Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα παλαιά βιβλία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα παλαιά βιβλία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 16 Ιανουαρίου 2012

The Feather Book



Il Bestario Barocco: The Feather Book




Το "Βιβλίο των Φτερών" το ανακάλυψα μόλις προχθές. Αρχικά με δελέασαν οι εξαιρετικές εικόνες του,  που σημειωτέον,  δεν είχα καταλάβει την  τεχνική τους, μιας και νόμισα πως πρόκειται για ζωγραφική με χρώματα.
Ο Γκούγκλης όμως μου έλυσε  και πάλι κάθε απορία.
Πρόκειται για ένα βιβλίο κατασκευασμένο το 1618 από τον  Dionisio Minaggio,  Διευθύνοντα Κηπουρό του κράτους του Μιλάνου,  που απεικονίζει:


112 πουλιά και 44 ανθρώπινες μορφές, που αποτελούνται εξ ολοκλήρου από φυσικά φτερά   πουλιών.

 Είναι χωρισμένο σε 4  θεματικές ενότητες:


· τα πουλιά, 


(ενδεικτικά -εικόνα 155-  όπου εκτός από το πτηνό που είναι  καλά διατηρημένo, το τοπίο δείχνει έναν καταρράκτη που ρέει πάνω σε ανοικτό αγωγό,  γέφυρες , μια εκκλησία με το καμπαναριό, ένα φρούριο με έναν πύργο  και στο κάτω μέρος του ρέματος υπάρχουν άλλα δυο σπίτια)


ή ΕΔΩ  
όπου ένας αρσενικός πράσινος δρυοκολάπτης ετοιμάζεται να φάει ένα φίδι (από φυσικό δέρμα φιδιού), που βρίσκεται πάνω στο δένδρο.




(εικόνα 5, όπου ένας κυνηγός σημαδεύει μια πάπια που κολυμπάει σε ένα ποτάμι)



(η εικόνα 75 δείχνει έναν ακονιστή μαχαιριών με ποδοκίνητο τροχό και ένα δένδρο όπου φαίνονται στερεωμένα μαχαίρια, μπαλτάδες, δρεπάνι,  ψαλίδι) 




(στην εικόνα 77 απεικονίζεται ένας νέος που παίζει βιολί)



 με στοιχεία  del'Arte Commedia. 


(η εικόνα 110 δείχνει  ολόκληρη σκηνή από μια κωμωδία που γράφτηκε από  το Nicolo Barbieri -  the serenading of the love)

Τα υλικά που χρησιμοποιήθηκαν για την κατασκευή των εικόνων του βιβλίου, που εκτός από πτηνά, ανθρώπινες μορφές  kαι δέντρα απεικονίζουν κτίρια,  σπίτια, γεφύρια, ποτάμια κ.α.,  προέρχονται  από φτερά,  ράμφη και νύχια πουλιών, δέρμα φιδιού και άλλα φυσικά υλικά.

Δεν υπάρχει παρόμοια συλλογή πουθενά αλλού, γεγονός  που την καθιστά ως την αρχαιότερη 
και καλά διατηρημένη  στο είδος της. 
 Με φτερά δηλαδή πουλιών τα οποία  προηγουμένως  σίγουρα πέρασαν από ...κάποιες  κατσαρόλες...


κάνοντας κλικ πάνω στην εικόνα, φαίνονται σε μεγέθυνση οι λεπτομέρειες των φτερών.


Δεν γνωρίζουμε τι ακριβώς συνέβη με το βιβλίο Feather, μεταξύ 1618 και των μέσων της δεκαετίας του 1700. Μέχρι εκείνη τη στιγμή  ήταν στη συλλογή ενός δικαστή  του Taylor White, ο οποίος ήταν γοητευμένος με τη φυσική ιστορία. Το 1920 περίπου  δόθηκε προς πώληση από το βρετανικό bookdealer Dobell.  Αγοράστηκε από τον Δρ Gerhard Lomer Βιβλιοθηκονόμο του πανεπιστημίου McGill.


Πριν από μερικά χρόνια, η εικονογράφηση στο Un bestiario Barocco ψηφιοποιήθηκε και οι εικόνες διατίθενται στην ιστοσελίδα του McGill 
στο http://digital.library.mcgill.ca/ featherbook /



Η μόνη εικόνα -54-  που δεν απεικονίζονται πουλιά και άνθρωποι



Και σιγά που από τη συλλογή θα έλειπε ο εκπρόσωπός μου  ο γλάρος



και δη ο μαυροκέφαλος




ΚΑΛΗ ΜΑΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑ!!!

Πέμπτη 22 Ιουλίου 2010

Λεπτές ισορροπίες...









