Τσι δέκα του Νοεμπριού

Τσι δέκα (*) του Νοεμπριού
 και τσ' εικοστρείς τ' Απρίλη, 
πανηγυράκι γίνεται 
στ' Άι-Γιωργιού τη χάρη...

Άγιε μου Γιώργη, μεθυστή

βλόγησε τη σοδειά μου

φάε και πιές και σίμωσε

και φύλα τα παιδιά μου

Μα γω κρασί δεν έπινα.

Εγώ το κοινωνούσα.

Και εδά μεθώ και χαίρομαι

κι όλο θα το βλογούσα,

αρκεί να μου το τάξετε

σε τούτη δω τη σχόλη

πως κάθε χρόνο θα 'ρχεστε

να μου το φέρνετ' όλοι.

Tη μέρα που γεννήθηκα...







ΓΙΑ ΤΟ FACEBOOK
http://youtu.be/-P1I3te__CA


(*)    "τσι τρεις..." είναι σύμφωνα με το δημιουργό, όμως δική μου η  παραποίηση της ημερομηνίας και ....για δικούς μου λόγους...

(εικόνα)

και διαλέγω και το δώρο μου...

Το δώρο γενεθλίων μας...

«Μ' αρέσει η σκέψη πως την ημέρα που γεννιέται κανείς του χαρίζουν τον κόσμο σαν δώρο γενεθλίων. ΄Ενα υπέροχο κουτί δεμένο με εξαίσιες κορδέλες. 
Μερικοί δεν κάνουν τον κόπο ούτε τις κορδέλες να λύσουν, όχι ν' ανοίξουν το κουτί κι όσοι το ανοίγουν περιμένουν μέσα μόνο το θαύμα, την ομορφιά,  την έκσταση. 
Ξαφνιάζονται που υπάρχει στη ζωή και ο πόνος και η απελπισία, η μοναξιά και η σύγχυση. Κι όμως είναι όλα μέρος της ζωής. Δεν ξέρω για σας, εγώ όμως δε θέλω να χάσω τη ζωή. Θέλω να μάθω το κάθε πραγματάκι που έχει μέσα το κουτί. 
Αυτό το μικρό κουτί λέγεται Πόνος. Τι να κάνουμε δικό μου είναι και αυτό,  θ ' ανοίξω λοιπόν τον πόνο και θα γνωρίσω τον πόνο. Κι Αυτό το μικρό πακετάκι λέγεται Μοναξιά .Ξέρετε τι συμβαίνει όταν ανοίγω το δεματάκι που λέγεται Μοναξιά ; Γνωρίζω τη μοναξιά. Κι όταν μου λες " Νιώθω μοναξιά ", μπορώ να καταλάβω λιγάκι τη μοναξιά σου και μπορούμε να καθίσουμε μαζί και να κρατήσουμε ο ένας το μοναχικό χέρι του άλλου .

Θέλω να τα γνωρίσω όλα τα πράγματα μέσα στο κουτί. Γιατί ξέρω  ότι έτσι θα γνωρίσω και την έκσταση. Βρίσκεται εκεί και θα τη βρω. 
Ξέρω ότι μπόρεσα να μετατρέψω τον πόνο σε χαρά. Κι εσύ μπορείς να το κάνεις Αυτό. Μπόρεσα να πάρω την αγωνία και να την κάνω αλήθεια. Κι εσύ μπορείς να το κάνεις Αυτό. Δεν υπάρχει τίποτα που να μπορώ να το κάνω εγώ και να μην μπορείς να το κάνεις  εσύ. 
Ότι μπορώ εγώ το μπορείς και εσύ. Και πολλά πράγματα μπορείς να τα κάνεις καλύτερα. Αν δεν τα έχεις , δεν είναι γιατί δεν τα έχεις. Είναι γιατί δεν προσπαθείς γι' αυτά. Βρίσκονται εδώ και είναι δικά σου. 
Έχουμε την ικανότητα να μετατρέψουμε την απελπισία σε ελπίδα. Μπορούμε να σκουπίσουμε τα δάκρυα και να τ' αντικαταστήσουμε με χαμόγελα.»

LEO BUSCKAGLIA

΄Οσο υπάρχουν άνθρωποι (β΄)

Κάθε φορά που κατεβάζει ο κυνηγός ένα πουλί

κάτι επαναλαμβάνεται στο χρόνο

Δεν είναι μόνο η ηχώ της τουφεκιάς

(το αίμα ράβει σαν κλωστή την ένδυση του αέρα),

μα και η πτώση της ζωής

που κάνει κύκλους.

