ΜΑΡΤΙΟΣ 2008

Saturday, March 29, 2008

Pearls and ...rice

Το πρόβλημά μας με το Γλάρο μου παλαιότερα, ήταν η επικοινωνία. ΄Οοοοχι καλέ αυτή που πάει το μυαλό σου... μια χαρά επικοινωνούμε, για την άλλη την καλωδιακή μιλάω..

Πολύ πριν κυκλοφορήσουν τα κινητά και πιο πριν τα Walkie-talkies, αυτό ήταν το παράπονό μας. Να γινόταν κάτι και να βρισκόταν ένας τρόπος να μπορούμε μιλάμε συνέχεια.

΄Οπου βρισκόταν που τηλεφωνούσε, το ίδιο κι' εγώ.. Και όταν είσαι στο γραφείο, κάπου γίνεσαι και νούμερο...
Τα χρόνια πέρασαν, ήρθαν τα κινητά... ησύχασαν και οι συνάδελφοι.

΄Εχω σχολάσει κάποιο μεσημέρι και χτυπάει το κινητό μου:
-Βρίσκομαι στο Super Market μου τελείωσε ο καφές φίλτρου... μήπως χρειάζεσαι και κάτι άλλο;

-Ναι, τα παιδιά μου ζήτησαν να τους φτιάξω μυδοπίλαφο που τους αρέσει. Πάρε μου μύδια λοιπόν, αλλά μόνο Ν. Ζηλανδίας... εκείνα τα μεγάλα ξέρεις....

Φθάνω στο σπίτι, δε βρήκα μεγάλα, πήρα κάτι μικρότερα, μου λέει ... .

Σάββατο την άλλη μέρα, τα μαγειρεύω και φθάνει η ευλογημένη ώρα του μεσημεριανού φαγητού. Βάζουμε τραπέζι και όπως η μεγάλη μου ξεκίνησε πρώτη... τη βλέπω να σταματάει το μάσημα, να μορφάζει και ύστερα να μασάει αργά και προσεκτικά...

-Ρε μαμά, νόστιμα.... αλλά αυτά είναι γεμάτα πέτρες.....

Ανήσυχη αλλά και περίεργη παίρνω το πιρούνι μου και δοκιμάζω..
Κράτς..κρουτς.... κρίτσι...κράτσα... σα βεγγαλικά έκαναν τα δόντια μου.
Λέω, δε μπορεί... θα έτυχε.. στύβω το μυαλό μου τι άλλο μπορεί να είναι... δοκιμάζει και ο Γλάρος μου, τα ίδια.

΄Αρχισα να ψάχνω ανοίγοντας ένα-ένα μύδι να δω τι σόι πέτρες ήταν αυτές.., δε μου είχε ξανατύχει.

Σε καθέ ένα ήταν πολλές και ψιλές πετρούλες σαν το κεφάλι της καρφίτσας, αλλά και μικρότερες. Λευκές, στρογγυλές, στιλπνές και στο πιατάκι που τις συγκέντρωνα κυλούσαν σαν τρελές... Εσύ πώωωως.... τις "κόβεις" στη φωτο;...

Μάλιστα....μαργαριταράκια, λευκά, λεία και στιλπνά.

Πώς να τα επιστρέψουμε ..πιο πολύ η φασαρία.. και ποιος να σε πιστέψει... δε βαριέσαι...
Κρίμα το φαγητό, γιατί αν εξαιρέσουμε τους ....λίθους ήταν πολύ νόστιμα. Τα μύδια λοιπόν, τα έφαγαν οι σκύλοι μας, τα αγόρια ευκαιρία βρήκαν για ...delivery και οι υπόλοιποι φάγαμε το ρύζι ..... με γιαούρτι.

Θαλασσινή μου όμορφιά... έλα καλέ μου, που θα σε άφηνα εγώ να μαγειρεύεις και να σερβίρεις μόνο εσύ, νηστίσιμα και ιδιαίτερα... Εγώ πρωτοτύπησα με πολύτιμους λίθους....

΄Ασε, σου λέω... κοντέψαμε να σπάσουμε τα δόντια μας.

Δοθείσης ευκαιρίας λοιπόν και μια ενημέρωση περί μαργαριταριών :
“Το μαργαριτάρι είναι προϊόν συνεργασίας της φύσης και της τύχης. Όταν εισχωρήσει ένα ξένο σώμα (π.χ. ένας κόκκος άμμου) σε ένα κοχύλι ή σε ένα στρείδι (έλα όμως Ασκαρντουλίνο μου, που εμένα δεν ήτανε στρείδια αλλά μύδια…καλά με έχεις στα links σου λοιπόν εσύ ως "στρείδι-μύδι"…), το περιβάλλει με πολλές, με κονχιολίνη συνδεδεμένες, στρώσεις αραγονίτη -την μαργαριταρόριζα- και χτίζει το μαργαριτάρι. Αυτή η διαδιασία μπορεί να κρατήσει χρόνια, κι έτσι, όσο πιο μακρόχρονη είναι τόσο μεγαλύτερο γίνεται το μαργαριτάρι.