"...δι' όλων των πόνων και στεναγμών του ουρανού και της γης η Ψυχή προσκολλάται σφιγκτά επί του ΄Ερωτος, μέχρις ού όλοι οι εναντιούμενοι, προ της τοιαύτης πίστεως, ομολογούν εαυτούς ηττηθέντας. ΄Ερως και Ψυχή εισέρχονται εις την ευλογίαν μιας αϊδίου συνυπάρξεως και το ενέχυρον του έρωτός των, το οποίον βλασταίνει εκ του δεσμού τούτου, είναι εν χαριέστατον και φωτεινότατον τέκνον των θεών. Οι άνθρωποι όμως έδωκαν εις αυτό το όνομα: Χ Α Ρ Α


ΤΕΛΟΣ"


(ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΤΟΥ ΓΑΜΟΥ- Θασσίλου Φον Σάϊφερ)




...και ναι...

είμαι Χ Α Ρ Ο Υ Μ Ε Ν Η!!!!!

Κυριακή 14 Φεβρουαρίου 2010

Αποτυπώματα


"H ζωή, λένε, είναι μελέτη θανάτου.
- Και ο έρωτας;
Το ίδιο και ο έρωτας, το ίδιο.
Στραμμένος με το ένα χέρι στη ζωή και με το άλλο στον θάνατο. Και με ένα τρίτο, με ένα τρίτο αποθεματικό χέρι στραμμένος στο χαρτί, για να γράφει, να γράφει και να αποτυπώνει το αίμα, τον ιδρώτα, το μελάνι, το λευκό, το κενό, τη σιωπή, δηλαδή ολόκληρο το σύμπαν των σημασιών που μέσα σου αντιπαλεύουν να βρουν σχήμα και μορφή και φωνή."

΄Ετσι όπως και ο Ερρίκος Χάινε
υρικός ποιητής και κύριος εκπρόσωπος της ερωτικής ποίησης),
για τον έρωτα "τραγούδησε":




35
΄Εχεις διαμάντια, μαργαριτάρια
κι' όσα ο καθένας εδώ ποθεί
΄Εχεις ματάκια ωραία, καθάρια
Τί θες αγάπη μου ακόμα; τί;

Για τα ωραία σου αυτά ματάκια
Με πόθον έφτιασα στην ψυχή,
Γλυκά κι' αναρίθμητα τραγουδάκια,
τί θες αγάπη μου ακόμα; τί;

Με τα ματάκια σου ολονένα
Με κατακαίεις από ηδονή,
Και με παιδεύεις πολύ -ωιμένα-
τ
ί θες αγάπη μου ακόμα; τί ;

22
Γλυκά τ' αηδόνι έψαλλε κι' ανθούσε η φλαμουριά,
Γεμάτος ο ήλιος σκόρπιζε φαιδρές ααχτίδες πλήθος,

΄Οταν μεσ' στην αγκάλη σου μ΄εγέμιζες φιλιά

Κι' όταν με θέρμη μ' έσφιγγες στ' αφράτο σου το στήθος.

Τα φύλλα επέφταν κι' έσκουζεν ο κόρακας κρωχτά
,
Ο ήλιος αποχαιρέταγε θωριές με λύπη πλήθια,

Το "χαίρε" όταν ελέγαμε κι' οι δυο ψυχρά, θλιφτά,
Κι' όταν με μια σου υπόκλιση χωρίζαμε στ' αλήθεια.

Στο ΒΗΜΑonline της 17ης/6/2007 ο Νάσος Βαγενάς, καθηγητής της Θεωρίας και Κριτικής της Λογοτεχνίας στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών, μιλούσε για την ...επιστροφή του Χάινε, ενός από τους πλέον αγαπημένους στην Ελλάδα ξένους ποιητές.

24
΄Εκλαψα μέσα στ' όνειρό μου,
Είδα πως κοίτοσουν στο μνήμα,
Ξύπνησα απά στο μάγουλό μου
Τα δάκρυά μου έτρεχαν σαν κύμα.

΄Εκλαψα μέσα στ' όνειρό μου
Είδα πως μ' είχες λησμονήσει,
Ξύπνησα απά στο μάγουλό μου
Τρέχαν τα δάκρυα μου σα βρύση

΄Εκλαψα μέσα στ' όνειρό μου,
Είδα πως ήσουνε σιμά μου,
Ξύπνησα απά στο μάγουλό μου
Τρέχαν φωτιά τα δάκρυά μου

Ο Χάινε δεν ήταν μόνο λυρικός ποιητής, αλλά και βαθύτατα επηρεασμένος από τα κοινωνικά ρεύματα της εποχής του, στοχαστής και οπαδός των αρχών του ευρωπαϊκού Διαφωτισμού.
Σήμερα θεωρείται ως ο ποιητής μερικών θαυμάσιων και φημισμένων έργων, όπως και




myspace layout codes


Από τα "Τραγούδια του Χάινε", σε μετάφραση ΄Αγγελου Δόξα
(Kαι ...η σύγχρονη Lorelei)