Που κάνει κύκλους, κύκλους, κύκλους,

κύκλους, κύκλους,

τ’ άβατο ξετυλίγει τ’ ουρανού,

τυλίγοντας του εωθινού τα μετακόσμια ξόρκια.

Κάθε φορά που κατεβάζει ένα πουλί ο κυνηγός,

μες στον καθρέπτη του πρωινού

αποτραβιέται ο χρόνος.

Έξω αφήνει μόνο μια στιγμή

μετέωρη, σαν κόκκινο φτερό,

πάνω απ’ το σώμα.

Μια ολομόναχη στιγμή,

ν’ αντανακλά το θάνατο στο σώμα.

Σταύρος Ζαφειρίου, Εωθινόν

΄Ερμα φτερωτά....

Kαι κλείνω με την ευχή προς τους φίλους κυνηγούς...

Γεια και χαρά σας κυνηγοί

κι’ αέρα στα πανιά σας,

Ούτε πουλί πετούμενο

μη βρίσκεται  μπροστά σας !

Δε ζητώ να μου συγχωρήσετε τούτη μου την έκρηξη, όμως να θυμάστε πως των μικρών παιδιών η συνείδηση  σημαδεύεται από εικόνες,  που χαρακτηρίζουν τις λειτουργίες των μεγάλων.

Στην παιδική μου μνήμη  λοιπόν, έχει ...σκαλώσει η εικόνα του πατέρα μου,  όταν γυρίζοντας μια φορά από το κυνήγι,  είχε στο στήθος του απλωμένη ωσάν ...τον εσταυρωμένο, μια άμοιρη κουκουβάγια, που η κακή της τύχη την οδήγησε στο δέντρο που εκείνος σημάδευε συκοφάγους.

Τελικά πρέπει κατά βάθος να είμαι πολύ "μαυρόψυχη",
αφού τρελαίνομαι να βλέπω τέτοιες απείρου κάλλους σκηνές ...

ΚΑΛΗ ΜΑΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑ!!!

΄Οσο υπάρχουν άνθρωποι... (α΄μέρος)

"όσο υπάρχουν άνθρωποι"

Με αυτές ακριβώς τις  ευαίσθητες λέξεις, που συμπτωματικά βρήκα σαν τίτλο ανάρτησης προ καιρού σtη φίλη Ανεμοδούρα,  συνοδεύεται η ιστοσελίδα

του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού.

Ακόμη θυμάμαι όταν μικρή βρισκόμουν  καθισμένη κατάχαμα μπροστά στο χαμηλό τραπεζάκι με το κέντημα της μαμάς, που επάνω του βρισκόταν το παλιό ραδιόφωνο και άκουγα τη ραδιοφωνική εκπομπή με τις αναζητήσεις μέσω ερτζιανών.

"Η Αγγελική Μ. αναζητά τους γονείς της ..."

"Ο Περικλής Κ. αναζητά την αδελφή του..."
"Ο θωμάς Π. αναζητά τους συγγενείς του..."

Με αυτές τις χαρακτηριστικές  πλην πονεμένες  λέξεις,   ξεκινούσε η κάθε αναζήτηση.

Αλλάζουνε όμως τα πλάνα μας… και οι σημερινές αναζητήσεις έχουν παντελώς αλλάζει μορφή. ΄Αλλες έχουν γίνει επικερδείς  για  τους τρίτους,  μέσω των  τηλεοπτικών εκπομπών  και άλλες, όπως οι διαδικτυακές, όπου καθένας ψάχνει το συγγενή, το φίλο ή τον παλιό συμμαθητή/συμφοιτητή  του (βλέπε φατσοβιβλίο)  και η μάνα... συμβαίνουν και αυτά... κουβεντιάζει με  τα παιδιά της...

Πέφτω  που λες, τυχαία στις διάφορες και μέσω Google αναζητήσεις, που οδήγησαν κάποιους μέχρι και το μπλογκ μου. Δεν ξέρω, αλλά προσωπικά το βρίσκω μεγάλη μου τιμή να σταθεί κάποιος έστω και για λίγο στην e-πόρτα μου.