Σχεδόν όλα τα μαργαριτάρια που εμπορεύονται σήμερα, είναι καλλιεργημένα, που σημαίνει ότι το ξένο σώμα εισχωρήθηκε στο στρείδι από τον άνθρωπο.
Μόνο κάθε 30στό έως 40στό στρείδι δίνει ένα μαργαριτάρι.

Υπάρχουν δύο είδη μαργαριταριών: τα φυσικά και τα καλλιεργημένα.

ΦΥΣΙΚΑ ΜΑΡΓΑΡΙΤΑΡΙΑ: ΟΡΙΕΝΤ (αλμυρό νερό)

Περσικός κόλπος, Μισισσιπή Κρέμ - Λευκό, 1-8mm
Περισσότερα στοιχεία εδώ και εδώ))

Και στο slideshow ο τρόπος της καλλιέργειας και επεξεργασίας των μαργαριταριών

Friday, March 28, 2008

Στους δεκαεννέα μήνες που "περιοδεύω"στον ιστοχώρο έχω γνωρίσει ουκ ολίγα ιστολόγια. Κάθε μέρα από ιστοσελίδα σε ιστοσελίδα, γνωρίζω με μεγάλη μου χαρά όλο και νέους φίλους.
Το τελευταίο διάστημα ο χώρος μεγαλώνει με ιδιαίτερα ταχείς ρυθμούς και αυτό με ευχαριστεί ακόμη περισσότερο, γιατί πολλούς λόγους.
Εκτός του ότι χαλαρώνω με την άμεση ενημέρωση πάνω σε επίκαιρα θέματα, είτε διαβάζοντας ποίηση ή λογοτεχνία, σε κλάσμα δευτερολέπτου βρίσκομαι στην οποιαδήποτε άκρη του κόσμου από τις ταξιδιωτικές περιγραφές.
Είναι bloggers που είτε μένουν στο εξωτερικό, είτε έχουν τη δυνατότητα να ταξιδεύουν συχνά, οπότε μαθαίνω και μέσω των εμπλουτισμένων με καταπληκτικές εικόνες κειμένων και περιγραφών τους για τις συνήθειες, τα ήθη και τα έθιμα άλλων λαών και φυλών.

Το ξέρεις και το ζεις κι' εσύ και όλοι μας πόσο ευχάριστο είναι εκεί που έχεις τρελαθεί από τη δουλειά στο γραφείο, να βρεθείς Ιρλανδία... Σουηδία... Ισπανία...Αργεντινή...
΄Εχω από καιρό βρεί ένα ιστολόγιο λοιπόν, που για μένα (πολύ ψιλά γράμματα...) δεν έχει ενδιαφέρον, γιατί ασχολείται με την τεχνολογία των ηλεκτρονικών υπολογιστών και τις τελευταίες εκδόσεις διαφόρων προγραμμάτων, πράγματα που δεν καταλαβαίνω.
΄Ομως επειδή για σας φροντίζω (άντρες, αγόρια.... γιατί όχι ΚΑΙ κορίτσια) που κατέχετε το αντικείμενο ή που θέλετε να ενημερωθείτε εδώ βρήκα κάποιο πρόγραμμα Linux και πώς να το κατεβάσετε δ ωρεάν.
Και μη με ρωτήσεις τί σημαίνει..δεν ξεύρω...

Επίσης, καθημερινά συναντούμε όλοι μας ιστολόγια αξιόλογων εκπαιδευτικών με αναρτήσεις πολύ ενδιαφέρουσες και θεματο λογία πολιτικού, επιστημονικού ή τεχνολογικού περιεχομένου.
Τούτο όμως, που με μεράκι απ' ότι είδα έφτιαξε "ο Δάσκαλος", μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση. Το βρήκα κάπως σαν ένα διαδικτυακό φροντιστήριο για μικρούς και, επίσης, γιατί όχι ΚΑΙ μεγάλους.

Πολύ ωραία δουλειά και με ιδιαίτερο μεράκι έχει κάνει ο δάσκ αλος.

Μέχρι κρεμάλα έχει.

θα τη θυμάστε που παίζαμε ... μικρά, τότε δεν είχαν μπει στην καθημερινότητά μας τα μηχανήματα του "ξαποδού" που λέει κ αι ένας καλός μου φίλος.

Kόλλησα λέμε...
΄Ολες τις βρήκα....

Monday, March 24, 2008

΄Ολα για τη ΓΗ ΜΑΣ!

Η "Μάνα" ΜΑΣ ΓΗ

γνωρίζουμε πως κάθε χρόνο έχει ...την Ημέρα της....

Γιορτάζεται Παγκοσμίως στις 22 Απριλίου.

Πέρυσι καθιερώθηκε και η "΄Ωρα της Γης ", γιατί ο πλανήτης ασφυκτιά. Λιγόστεψαν πλέον οι αντοχές και οι ανοχές του....

