Οι κόκκινες οι πράσινες..

...οι θαλασσιές μου οι χάντρες...

Είδα   χρωματιστή μου ομορφιά ,  πριν κάτι χρόνια  στο άλλο σου μπλογκ (που ατυχώς δεν λειτουργεί πλέον) τις χαντρο-δημιουργίες σου, διάβασα και για την πηγή που προμηθεύεσαι τα υλικά σου και  να τί μου θύμησες...

Εγώ, που λες, από τότε που έμπλεξα με το blogging, καθημερινά μαθαίνω πράγματα ενδιαφέροντα και εντυπωσιάζομαι τόσο,  που ξεχνιέμαι και αμελώ υποσχέσεις μου, όπως αυτή,  που τόσον καιρό  έμενε απραγματοποίητη. 

Μ' εμένα όμως συμβαίνει και το εξής περίεργο. Ξαναθυμάμαι λειτουργίες μου, καλές μου συνήθειες και παλαιότερα χόμπυ μου, που με το blogging άσπλαχνα ... 
e-γκα-τέ-λει-ψα.

Και για να γίνω πιο σαφής,  την  "αρρώστια" μου για ό,τι έχει σχέση με τα μικρά, τα παλιά και τα ρομαντικά ίσως την έχετε καταλάβει. Σε παλαιοπωλείο λοιπόν του Cape Town πέτυχα πριν αρκετά χρόνια ένα καπέλο  επιτραπέζιου (προφανώς)  φωτιστικού, που του έλειπαν μερικές σειρές από χάντρες, οι οποίες ήταν περασμένες σε βαμβακερά νήματα και  μερικά είχαν σπάσει.
Αφού ξεφύλλισα περιοδικά και πήρα ιδέες...

...μόνη λύση, όπως καταλαβαίνεις, το Μοναστηράκι. 

Πού να βρεις όμως τις ίδιες χάντρες με αυτές του ...προ-περασμένου αιώνα;

΄Ετσι η επιλογή έγινε κατά προσέγγισιν...

Δουλειά μπελαλίδικη, που απαιτεί ησυχία... τηλέφωνο να μη χτυπήσει, που λένε...
και που οπωσδήποτε δε θα πω δημιουργίες σαν τις πολύ όμορφες δικές σου, αλλά επιδιορθώσεις ή αλλιώς τσονταρίσματα...

Οι κόκκινες, οι πράσινες, οι θαλασσιές οι χάντρες
Μπελάδες μου ανοίξανε και χάνω όλες τις άκρες

απ' τις κλωστές που κρέμονταν όλες οι πλουμιστές 

Μα η τεμπελιά υπερίσχυσε ...και ξέμειναν κι' αυτές

Το ζήτημα είναι πως δε βρίσκω χρόνο  να  το τελειώσω (είδες το blogging...) 
και έτσι για να αλλάξω θέμα και να μην συγχύζομαι...
σου αφιερώνω το παλιό σχετικό τραγούδι 

KAΛΟ ΜΑΣ Σ/Κ!!!

Σου το 'πα μια, σου το 'πα δυο...

....στο λέω ....
ΤΡΕΙΣ!!!

και δεν ξέρω πόσες ακόμη.


Κανείς μας εξάλλου όταν ξεκινούσαμε την ηλεκτρονική και μέσω των blogs, καταγραφή εντυπώσεων, ερεθισμάτων και προβληματισμών, δεν το γνώριζε εκ των προτέρων.


΄Ηταν απόφαση που δεν την επεξεργάστηκα για πολύ. Είμαι ενθουσιώδης, σου το έχω ξαναπεί και παρορμητική.
΄Οσο εσύ γνώριζες πριν ξεκινήσεις τι σημαίνουν τούτες οι ηλεκτρονικές σελίδες, άλλο τόσο το γνώριζα κι' εγώ.
"Ψάξτε και θα ανταμειφθείτε πλουσιοπάροχα"
έγραφε στο άρθρο του Έθνους της Κυριακής (2/7/06), η δημοσιογράφος Αγγελική Κώττη, με τίτλο "Κίνημα Επικοινωνίας".




΄Ετσι λοιπόν... (27/12/2006)
το αποφάσισα.
Τόλμησα
(12/1/2007 ανάρτηση )
και ξεκίνησα, περισσότερο από περιέργεια όσον αφορά τις δυνατότητες της διαδικτυακής τεχνολογίας.


Σήμερα τρία ολόκληρα χρόνια αργότερα, βρίσκω πως η ανταμοιβή μου είναι ανεκτίμητη.



Πέρα από την επικοινωνία μας (καθημερινά μαθαίνω αξιόλογα πράγματα), συγκινούμαι και δακρύζω με τις ευαισθησίες και τα σπουδαία αποθέματα ψυχής όλων των φίλων. Επλήσσομαι από τις εκδηλώσεις ενδιαφέροντος, αλληλοσεβασμού και αγάπης όχι μόνο προς εμένα αλλά και για τον καθένα ιδιαίτερα.
Χαμογελάω από συμπάθεια και συγκίνηση.
Γελάω με όλη τη σημασία της λέξης με τα mails, τα ανέκδοτα και άλλα χαριτωμένα που βρίσκω, αλλά και ...έχω χωθεί για τα καλά στην κουζίνα μου, να δοκιμάζω τις γευστικές σας προτάσεις.