«τρυγονι - φωνη - βιντεο» έγραφε η τρίτη από αυτές τις αναζητήσεις και που έτσι οδήγησε τον ενδιαφερόμενο ανάμεσα σε πολλές άλλες ιστοσελίδες και σε μια παλαιότερή μου ανάρτηση.

Καλά που έχουμε το Γκούγκλη που μας τα βρίσκει όλα.

Δεν πάω κι εγώ σκέφτηκα να ακούσω τη φωνή του πτηνού αλλά και  να δω και πώς είναι;….

Να πας κι'εσύ φίλε μου, να δεις... και σε παρακαλώ να ΤΟ αντέξεις να παρακολουθήσεις και τα βιντεάκια (δεξιά) με τους «έξυπνους»

 που γελάνε και πανηγυρίζουν την βλακεία τους πάνω από "πτώματα"

Στεριανή μου Ζάλη  κι' εμένα πουλιά είναι οι δικοί μου φίλοι...

Σε αντιγράφω και ξέρω πως όχι δεν θα πεις...

"Κυνηγός: Ο οικογενειάρχης που φορά καθαρή στολή, έχει, νέας τεχνολογίας όπλο, τετρακίνητο καλογυαλισμένο όχημα και φιλάει πάντα τα παιδιά του πριν ξεκινήσει για το νόμιμο χόμπι του. (Ο καλός)

Λαθροθήρας: Δεν έχει οικογένεια, ούτε καλή δουλειά, φορά βρώμικο τζιν, έχει ακόμη το παλιό όπλο του παππού του και οδηγεί ένα λασπωμένο φορτηγάκι. (Ο κακός)

Συμπέρασμα:

Για το επίσημο κράτος, χρόνια τώρα, σημασία δεν έχει αν σκοτώνονται πουλιά ή αν κοντεύουν να εξαφανιστούν σπάνια είδη ζώων, πράγμα για το όποιο φέρουν την ίδια ευθύνη και οι κυνηγοί και οι λαθροθήρες και οι εκάστοτε ψηφοθήρες πολιτικάντηδες. Σημασία έχει, αυτό να γίνεται με τους κανόνες που έχει θεσπίσει η πολιτεία.

Οι κυνηγοί πάλι από την πλευρά τους, τα έχουν με τους λαθροθήρες γιατί, σε αντίθεση μ’ εκείνους, δεν σέβονται το θήραμα.


 Όπως είναι κατανοητό αγαπητή τσίχλα, δεν μας ενδιαφέρει η ζωή σου αλλά ο τρόπος με τον οποίο θα σου την στερήσουμε.


 Τηρώντας δηλαδή, το απαραίτητο savoir vivre.

Δε συνηθίζω να δίνω συμβουλές αλλά θα κάνω μια εξαίρεση, για κυνηγούς και λαθροθήρες. Αν σας αρέσει τόσο πολύ το παιχνίδι με τα όπλα, υπάρχουν και τα σκοπευτήρια. Πηγαίνετε εκεί και σκοτώστε όσο ελεύθερο χρόνο θέλετε. Σταματήστε να ψάχνετε τον χαμένο ανδρισμό σας, σημαδεύοντας ανυπεράσπιστα πουλιά και ζώα. Πιστέψτε με, το ακριβώς αντίθετο αποδεικνύουν οι πράξεις σας."

(συνεχίζεται)

Στα πελάγη του χαμόγελου...

Με την  αλληλογραφία μου  αλλά και το blogging,  τελευταία, δεν τα πηγαίνω και τόσο καλά.
΄Αλλοτε τυχαίνει  να δω αμέσως τα mails  μου. ΄Αλλες πάλι  φορές,  αναρτήσεις φίλων που κοπίασαν για να  μου στείλουν τα δώρα τους, όπως παλαιότερα του  rrage ή  ΄Εκτορα
 (για τους παλαιότερους), που πήρα είδηση με  καθυστέρηση ενάμισυ μήνα 

Τούτη τη φορά, χθες βράδυ δηλαδή που ...δέησε να ανοίξω την αλληλογραφία μου βρήκα γλάρους, πολλούς γλάρους  και  καταγάλανα νερά με καθυστέρηση τεσσάρων περίπου ημερών.

Kαλέ μου και ευγενικέ φίλε iliografos, μπορεί να είμαι αδικαιολόγητη,
 αλλά  οι πανέμορφοι γλάροι σου σήμερα
θα στολίσουν το μπλογκ μου με χρώματα και εικόνες ελληνικές, σε ένδειξη πως μπορεί να χανόμαστε στους δαιδαλώδεις e-διαδρόμους αλλά δεν ξεχνιόμαστε.