"΄Ολα ξεκίνησαν πέρυσι στο μακρινό Σίδνεϊ της Αυστραλίας, όταν στις 31 Μαρτίου, στις 7:30 το βράδυ, 2,2 εκατομμύρια κάτοικοι έβγαλαν τις συσκευές του σπιτιού τους από την πρίζα και έκλεισαν τα φώτα τους, απολαμβάνοντας μια ώρα ησυχίας στο σκοτάδι. Τα μεγαλύτερα μνημεία τη ς χώρας σκοτείνιασαν. Ακόμα και γάμοι έγιναν υπό το φως των κεριών.

Αποτέλεσμα ήταν να μειωθεί η κατανάλωση του ηλεκτρικού ρεύματος κατά 10,2 %, μέγεθος που ισοδυναμεί με την απομάκρυνση 48.000 αυτοκινήτων από την κυκλοφορία για μια ώρα.

"Και τι μ' αυτό;" θα αναρωτηθεί εύλογα κάποιος.

Ο σκοπός της εκστρατείας ήταν διπλός· αφενός να κινητοποιήσει τον κόσμο να δείξει την ευαισθητοποίηση του για το καυτό θέμα της υπερθέρμανσης του πλανήτη, και αφετέρου να καλλιεργήσει ανάλογη στάση ζωής στην καθημερινότητα των συμμετεχόντων. Η ατομική δράση, σε μαζική κλίμακα, έχει αποδείξει ότι μπορεί να κάνει τη διαφορά και να φέρει την αλλαγή.

Φέτος, η Ώρα της Γης (Earth Hour) πήρε παγκόσμιες διαστάσεις, κα λώντας άτομα και επιχειρήσεις από όλο τον κόσμο να σβήσουν τα φώτα τους για μία ώρα το Σάββατο, 29 Μαρτίου 2008, μεταξύ 8 και 9 το βράδυ.

Την παγκόσμια προώθηση της εκστρατείας έχει αναλάβει η περιβαλλοντική οργάνωση WWF. Στην Ελλάδα λόγω έλλειψης επίσημου οργανωτικού φορέα, το θέμα αφήνεται στα χέρια μας. Στην Αίγινα έχει ήδη δημιουργηθεί ένας μικρός ανεξάρτητος οργανωτικός πυρήνας, ενώ η Αθήνα παραμένει προκλητικά αμέτοχη.
Όχι για πολύ...

Ελένη Σκρέκου

Για την ομάδα Earth Hour Hellas στην Αίγινα"

Για τρόπους που μπορείτε να βοηθήσετε και περισσότερες πληροφορίες γράψτε μας στο earthhour@mail.gr earthhour@mail.gr>, και επισκεφθείτε τις ιστοσελίδες www.earthhourhellas.wordpress.com

<http://www.earthhourhellas.wordpress.com/>  και www.earthhour.o

rg

<http://www.earthhour.org/> "

Καιρός είναι, πέρα από την εύλογη ευαισθητοποίησή μας,

να δείξουμε την έμπρακτη ενεργοποίηση και διαμαρτυρία όλων μ ας.

(Εικόνες από Flickr)

UPDATE:

Διπλή Εορτή σήμερα:
Eπέτειος της Εθνικής μας Παλιγγενεσίας
και
Ευαγγελισμός της Θεοτόκου
"ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ"
στον Ευάγγελο, την Ευαγγελία
και ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ

Friday, March 21, 2008

"Ανάστα η γη"

Απόψε σκύψανε στ’ αφτί και κάτι μούπαν σιγαλά

(Κάτω από την αστροφεγγιά, αποκοιμηθεί σα νάχα…)

Με μια φωνή που την ακούν οι θεοί, κι’ οι νέοι μονάχα.

Ω, τα’ άκουσα καλά!

Θαρρώ μπουμπούκια μ’ άγγιξαν στις φούσκες του χεριού.

Θαρρώ το αίμα εμέθυσε στις φλέβες μου και τρέχει…

Θαρρώ από το φεγγίτη μου πέταλα κι’ ήλιο βρέχει.

Θαρρώ φτερά να μ΄έντυσαν περιστεριού.

Στο λόφο του καλοκαιριού τίναξαν την παντιέρα.

Και πάνω απ’ τις τριανταφυλλιές κυμάτισε φαρδειά.

Στου κήπου μας σκαλίσανε τη λεύκα μια καρδιά.

Κι’ οι σπίνοι γράφουνε τρελές μπαλάντες στον αγέρα.

Στη φυλλωσιά οι δροσοσταλιές αρχίσαν να γελάνε.

Και γιόμισε μοσκοβολιά της γης η ανασαμιά.

Οι δυο καρδιές χτυπήσανε μαζί κι’ οι δυο –σα μια.

Σαν τα κουπιά που τη βαρκούλατου έρωτα κυλάνε.

Νιόνυφη η μέρα ανέβηκε απ’ το λόφο στολισμένη.

Και στην αλέα μια μέλισσα είπε το

«ανάστα η γη!»

(Κι ήταν γιορτάσι, η μυρωμένη αυτή της προσταγή)

«Ανάστα η γη!» και πρόβαλε η αγάπη φλογισμένη!