Θα ήταν άδικο να μην αναφερθώ στις εκδηλώσεις της αγάπης σας, παρά το ότι δίσταζα, φοβούμενη τον τρόπο που θα το εισπράξετε. ΄Ομως θεωρώ υψίστη την τιμή που μου κάνατε, να ασχοληθείτε μαζί μου.

Η asimenia λοιπόν (έχει κλείσει το μπλογκ της) αρχές του 2007 ξεκίνησε με ένα αφιέρωμα στην αφεντιά μου.

Καμαρώστε την, έγραφε, ενώ κοιτάζει καλά καλά τα σπιτάκια μας και αναρωτιέται σε ποια αυλή θα πρωτοπροσγειωθεί για να αφήσει τα γλυκά της λόγια...

Και εγώ έμεινα τότε με το στόμα ανοιχτό από την έκπληξη, να αναρωτιέμαι, μα τί έκανα...

Πολλοί επίσης φίλοι συμπλόγκερς με έχουν τιμήσει κατά καιρούς με αναφορές τους στη "Γλαρένια":

Ο George, που με το ξεκίνημά μου σκόνταψα στα γενέθλιά του.

Να τα 100σεις καλέ μου φίλε,

και ακολούθησαν:

tzonakos, Νερίνα, betty (cookthebook), cinestef, pediatre, elpida (Κατερίνα ΔΕ.ΣΤΑ.ΠΑ), Μαρίνα-έμπυρη γνώση (20/7/2007 με τίτλο "για Σένα Γλαρενια μου...")

"Σου εύχομαι την ζωη του

Ιωνάθαν Γλαρένια μου....Μέσα απο την ψυχή μου...",   μου

ευχήθηκε.

Μαριλένα, ΩΣΗΕ, ξανά ο George, ξανά η elpida (Kατερίνα ΔΕΣΤΑΠΑ), Sad Prince (έχει επίσης κλείσει το μπλογκ του) και πάλι από elpida, takiz, και πάλι takiz, elpida ξανά, Αristodimos, Το τέρας της Αμάθειας, maria λεμονάτη, radio marconi, ξανά το τέρας της Αμάθειας, paratriha με την καταστροφή και την ανασυγκρότηση της....Φυρδηνίας, Kαραφλοκότσυφας, νατασσάκι, afmarx (χαχα...ακόμη γελάω..), EKTOΡΑΣ, mareld, κούκος μόνος, ξανά cinestef, ανασαιμιά (Πολύμνια), Surrealist (το παραθέτω αυτούσιο μιας και το μπλογκ είναι πλέον "κλειστό"

"Τρίτη, 11 Νοέμβριος 2008

από καιρό το είχα υποσχεθεί, μία ανάρτηση για τη φίλη Φύρδην Μίγδην, τη γλαρένια αγκαλιά, αυτή την εξαιρετική παρουσία στη παρέα μας στο internet,

Θέμα η αγκαλιά και

απλώς να πω πως όλα όταν είμαστε θετικοί είναι μια αγκαλιά
η θάλασσα
το σώμα του ουρανού
η γη που ακουμπάμε που πατάμε που φιλάμε...
όσα το βλέμα μας αγγίζει
όσα η αφή “γεύτηκε”

και όσα ακούσαμε υποδυόμενα ή όχι,

ηθελημένα ή αθέλητα...
όλα μια αγκαλιά

ο κάθε μορφασμός

η κάθε μας κατάφαση ή άρνηση

κάθε χαρά ή μη
κάθε αφοσίωση
κάθε γλυκιά-πικρή αγάπη

κάθε μηχανισμός μας ταυτοποίησης
κάθε κατάσταση που συνέβη και συμβαίνει

είναι μια αγκαλιά

όλα που μας εφησυχάζουν,

κάθε συλλογισμός

ακόμα κάθε απειλή

κάθε χαρακτηρολογικό στοιχείο που διαταράζει ή αντιστοιχεί.

Ήθελα απλώς να πω ότι όλη η ζωή είναι μια αγκαλιά...

και η αγκαλιά είναι η αρμονία μιας ζωής,

της ζωής μας, υπεραναπληρώνοντάς την πρόθυμα, αράθυμα, ακατάπαυστα

και ίσως κυκλοθυμικά,

η αγκαλιά αναγκαία."

Ξανά radio marconi, butterfly, homemade με το πολύ ωραίο βιντεάκι, Steriani Zali με το μοναδικά υπέροχο ταξίδι, trelos tou xwriou, Thalassenia, zamanftou.

Εδώ και αρκετό καιρό επιθυμία μου μεγάλη ήταν να αναφερθώ σε όλα αυτά τα αφιερώματα ή τις αναφορές που κατά καιρούς κάνατε για μένα τιμώντας με ιδιαίτερα,

για να σας ευχαριστήσω

ΟΛΟΥΣ.

Δίσταζα όμως, δεν ήξερα πώς θα εκληφθεί και έμεναν αποθηκευμένα στο σκληρό δίσκο του υπολογιστή μου, γιατί κατά τα άλλα τα έχω και θα εξακολουθώ να τα έχω καταγεγραμμένα στην καρδιά μου.

Εκεί δεν κινδυνεύουν από κανένα διαδικτυακό ιό...

ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!!!

Update 5/10/11
Ενδιαφέρουσες εγγραφές σχετικές με την αγκαλιά από:


The Law og 4 L
Planitikos