Σ' ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ και με τιμάς ιδιαίτερα με τούτα σου τα δώρα!!!

Κούνια που μας κούναγε...

 

(εικόνα)

Αν ο προηγούμενος μας "κοίμιζε" πως χρήματα υπήρχαν, 

ο τωρινός "κόβει φλέβες", πως ΤΕΛΟΣ οι περικοπές...

(εικόνα)

Αλλά δε λέει... τέλος για φέτος...

(εικόνα)

γιατί από του χρόνου -σε τρεις  μήνες δηλαδή-

ΜΑΣ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΝ ΑΛΛΑ.

Αν πέρυσι ήταν η χρονιά των απωλειών.... 

τη φετινή  χρονιά... και δεν γνωρίζω πόσες ακόμη...

 σαν πως να τις χαρακτηρίσουμε;

"Αντέχετε;; 

Ε, πάρτε και το 2013 

Βλέπετε τι λέει; 

ΜΗ ΚΑΘΟΡΙΣΜΕΝΑ ΜΕΤΡΑ 4200 ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ, δηλαδή το 2013, θα πάρουνε μέτρα που θα πρέπει να αποδώσουν όσο ΟΛΕΣ οι περικοπές του 2010!!! 

Ακόμα αναπνέετε, και δεν σας έχουν φορολογήσει; 

Δεν πειράζει. 

Υπομονή. 

Εσείς οι 500.000 Έλληνες που έχετε καταφέρει να ζείτε, θα δείτε τα βάσανα σας να τελειώνουν το .... 2015, γιατί ακόμα υπάρχει το 2014, που έχει και αυτό μέτρα. Πάρτε και το 2014. 

Προσέξτε τώρα. 

Το 2014, και μόνο τότε θα σταματήσει τη φορολογία των κερδοφόρων επιχειρήσεων, χάνοντας 600 εκατομμύρια, αλλά προβλέπει εξοικονόμηση από μη καθορισμένα ακόμα μέτρα 4700 εκατομμυρίων!!! 

ΜΕ ΑΠΛΑ ΛΟΓΙΑ. 

ΜΕΧΡΙ ΤΟ 2014 ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΞΟΙΚΟΝΟΜΗΘΟΥΝ 30 ΔΙς ΚΑΙ ΜΕ ΤΑ ΜΕΤΡΑ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΠΑΡΕΙ ΜΕΧΡΙ ΤΩΡΑ ΕΞΟΙΚΟΝΟΜΟΥΝΤΑΙ 5,8!!! 

Οι δημοσιογράφοι καλύπτουν τα πάντα. Το κάθε σκάνδαλο παίρνει διαστάσεις μεγαλύτερες από αυτές που πρέπει για αποπροσανατολισμό.

Ο νόμος είναι ο δήμιος!!!

Κι ενώ ο νόμος γράφει όλα αυτά και οι δημοσιογράφοι "κρύβουν" λες και δεν θα τους πιάσουν τα μέτρα. Κούνια που τους κούναγε...

Δείτε ολόκληρο το νόμο εδώ "

Δες λοιπόν serenata μου, το τι μας  έχουν για μετά...

Γιατί τους ανεχόμαστε ακόμα;

Το ξανάκαν᾿....

maria ΜΟΥ

 Artanis ΜΟΥ

Κνάκαλέ  ΜΟΥ(από ΟΡΘΑΚΟΦΤΑ)

 Μηθυμναίε ΜΟΥ

 Hfaistiwna-κο ΜΟΥ

paraskevi ΜΟΥ malouxou

 ΦΩΤΕΙΝΗ  ΜΟΥ

nikiplos ΜΟΥ

 ΞΗΜΕΡΑΚΗ ΦΑΝΗ ΜΟΥ

κοπέλα ΜΟΥ με το καναρινί φόρεμα

JK O SΚΡΟΥΤΖΑΚΟS  ΜΟΥ

 Άστριά ΜΟΥ

 leondokardos ΜΟΥ,

Διανύοντας  οι ΄Ελληνες τη δυσκολότερη μέχρι σήμερα περίοδο, που Κύριος οίδεν

 τι ακόμη μας περιμένει, βρίσκομαι σε μια κατάσταση  απόλυτης κακοδιάθεσης και

συγχωρείστε με για τα αναπάντητα σχόλιά σας της προηγούμενης ανάρτησης.