ΑΝΟΙΞΗ- Μ.Λουντέμης

και

ΗΜΕΡΑ ΠΟΙΗΣΗΣ

Η εαρινή ισημερία αντιστοιχεί στις 21 Μαρτίου. Τότε, ο Ήλιος που κινείται πάνω στην εκλειπτική, καθώς μεταβαίνει από το νότιο ημισφαίριο στο βόρειο, περνά από το εαρινό ισημερινό σημείο.

Κατά την εαρινή ισημερία αρχίζει η άνοιξη.

(Στοιχεία από Live-Pedia.gr)

ΚΑΛΗ ΜΑΣ ΑΝΟΙΞΗ!!!!

Μαριλένα μου,

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ για την ...Εαρινή σου

Wednesday, March 19, 2008

Αέρας ανανέωσης...

Πες μου τώρα.... Τούτη τη χρονιά η ΄Ανοιξη ήρθε πιο νωρίς ή εγώ έτσι το βλέπω;

Δε δικαιολογείται βρε παιδί μου, τούτη η σούπερ διάθεση για ανανέωση.

Με το σπίτι τα έχω βάλει.... θέλω να αλλάξω διακόσμηση, κουρτίνες,

λευκά είδη, ακόμη και έπιπλα. Εδώ ο Γλάρος μου είναι που βγάζει ...καντίλες.

Μέχρι λοιπόν να καταλήξω και να πάρω αποφάσεις για όλα αυτά, τα έβαλα με μένα, αρχής γενομένης από την κόμη μου.

Προχθές τη Δευτέρα, πάει το μακρύ μου μαλλί. Και μεταξύ μας, μου αρέσω πολύ περισσότερο έτσι. Μείον 10 χρόνια είμαι με το κοντό μαλλί.

Γυναικεία ματαιοδοξία θα μου πεις. ΄Οχι δε νομίζω, απλά βοηθάει στην όλη διάθεση μια νότα έστω και μικρής ανανέωσης.

Κάθε τόσο βγάζω από το συρτάρι του γραφείου μου το καθρεφτάκι μου αλλά δε ρωτάω ποιά είναι η ομορφότερη, γιατί.... πρόσεξε τώρα αυτοπεποίθηση...

τη βλέπω βρε παιδί μου.. μου αρέσω πώς να το κάνουμε;

Εν τω μεταξύ, μπλογο-περιοδεύοντας σκόνταψα στη despina που είχε φτιάξει το πορτραίτο της, βάσει ενός τρόπου που βρήκε

από (http://arkoudos.com/blog/?p=1291) τον αρκούδο

Είχε διάφορες επιλογές, όσον αφορά μερικά χαρακτηριστικά των ενδιαφερομένων.

Θα ήθελα να περιστοιχίζομαι από τη ...Hi-5 ομάδα μου,

αλλά μέχρι μόνο μέχρι δύο παιδάκια διέθετε. Να αδικήσω τα άλλα τρία μου παιδιά δε γινόταν.

΄Επαιξα λοιπόν, το διασκέδασα και

... ορίστε η αφεντιά μου....

΄Οσοι ενδιαφέρεστε για το δικό σας πορτραίτο το link είναι:

http://illustmaker.abi-station.com/index_en.shtml

και

ΚΑΛΗ ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΗ!!!

Sunday, March 16, 2008

Δημιουργικές παρεμβάσεις...

Η καλπάζουσα και ατίθαση ανθρώπινη φαντασία, που φραγμούς δεν έχει, δεν οριοθετείται και δεν ελέγχεται, μας έχει προσφέρει ανά τους αιώνες θαυμάσια δημιουργήματα.

Ξεκίνησε ο άνθρωπος των σπηλαίων να λαξεύει την πέτρα.
΄Υστερα το ξύλο, το μέταλλο, κέντησε πολύ αργότερα το ύφασμα και όχι μόνο....

Στις μέρες μας και κατά καιρούς, βλέπουμε πάσης μορφής δημιουργίες-καλλιτεχνήματα, με ζωγραφική ή γλυπτική σε διάφορα σημεία του ανθρώπινου σώματος, στο γυαλί, στον πάγο, στην άμμο και οπουδήποτε αλλού μπορεί να φανταστεί κανείς.

Κάποιες μορφές τέτοιων και παρόμοιων καλλιτεχνημάτων μοιράστηκα πέρυσ ι μαζί σας,
στις 6/5 (Handwork) στις 4/6 (Καλλιτεχνήματα στην άμμο) και στις 6/6 (Καλλιτεχνήματα με λαχανικά)

Πρόσφατα μου προέκυψε μέσω mail , μια άλλη μορφή έκφρασης (;),
που δε γίνεται να μη σας δείξω...

UPDATE: Ααααα... ξέχασα να σας πω και το ευχάριστο νέο....

ΞΑΝΑ 'ΡΘΑΝ!! !!!!!

Tuesday, March 11, 2008

Πάει κι' αυτό....

Μη μου πείτε, την καταχαρήκαμε τη φετεινή τελευταία, τουλάχιστον, Κυριακή της Αποκριάς και ειδικότερα την Καθαρή Δευτέρα.

