ΑΣΠΑΣΤΌΣ: βίντεο

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα βίντεο. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 8 Οκτωβρίου 2012

΄Οσο υπάρχουν άνθρωποι (β΄)

Κάθε φορά που κατεβάζει ο κυνηγός ένα πουλί

κάτι επαναλαμβάνεται στο χρόνο

Δεν είναι μόνο η ηχώ της τουφεκιάς

(το αίμα ράβει σαν κλωστή την ένδυση του αέρα),

μα και η πτώση της ζωής

που κάνει κύκλους.

Που κάνει κύκλους, κύκλους, κύκλους,

κύκλους, κύκλους,

τ’ άβατο ξετυλίγει τ’ ουρανού,

τυλίγοντας του εωθινού τα μετακόσμια ξόρκια.

Κάθε φορά που κατεβάζει ένα πουλί ο κυνηγός,

μες στον καθρέπτη του πρωινού

αποτραβιέται ο χρόνος.

Έξω αφήνει μόνο μια στιγμή

μετέωρη, σαν κόκκινο φτερό,

πάνω απ’ το σώμα.

Μια ολομόναχη στιγμή,

ν’ αντανακλά το θάνατο στο σώμα.

Σταύρος Ζαφειρίου, Εωθινόν

΄Ερμα φτερωτά....

Kαι κλείνω με την ευχή προς τους φίλους κυνηγούς...

Γεια και χαρά σας κυνηγοί

κι’ αέρα στα πανιά σας,

Ούτε πουλί πετούμενο

μη βρίσκεται μπροστά σας !

Δε ζητώ να μου συγχωρήσετε τούτη μου την έκρηξη, όμως να θυμάστε πως των μικρών παιδιών η συνείδηση σημαδεύεται από εικόνες, που χαρακτηρίζουν τις λειτουργίες των μεγάλων.

Στην παιδική μου μνήμη λοιπόν, έχει ...σκαλώσει η εικόνα του πατέρα μου, όταν γυρίζοντας μια φορά από το κυνήγι, είχε στο στήθος του απλωμένη ωσάν ...τον εσταυρωμένο, μια άμοιρη κουκουβάγια, που η κακή της τύχη την οδήγησε στο δέντρο που εκείνος σημάδευε συκοφάγους.

Τελικά πρέπει κατά βάθος να είμαι πολύ "μαυρόψυχη",
αφού τρελαίνομαι να βλέπω τέτοιες απείρου κάλλους σκηνές ...

ΚΑΛΗ ΜΑΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑ!!!

Σάββατο 8 Σεπτεμβρίου 2012

Οι κόκκινες οι πράσινες..

...οι θαλασσιές μου οι χάντρες...

Είδα χρωματιστή μου ομορφιά , πριν κάτι χρόνια στο άλλο σου μπλογκ (που ατυχώς δεν λειτουργεί πλέον) τις χαντρο-δημιουργίες σου, διάβασα και για την πηγή που προμηθεύεσαι τα υλικά σου και να τί μου θύμησες...

Εγώ, που λες, από τότε που έμπλεξα με το blogging, καθημερινά μαθαίνω πράγματα ενδιαφέροντα και εντυπωσιάζομαι τόσο, που ξεχνιέμαι και αμελώ υποσχέσεις μου, όπως αυτή, που τόσον καιρό έμενε απραγματοποίητη.

Μ' εμένα όμως συμβαίνει και το εξής περίεργο. Ξαναθυμάμαι λειτουργίες μου, καλές μου συνήθειες και παλαιότερα χόμπυ μου, που με το blogging άσπλαχνα ...
e-γκα-τέ-λει-ψα.

Και για να γίνω πιο σαφής, την "αρρώστια" μου για ό,τι έχει σχέση με τα μικρά, τα παλιά και τα ρομαντικά ίσως την έχετε καταλάβει. Σε παλαιοπωλείο λοιπόν του Cape Town πέτυχα πριν αρκετά χρόνια ένα καπέλο επιτραπέζιου (προφανώς) φωτιστικού, που του έλειπαν μερικές σειρές από χάντρες, οι οποίες ήταν περασμένες σε βαμβακερά νήματα και μερικά είχαν σπάσει.
Αφού ξεφύλλισα περιοδικά και πήρα ιδέες...

...μόνη λύση, όπως καταλαβαίνεις, το Μοναστηράκι.

Πού να βρεις όμως τις ίδιες χάντρες με αυτές του ...προ-περασμένου αιώνα;

΄Ετσι η επιλογή έγινε κατά προσέγγισιν...

Δουλειά μπελαλίδικη, που απαιτεί ησυχία... τηλέφωνο να μη χτυπήσει, που λένε...
και που οπωσδήποτε δε θα πω δημιουργίες σαν τις πολύ όμορφες δικές σου, αλλά επιδιορθώσεις ή αλλιώς τσονταρίσματα...

Οι κόκκινες, οι πράσινες, οι θαλασσιές οι χάντρες
Μπελάδες μου ανοίξανε και χάνω όλες τις άκρες

απ' τις κλωστές που κρέμονταν όλες οι πλουμιστές

Μα η τεμπελιά υπερίσχυσε ...και ξέμειναν κι' αυτές

Το ζήτημα είναι πως δε βρίσκω χρόνο να το τελειώσω (είδες το blogging...)
και έτσι για να αλλάξω θέμα και να μην συγχύζομαι...
σου αφιερώνω το παλιό σχετικό τραγούδι

KAΛΟ ΜΑΣ Σ/Κ!!!

Κυριακή 8 Ιουλίου 2012

Ευχές καλοκαιρινές

Κόντρα στην ...ευρω-τρομοκρατία, απαισιοδοξία και καταπίεση που καθημερινά μας αφαιρεί κάθε ίχνος διάθεσης.

I only have a Quarter

Με στόχο μας να αντλήσουμε τις απαιτούμενες ψυχικές δυνάμεις, που θα μας βοηθήσουν να ΤΟΥΣ αντέξουμε.
ΘΕΛΟΥΜΕ και το ΜΠΟΡΟΥΜΕ,
ΑΓΚΑΛΙΑΣΜΕΝΟΙ ΟΛΟΙ οι ΄Ελληνες.

΄Οσο για μένα... τολμώ να επαναληφθώ...
΄Οπου βρεθείτε