Τούτo τον καιρό λοιπόν, που  θέλουμε δε θέλουμε- τυραννιόμαστε με τις περικοπές μισθών και συντάξεων ή την κατάργηση δώρων και επιδομάτων,  με τις χρεοκοπίες  και δε συμμαζεύεται, σκέφτηκα  -η ...μαυρόψυχη-  να κορνιζάρουμε τα έντυπα από παλαιότερες μισθοδοσίες μας  ή  δώρα Χριστουγέννων,  γιατί ποτέ πια δεν πρόκειται να ξαναδούμε τις παλιές αποδοχές μας.  ΄Ασε, που εδώ και ένα μήνα στο σπίτι μου, μένουν στερεωμένα στον πίνακα όχι ανακοινώσεων αλλά ...χαρατσιών τα ΑΠΛΗΡΩΤΑ. Φόροι, Δ.Ε.Η και δε συμμαζεύεται, έτσι για να μου δημιουργούν μεγαλύτερο άγχος. 
Ποιος το  περίμενε, ότι θα έρχονταν τόσες ανατροπές μαζεμένες στη ζωή και την καθημερινότητά μας...  

 Τριγυρνώντας στο διαδίκτυο αλλα και σε αδημοσίευτες αναρτήσεις μου,  έτσι για να διώξω την κακή μου διάθεση,  μετά την ανάρτηση:   "Χαμογελάστε γιατί χανόμαστε",  που έστω και καθυστερημένα είχα τότε δει,

θυμήθηκα την πιο πετυχημένη ανάρτηση για το  θέμα των  παλαιότερων "καυτών" ημερών,

 σε ένα πολύ ωραίο μπλογκ,

 όπου πολύ διασκέδασα με την εξαιρετική του, πολύ επίκαιρη  αλλά και απολαυστική μαντινάδα.

Φίλε mortal,  το χούι όμως δεν κόβεται  κι'  εκείνος  το ...ξανάΚΑΝ....


Γελάτε, γιατί χανόμαστε...

Καλή μας εβδομάδα!!!

Οι κόκκινες οι πράσινες..

...οι θαλασσιές μου οι χάντρες...

Είδα   χρωματιστή μου ομορφιά ,  πριν κάτι χρόνια  στο άλλο σου μπλογκ (που ατυχώς δεν λειτουργεί πλέον) τις χαντρο-δημιουργίες σου, διάβασα και για την πηγή που προμηθεύεσαι τα υλικά σου και  να τί μου θύμησες...

Εγώ, που λες, από τότε που έμπλεξα με το blogging, καθημερινά μαθαίνω πράγματα ενδιαφέροντα και εντυπωσιάζομαι τόσο,  που ξεχνιέμαι και αμελώ υποσχέσεις μου, όπως αυτή,  που τόσον καιρό  έμενε απραγματοποίητη. 

Μ' εμένα όμως συμβαίνει και το εξής περίεργο. Ξαναθυμάμαι λειτουργίες μου, καλές μου συνήθειες και παλαιότερα χόμπυ μου, που με το blogging άσπλαχνα ... 
e-γκα-τέ-λει-ψα.

Και για να γίνω πιο σαφής,  την  "αρρώστια" μου για ό,τι έχει σχέση με τα μικρά, τα παλιά και τα ρομαντικά ίσως την έχετε καταλάβει. Σε παλαιοπωλείο λοιπόν του Cape Town πέτυχα πριν αρκετά χρόνια ένα καπέλο  επιτραπέζιου (προφανώς)  φωτιστικού, που του έλειπαν μερικές σειρές από χάντρες, οι οποίες ήταν περασμένες σε βαμβακερά νήματα και  μερικά είχαν σπάσει.
Αφού ξεφύλλισα περιοδικά και πήρα ιδέες...

...μόνη λύση, όπως καταλαβαίνεις, το Μοναστηράκι. 

Πού να βρεις όμως τις ίδιες χάντρες με αυτές του ...προ-περασμένου αιώνα;

΄Ετσι η επιλογή έγινε κατά προσέγγισιν...

Δουλειά μπελαλίδικη, που απαιτεί ησυχία... τηλέφωνο να μη χτυπήσει, που λένε...
και που οπωσδήποτε δε θα πω δημιουργίες σαν τις πολύ όμορφες δικές σου, αλλά επιδιορθώσεις ή αλλιώς τσονταρίσματα...