Ευτυχώς βοήθησε ο καιρός, γιατί διάθεση για αποδράσεις, ευτυχώς έχουμε όλοι.

Ευκαιρίες γυρεύουμε οι ταλαίπωροι εργαζόμενοι να ξεφύγουμε λίγο από την αφιλόξενη τσιμεντούπολη.

Και βγήκαμε, αναπνεύσαμε οξυγόνο και μυρωδιές της ΄Ανοιξης, λουστήκαμε από τις ζωογόνες ηλιαχτίδες, φάγαμε, ή πιαμε, διασκεδάσαμε, οι μικρογονείς έπαιξαν με τα παιδάκια τους, ενώ εγώ γύρισα για να είμαι κοντά στα δικά μου.

Τί κακό και τούτο με μένα και το Γλάρο μου; Πουθενά και με τίποτε δεν είμαστε απόλυτα ήσυχοι.

Πήγαμε στο Ναύπλιο για ...Κυριακο-Δεύτερο.

Κυριακή πρωί-πρωί ενώ όλη η πόλη ακόμη κοιμόταν, εμείς φευγάτοι για τις όμορφες παραλίες. Αφού λοιπόν φάγαμε το μεσημέρι στην Πλάκα...κοιταχτήκαμε με σημασία.... βρε "με τα μάτια μιλάμε εμείς"....ξέραμε τί ήθελε ο ένας να πει στον άλλον....

"Τι λες τα μαζεύουμε;

Και τα μαζέψαμε και γυρίσαμε πανευτυχείς στα παιδιά μας, όσα βεβαίως δεν είχαν αποδράσει, γιορτάσαμε τα Κούλουμα με δυο συγγενείς ακόμη που ήρθαν και μεταξύ μας ....πολύ καλά κάναμε, γιατί την πολύωρη ταλαιπωρία της επιστροφής για διαδρομή μιας μόλις ώρας δεν τη μπορώ, δεν την αντέχω.

ΚΑΛΗ ΣΑΡΑΚΟΣΤΗ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!!!

Saturday, March 8, 2008

Λένε πως...

...στη βράση κολλάει το σίδερο....
Και μιας και βρίσκομαι υπό το την επήρεια έντονου ενθουσιασμού, χρονιάρες μέρες που είναι, θα σου τα πω όλα όσα ζήτησες.

Θα το αντέξεις παιδί μου;

Λοιπόοοον.... Μέρες τώρα μιας και είναι Απόκριες, ήθελα να ανεβάσω το τραγουδάκι που ήδη ακούγεται από το Gcast, του αγαπημένου και άξιου καλλιτέχνη Γιάννη Μηλιώκα, που πολύ μου άρ εσε γιατί διασκεδάζω αφάνταστα.
Ντρεπόμουνα όμως βρε παιδί μου, πώς να το κάνουμε; Μάνα τώρα με πέντε παιδιά, σοβαρή υπάλληλος στο γραφείο, ευϋπόληπτη κυρία στην κοινωνία...επιτρέπεται;
΄Ομως, μεταξύ μας πέρα από το σατυρικό του στίχο, υστερεί μπρος στα παραδοσιακά μας αποκριάτικα τραγούδια, με στίχους λίαν ακατάλληλους δι' ανηλίκους,

Οπότε, νίπτω τας χείρας μου

και αμαρτίαν ουκ έχω...

Για ένα διάστημα το 1993-1994 θα ήταν, έφαγα μεγάλο κόλλημα με το Χρήστο Κυριαζή "Τα τσιγάρα τα ποτά και τα ξενύχτια", "Μου θυμίζεις τη μάνα μου" ...

Τί το θέλεις, μέρα νύχτα τον ..."αόμματο" άκουγα. ΄Ετσι τον έλεγε ο Γλάρος μου χαριτολογώντας, γιατί όλο με γυαλιά ηλίου εμφανιζόταν.

Τίποτε δεν άκουγα... εκεί, επέμενα....

΄Ενα φεγγάρι πιο παλιά, ακούγαμε την "Ευλαμπία" με το Γλάρο μου και το διασκεδάζαμε επίσης.

Εν τω μεταξύ, η μεγάλη μου η κόρη, που έχει την ηλικία σου,

στην γ΄ δημοτικού στο μάθημα της έκθεσης...μας εξέθεσε...

Επηρεασμένη από το σουξέ της εποχής, θα το θυμάσαι βέβαια κι' εσύ, ήθελε σώνει και καλά να πάει Σεϋχέλλες.

Μου έφερε μια έκθεση που έπεσα απ΄τα σύννεφα. Σου την παραθέτω πάνω από τη φωτο, αλλά επειδή ήταν γραμμένη με Faber και δεν είναι ευδιάκριτη, την αντιγράφω, με όοοολες τις ανορθογραφίες της:

"Εγω θα παο την Σειχελες

Για να διαζο θα πεξο και θα παω με τον πατερα μου και τη μαμα μου

και με το Γιαννι και με τον Κοσταντινο

Εγω θα τραγουδισω.

