Τί κάνουν σήμερα, είπαμε;

Μα τα 'χουμε ξαναπεί...

 Σαν σήμερα ή χθές  και η μαμά μου θυμάμαι πως τέτοιες μέρες έσπερνε τα σποράκια για τα θερινά της λουλούδια.

 Συνήθεια που κρατάω κι' εγώ μιας και νιώθω σαν να ακούω τη φωνή της:

"Μην το ξεχάσεις...σήμερα φυτεύουμε σπόρους"

Χθες  χιόνιζε όλη μέρα. Σήμερα το πρωί όλα άσπρα. Και πού να σπείρω τους σπόρους μου;


΄Ασε... ξέρω... σε μια κούτα φελιζόλ... τη συνοδεία όμορφης μουσικής.

Αυτό που δεν ξέρω,  είναι... 
αν στην άλλη μου ζωή ήμουνα κηπουρός...

ΤΡΙΑ σε ΕΝΑ

...τούτη η ανάρτηση.

Και ο λόγος, τί άλλο από τις απανωτές προ(σ)κλήσεις σε παιχνίδια.
Παρά το ότι η γνώμη μου για τα παιχνίδια αυτά είναι κάθετα αντίθετη, όπως και στο παρελθόν είχα τοποθετηθεί:
"...ποτέ δεν κατάλαβα το σκοπό αυτής της επιβράβευσης, ούτε από πού ξεκίνησε αλλά ούτε τους λόγους για τους οποίους καθιερώθηκε. Μήπως ήρθε για να μας διχάσει και όχι να μας ενώσει...",

κρίνω πως δε μου επιτρέπεται να αγνοήσω τους φίλους που με τίμησαν
και μόνον έτσι τα αποδέχομαι.

Δυο λοιπόν οι προ(σ)κλήσεις από φίλους καλούς κι’ αγαπημένους

και ν’ αρνηθώ δε γίνεται.

Η πρώτη συνοδεύεται με την απονομή του βραβείου φαντασίας

από τον Lambro και την ανεμώνη.

Καλοί μου φίλοι με τιμάτε και με συγκινείτε, όμως φαντασία θεωρώ πως δε διαθέτω, διότι αν την είχα κι' αυτή.... σε χλωρό κλαρί δε θα σας άφηνα με την πολυλογία μου...

Και πρέπει τώρα, εγώ η....τιτλούχος, να προτείνω άλλους πέντε....

Στο χώρο τούτο μόνο ενδιαφέροντα μπλογκ συναντώ και αυτός εξάλλου, πέρα από την περιέργειά μου περί του πώς στήνεται ένα e-σπιτικό, είναι και ο λόγος που παρακινήθηκα να το φτιάξω.
Μαθαίνω συνεχώς.
Γνώσεις ποικίλης ύλης, μορφής και ενδιαφέροντος.

Δεν είναι λοιπόν πως με ....καλόπιασε και την προτείνω,

μα είναι πως από τότε που την e-γνώρισα, θαυμάζω την ακάματη, φιλότιμη και δημιουργική δουλειά της, που απευθύνεται σε....

δύσκολο κοινό,

τα παιδάκια σχολικής ηλικίας και όχι μόνο.

Σε κάποιο μου σχόλιο παλαιότερα της είχα πει: "...κρίμα που δεν έχω μικρά παιδιά"

Θαλασσινή μου ομορφιά και vasili ,

το βραβείο και σε σας, για την εξαιρετικά γλαφυρή και ταξιδιάρα γραφίδα σας.

glitter-graphics.com


Kατερίνα μου καλή,

παρ’ ότι κάπου διάβασα πως χρησιμοποιούμε, λέει, τα μπλογκοπαίχνιδα για να μας βάζουν λινκ και να ανεβάζουμε την αναγνωσιμότητά μας,

ΘΑ το παίξω και αυτό το παιχνίδι.

΄Οχι για το λινκ, αλλά.... για την ιδέα και μόνο

της διαδικτυακής συνύπαρξης και φιλίας!!!

Γιατί βρίσκω εξαιρετικά ενδιαφέρουσα και τιμητική τούτη την απονομή αφ’ ενός, αλλά μ’ αρέσει και το λογότυπο αφ’ ετέρου, το οποίο έχω ήδη τοποθετήσει μόνιμα στο sidebar του "ΑΣΠΑΣΤ΄ΟΣ"

Το απονέμω με τη σειρά μου σε ΟΛΟΥΣ,

γιατί ΟΛΟΙ είστε η αγαπημένη μου παρέα,

η οποία καθημερινά μεγαλώνει, όσο η «cyber» αγκαλιά μου είναι ανοιχτή.

Τέλος, η απάντησή μου στην ανοιχτή πρόσκληση του Παριζιάνου μας, είναι πως τούτη την περίοδο έχω κολλήσει στον Leonard Coehn.
Θέλεις που με εξιτάρει η βαθειά του φωνή, θέλεις που με ενθουσιάζουν οι γλάροι του βίντεο...

Leonard Cohen - First we take Manhattan
by beautifulcynic

Kαλή, όμορφη και χαρούμενη η μέρα που ξημερώνει


UPDATE: 11/6 (10:30 μ.μ.)

Επειδή παρέβην τους όρους του παιχνιδιού, όχι βέβαια ηθελημένα, αλλά μυαλό είναι αυτό, συμπληρώνω την πεντάδα των προτεινόμενων με
Στεριανή Ζάλη
και
veneTO