Οι κόκκινες, οι πράσινες, οι θαλασσιές οι χάντρες
Μπελάδες μου ανοίξανε και χάνω όλες τις άκρες

απ' τις κλωστές που κρέμονταν όλες οι πλουμιστές 

Μα η τεμπελιά υπερίσχυσε ...και ξέμειναν κι' αυτές

Το ζήτημα είναι πως δε βρίσκω χρόνο  να  το τελειώσω (είδες το blogging...) 
και έτσι για να αλλάξω θέμα και να μην συγχύζομαι...
σου αφιερώνω το παλιό σχετικό τραγούδι 

KAΛΟ ΜΑΣ Σ/Κ!!!

Ως πότε παλικάρια;

Πως "Κάτι πάει λάθος" διαπιστώθηκε  από το φιλικό ιστολόγιο

"''Παράξενα κι Ωραία''"

Και αναρωτήθηκε το ΚΑΤΕΡΙΝΑΚΙ  με τα ενδιαφέροντα χειροτεχνήματα, που μέσω του σχολίου  της στη  συγκεκριμένη ανάρτηση
 e-γνώρισα,  για την αυθεντικότητα της τελευταίας φωτογραφίας με το αρπακτικό και την ευμεγέθη λεία του:
"... το τελευταίο δε μπορεί να είναι αλήθεια........."

ΚΑΤΕΡΙΝΑΚΙ μου, κι εγώ θα αμφέβαλα, αν δεν είχα βρει στο ....Γιουτιούμπη και είχα αποθηκευμένο,  τούτο το βιντεάκι

που μας λύνει κάθε απορία.,
πως όπως ο αετός μπορεί όσα δε φανταζόμασταν...

΄Ετσι μπορούν και οι τρόϊκες σε συνεργασία με τους πολιτικούς μας, να λειτουργούν σαν το αρπακτικό του βίντεο...

 ΄Ετσι επίσης  μπορούν, ΟΛΑ τα παράξενα και άσχημα

να συμβαίνουν σε τούτη τη χώρα  της καταγάλανης θάλασσας,
του  λαμπερού ήλιου και των φώτων του πολιτισμού,

που χαρίσαμε σ' όλη την οικουμένη, 

μα ...μένουμε οι ΄Ελληνες  εμβρόντητοι,
μόνοι και πονεμένοι...


Δεν θα πάψω όμως να αναρωτιέμαι ΩΣ ΠΌΤΕ;


Ψάχνω το νόημα,  από τότε που κατάλαβα τον εαυτό μου, των συλλαλητηρίων, των πορειών, των διαμαρτυριών και των συγκεντρώσεων για τις εργατικές πρωτομαγιές, σε δεκαετίες οικονομικής ευρωστίας σε σύγκριση με τη σημερινή οικονομική εξαθλίωση και καταστροφή, που ξεσκίζει τις σάρκες του ΄Ελληνα,  ωσάν τα ψάρια που σπαρταράνε αργοπεθαίνοντας βασανιστικά, από τα νύχια του αρπακτικού στο βίντεο...


                

Το ...αυτί της θάλασσας

΄Εχει αυτιά η θάλασσα (;) κι' υπομονή  ν' ακούει
τα μύρια όσα απ' την ακτή της σιγοψιθυρίζουν

οι ερωτευμένες οι καρδιές κι' οι άλλες που πονάνε
για έρωτες ανήμερους, γι' αυτούς που αγαπάνε...



Και όμως, έχουν αυτιά οι θάλασσες,
κοχύλια φιλντισένια,


που στα βραχάκια τ' Αναπλιού


βρήκε και η Γλαρένια.


Πριν μερικά χρόνια, που λες,  είχα βρει αλιώτιδες σε βραχάκια της παραλίας, στο αγαπημένο μου Ναύπλιο, χωρίς να γνωρίζω βεβαίως, περί τίνος ακριβώς επρόκειτο. Με ενθουσίασε το ιριδίζον εσωτερικό μέρος του όστρακου, που είναι σα φίλντισι, τέλειο κόσμημα... 
Στο βαζάκι λοιπόν,  ελάχιστες θαλασσινές ομορφιές...

To ότι παρακολουθώ την κίνηση των επισκεπτών στο μπλογκ μου μέσω extreme tracking, 
δεν είναι από περιέργεια για τον ίδιο τον επισκέπτη προσωπικά  αλλά για την αναζήτησή του που τον έφερε μέχρι τη μπλογκο-θύρα μου.