Παμε για τρελες της Σειχελες για τρελες.

Θα διασκεδασω γιατι μου αρεσει.

Και θα ερθει και ο παπουσμου και η γιαγια μου...."

Τόοοσο καλά, χωρίς τονισμούς, αλλού θυμόμαστε πως τα ρήματα ενεργητικής φωνής γράφονται με ωμέγα αλλού όχι. Το πιο διασκεδαστικό όμως και το πλέον κουφό είναι πως ήθελε να πάει, άκουσον ..... για να διαβάζει.... Πού; Στις Σεϋχέλλες...

Equilibrium, σ' ευχαριστώ για την πρόσκληση. Τελικά δεν είναι για να ντρέπομαι τα τραγούδια που κατά καιρούς άκουγα.

΄Αντε καλέ, τί άκουγα η γυναίκα...Βολάνη, Τερλέγκα ή την άλλη που ...σέρνει καράβι...

ΚΑΛΑ ΚΟΥΛΟΥΜΑ!!!!

ΚΑΙ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ ΜΕ ΤΟ ΚΑΛΟ, ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!!!

Posted by ΦΥΡΔΗΝ-ΜΙΓΔΗΝ at 9:29 PM 65 comments

Tuesday, March 4, 2008

Χαλάλι της!

Για πόσα ελαττωματάκια του χαρακτήρα μου είχα μιλήσει;

Επτά μου ζητήθηκαν 10 θυμήθηκα... σε κάποιο σχόλιο (δε θυμάμαι πού), μου ..προέκυψε το ενδέκατο... να το τώρα και το δωδέκατο.

Δε χαλάω χατήρια, υπό την έννοια πως δεν αθετώ τις υποσχέσεις μου, όταν βεβαίως υπάρχει λόγος που να αξίζει τον κόπο... την παράκαμψη... την παρασπονδία.

Στην προκειμένη περίπτωση, έδωσα υπόσχεση για το παιχνίδι της ποίησης, παρά το γεγονός πως είχα κάνει σχετική ανάρτηση.

Ο λόγος που το έκανα, είναι για τον απλό λόγο πως, βάσει των σημειώσεών μου, που εύχομαι να είναι ακριβείς, μια καλή φίλη γιορτάζει...

Τρελοφίτσα μου, από μένα για σένα

Με τις καλύτερες ευχές μου για τα γενέθλιά σου

και ΄Αγγελος Σικελιανός
ΣΤΟΝ ΚΥΚΝΟ ΜΟΥ


Γυναίκα κύκνε, που αρμενίζεις πλάϊ
στη ζωή μου τώρα, αργά σα στη γαλήνη
μιας λίμνης, που απ' τα βάθη της γελάει,
γιατ' είναι ειρήνης δρόμος, κι' είναι κλίνη

λατρείας πλατιά. Κι' αν κάποτε φυσήσει
σφοδρός αγέρας και την άπλα εκείνη
ταράξει από τα θέμελα, εμείς ίσοι
και ακέραιοι, στη χαρά και στην οδύνη,

κύκνε γυναίκα, με φτερό ανοιγμένο
πλατύ θε να το οργώσουμε τ' αγέρι
του μόχτου, και θα γίνει ευλογημένο.

Κι' αδιάκοπα πετώντας, πάντα ταίρι,
μεσ' τα ουράνια βαθιά, στο μοιραμένο
στο δικό μας θα φτάσουμε τ' αστέρι!

\Posted by ΦΥΡΔΗΝ-ΜΙΓΔΗΝ at 12:12 AM 95 comments

3/4 - 30/4/2007

Monday, April 30, 2007

Σσσσσσσς....

Θα σας αποκαλύψω κάτι.
Μη διαρρεύσει, παρακαλώ, πιο πέρα....
΄Ετσι να μείνει μεταξύ μας...

Σήμερα αισθάνομαι μια περίεργη και ανεξήγητη ευφορία. Αναρωτιέμαι. τί τάχα να μου συμβαίνει.

Ψάχνομαι η γυναίκα.


Λαχείο, λόττο, πρότο δεν κέρδισα, αλλά δεν έχω ακούσει να ψάχνουν τον υπερτυχερό, επομένως να μην ελέγξω τα στελέχη...

Εντάξει, ξέρω πως εκεί γύρω στα πρώτα -ήντα η ψυχολογία μας ( γυναίκες τα λέω σωστά;) είναι τσάτρα - πάτρα...

Η διάθεσή μας γίνεται κυκλοθυμική. Πότε του ύψους, πότε του βάθους.

΄Ομως, τούτο το πράμα σήμερα είναι περίεργο. ΄Ισως είναι που έχω γονική άδεια και είμαι στο σπίτι. Αύριο αργία, χθές Σ/Κ, να ...4 μερούλες. Μια ζωή, βρε παιδί μου εμείς οι εργαζόμενες, μ' αυτό τον εφιάλτη ζούμε. Να μείνουμε λίγο παραπάνω έξω από δουλειά, για να ασχοληθούμε με πράγματα που μας ενδιαφέρουν, μια πρωϊνή έξοδο, βόλτα στα μαγαζιά...

΄Εχω, λοιπόν, μια έντονη δημιουργική διάθεση σήμερα. Θέλω να αρχίσω από τα έπιπλα και να τους αλλάξω πάλι θέση (τον κάνω τακτικά τούτο τον...ξεσηκωμό).

Ευτυχώς που στο κτίριο είμστε μόνοι μας, γιατί αν έμενα σε πολυκατοικία θα είχαν μαζέψει υπογραφές οι συγκάτοικοι, με την τρέλα μου των μετακινήσεων των επίπλων. Με δυο κεριά διακοσμητικά, ένα ριχτάρι, άλλες κουρτίνες , αλλάζει όψη βρε παιδί μου το σπίτι, νομίζεις πως απέκτησες καινούριο.


Λοιπόν, ποστάρησα, και όσο θα γελάτε εσείς με τα καμώματά μου, εγώ θα πίνω τον καφέ μου από την απέναντι πλευρά που είναι τώρα το σαλόνι, ικανοποιημένη με τις νέες μου διακοσμητικές δημιουργίες και προσεγγίσεις.


Βαθειά ανάσα και Καλή μου δύναμη........

Saturday, April 28, 2007

STOP ! ΣΤΗ ΦΑΛΑΙΝΟΘΗΡΙΑ

Και εδώ ....αδιαφορία

"Πυραμίδα Ελληνικού

Στο νοτιοδυτικό άκρο της αργολικής πεδιάδας κοντά στις πηγές του Ερασίνου ποταμού (σημερινό Κεφαλάρι) και πάνω σε κύρια οδική αρτηρία που κατά την αρχαιότητα οδηγούσε από το 'Αργος προς την Τεγέα και την υπόλοιπη Αρκαδία, βρίσκεται ένα μεμονωμένο μνημείο, ένα μικρό οχυρό, γνωστό σήμερα με την ονομασία ''Πυραμίδα'' του Ελληνικού. Σύμφωνα με τις ανασκαφικές μαρτυρίες και τα χαρακτηριστικά στοιχεία της δομής του χρονολογείται στα τέλη του 4ου π.Χ. αιώνα και όχι στην προϊστορική περίοδο, όπως πρόσφατα θέλησαν να αποδείξουν ορισμένοι ερευνητές. Στα ύστερα χρόνια της αρχαιότητας θεωρούσαν την πυραμίδα ως ταφικό μνημείο ''Πολυάνδριον'', ενώ σήμερα είναι βέβαιο ότι είναι οχυρό του τύπου των μικρών φρουρίων που έλεγχαν τους οδικούς άξονες και που είναι γνωστός και από άλλες περιοχές της Αργολίδας και Κυνουρίας.
Έχει σχήμα πύργου με επικλινείς τις εξωτερικές πλευρές του οι οποίες περιβάλλουν ένα ορθογώνιο οικοδόμημα συνολικών εσωτερικών διαστάσεων 7,03 x 9,07μ. Οι εξωτερικοί αυτοί τοίχοι, ανερχόμενοι με κλίση πλευράς 60 μοιρών, σε ύψος 3,50μ μετατρέπονται σε κατακόρυφους για να στηρίξουν τους ορόφους της ανωδομής. Η κύρια είσοδος του μνημείου βρίσκεται στην ανατολική πλευρά του μνημείου, δηλαδή στην πλευρά που κοιτάζει προς την θάλασσα του Αργολικού κόλπου. Απ' αυτήν εσωτερικά ξεκινά ένας στενόμακρος διάδρομος που οδηγεί σε μικρότερη πυλίδα, ανοιγμένη στο νότιο τοίχο του κυρίως χώρου, ενός τετράγωνου δωματίου πλευράς 7 μ περίπου.
Το επιβλητικό αυτό μνημείο είναι όλο δομημένο από σκληρό γκρίζο ασβεστόλιθο της περιοχής σε τραπεζιόσχημο και πολυγωνικό εν μέρει σύστημα από μεγάλους λιθόπλινθους.
Ανασκαφικές έρευνες στο μνημείο του οποίου η λιθοδομή του παρέμεινε ακλόνητη επί 2400 χρόνια έγιναν από τον Th. Wiegand το 1901, κυρίως όμως από τον L.Lord το 1938, οι οποίοι δημοσίευσαν τα αποτελέσματα των ανασκαφών τους σε σχετικές μονογραφίες.


Στις 9-2-1995 η Ακαδημία Αθηνών ανακοίνωσε τα αποτελέσματα των μετρήσεων που αφορούσαν την χρονολόγηση της πυραμίδας του Ελληνικού,βασισμένη στην μέθοδο της οπτικής θερμοφωταύγειας.Οι μετρήσεις πραγματοποιήθηκαν στο εργαστήριο Πυρηνικής χρονολόγησης του Πανεπιστημίου του Εδιμβούργου και στο Εργαστήριο Αρχαιομετρίας του "ΕΚΕΦΕ-Δημόκριτος". Η χρονολόγηση κατασκευής της πυραμίδας του Ελληνικού εντοπίσθηκε στο 2720 π.χ.