Η αναζήτηση λοιπόν κάποιου e-φίλου για τις αλιώτιδες, μου θύμισε μία προ τριετίας ανάρτησή μου, στην οποία οι  σχετικές πληροφορίες είναι περιεχόμενο άλλης πολύ παλαιότερης (πενταετία  και...) αλλά και μια υπόσχεσή μου σε φίλη μακρινή.
Αrtanis μου, η έκπληξη που από παλιά σου υποσχέθηκα, για τα paua που βρήκες στα σκουπίδια στην εκδρομή σας στην kaikoyra.και να είσαι ΠΑΝΤΑ καλά!!! 

Αλιώτις (Haliotis

Midae)

"Οι Αλιώτιδες ή "αυτιά της θάλασσας" ανήκουν στην οικογένεια των γαστρόποδων και ευδοκιμούν κυρίως στις θάλασσες της Νότιας Αφρικής.

Mπορεί να φθάσουν τα 2 κιλά βάρος και η ηλικία τους τα 30 χρόνια. Ζουν σε ρηχούς ύφαλους και σε δάση από φύκια.

(εικόνα)

Για περισσότερα από 125.000 χρόνια οι αλιώτιδες του γένους Haliotis Midae αποτελούν τροφή για τον άνθρωπο. Η ανεξέλεγκτη εκμετάλλευσή τους όμως, οδήγησε στη μείωση του είδους, εξαιτίας του ότι οι νότιες ακτές της Αφρικής αποτελούν τον παράδεισο των λαθροθηρών.

Γενικότερα οι λαθροθήρες και οι λαθρέμποροι ενδιαφέρονται για τη σάρκα των αλιωτίδων πολύ περισσότερο από τα ελεφαντόδοντα και τα κέρατα ρινόκερου. (*)

(εικόνα)

Οι καλοφαγάδες Ασιάτες αγαπούν τη σάρκα τους, που τη θεωρούν εξαιρετική λιχουδιά και αφροδισιακό μεζέ, ενώ τα εστιατόρια του Χονγκ Κονγκ αγοράζουν την αλιώτιδα περίπου 120 δολάρια το κιλό."

(*) Η πεποίθηση ότι το κέρατο του ρινόκερου μπορεί να αυξάνει τις σεξουαλικές επιδόσεις των ανδρών, είχε οδηγήσει πριν περίπου 15 χρόνια, σχεδόν σε πλήρη εξαφάνιση του ρινόκερου. Τότε οι διεθνείς οργανισμοί για την προστασία των ζώων εισηγήθηκαν σαν εναλλακτική λύση τη σκόνη από το κέρατο μια αρσενικής αντιλόπης που ευδοκιμούσε ιδιαίτερα στην Κεντρική Ασία."

(Στοιχεία για τις αλιώτιδες από ΓΕΩ-τρόπιo)


Από τις αναζητήσεις μου στο διαδίκτυο, επίσης έμαθα, πως το "Αυτι της θάλασσας" είναι αγαπημένος μεζές όλων των χταποδιών (άλλωστε εκεί συνήθως τα βλέπουμε άδεια, έξω απο τα θαλάμια).

Επίκαιρα και καυτά

Επίκαιρο κι  εσκέφτηκα και πάλι για να κλέψω

μιας κι ευκαιρία έψαχνα στο παρελθόν να τρέξω"

Τότε που στου πατέρα μου το πατρικό το "χτήμα"

έζησα σ' άλλες εποχές που μοιάζουνε με ποίημα...

"Λύχνους θ’ αρχίσω να πουλώ σπίρτα, κεριά, γκαζιέρες

τα θέλουν τα νοικοκυριά ετούτεσας τσι μέρες.

Ούλοι χρωστούμε στη ΔΕΗ για κείνο και θα φτάσει

μια μέρα που το γενικό θα τονε κατεβάσει.

(εικόνα)

Ήλιο, αέρα και νερό αν εκμεταλλευτούμε

περίσσιο ρεύμα θα ‘χουμε και σ’ άλλους να πουλούμε.

Που ‘ναι τα δυνατά μυαλά, που ‘ναι οι 
εφευρέτες

δε θέλουμε πολιτικούς των ξένων 
υπηρέτες!"

Πηγή και ευχαριστώ: sevntas

Στης Ελλάδας τον κόρφο ως πότε;............