.Τα αποτελέσματα αυτά αποδεικνύουν , οτι η πυραμίδα του Ελληνικού προηγείται κατά 100 (τουλάχιστον) έτη της πρώτης Αιγυπτιακής πυραμίδας του Ζοζέρ (2620 π.χ.) και είναι κατά 170 (τουλάχιστον) έτη αρχαιότερη της πυραμίδας του Χέοπος (2550 π.χ.) "
Αν .... λέω, ΑΝ βρεθείτε προς τα 'κει, αξίζει να την επισκεφθείτε.
Γιατί κατά τα άλλα μιλάμε για πλήρη εγκατάλειψη.

Τούτο το μνημείο για την αρχαιότητα του οποίου επαιρόμαστε, δυστυχώς μέσω των γραπτών μόνο, έμεινε αναξιοποίητο. Για να πλησιάσεις την πυραμίδα, πατάς επάνω σε σπασμένα αγγεία (εμένα πόνεσε η ψυχή μου). Προστατεύεται με πρόχειρη περίφραξη από συρματόπλεγμα, θαρρείς και είναι κοτέτσι, και μια πόρτα ανοιχτή όλο το 24ωρο. Ποιό το νόημα της περίφραξης;

Wednesday, April 25, 2007

Πότε;

ΤΟΤΕ....

• Τότε που οι φωτογραφίες ήταν ασπρόμαυρες
• Τότε που βλέπαμε τη σοκολάτα κάθε Πάσχα στα αυγά και το κοκκοράκια των ζαχαροπλαστείων
• Τότε που τρώγαμε το γνήσιο παγωτό χωνάκι
• Τότε που έπαιζα ....στα πόδια του Κολοκοτρώνη
  
• Τότε που στην πόλη μου αιωρούταν εκείνη η περίεργη μυρωδιά μουχλο-κλεισούρας, ανακατεμένη με τις...ευωδιές των αποχετευτικών σωλήνων στη θάλασσα
• Τότε που ήταν στη μόδα τα "ψαράδικα" παντελόνια (α΄φωτ. στο Πάρκο) και η μαμά μου είχε ράψει με τα χεράκια της
• Τότε που μου έπλεξε τη φούστα με τα παιδάκια (β΄φωτ. στο παρκάκι της Πυροσβεστικής), ίδια με της παιδικής μου φίλης (κόκκινη εκείνης, πράσινη η δική μου)
  
• Τότε που τα παιδικά καροτσάκια (δ΄φωτ. με τη Γιαγιά μου) και οι κούκλες ήταν δανεικά
• Τότε που με κουρέψανε (γ΄φωτ.), για να κάνω πλούσια μαλλιά και ντρεπόμουνα...
  
• Τότε που άρχισα να γνωρίζω τον κόσμο γύρω μου...

(Αφορμή για το σημερινό post στάθηκε το χθεσινό της Φεγγαραγκαλιασμένης.
Καλή μου φίλη, με συγκίνησε η ασπρόμαυρη φωτογραφία σου)

Monday, April 23, 2007

Για ό,σους γιορτάζουν σήμερα!

Στο Γιώργο και στη Γιωργία,


"ΧΡΟΝΙΑ ΣΑΣ ΠΟΛΛΑ"!!!!!


Μάθε για το όνομά σου:

Γεώργιος - Γεωργία: Ιδεαλιστής και ενθουσιώδης, αναζητάει περιπέτειες και πνευματικές συγκινήσεις. Μοιάζει να έχει μεγάλη αυτοεποίθηση, αλλά στην πραγματικότητα είναι αρκετά δειλός.

Πιο αισιόδοξος χαρακτήρας η Γεωργία αναζητάει πάντα την ευτυχια. Είναι εφευρετική, θαρραλέα και φιλόδοξη.

Sunday, April 22, 2007

"ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΓΗΣ"

Σ΄ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΕΚΤΙΚΟΤΗΤΑ

ΚΑΙ

ΤΗ ΓΕΝΝΑΙΟΔΩΡΙΑ ΣΟΥ!

Saturday, April 21, 2007

Για την ΑΜΑΛΙΑ!

ΓΛΥΚΕΙΑ ΑΜΑΛΙΑ,

ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ

ΓΙΑ ΤΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΖΩΗΣ

ΚΟΥΡΑΓΙΟ!!!

Thursday, April 19, 2007

Βενετία εν όψει...

Η σταδιακή αύξηση της θερμοκρασίας στην επιφάνεια της γης, σε συνδυασμό με την καταστροφή του στρώματος του όζοντος, προκαλεί λιώσιμο των πάγων και αύξηση φυσικά της στάθμης της θάλασσας που αναμένεται ότι, όσον αφορά το γεωφυσικό χάρτη της Ελλάδας, "θα επηρεάσει το δέλτα των ποταμών ΄Εβρου, Στρυμόνα, Αξιού και ορισμένες περιοχές χαμηλού υψόμετρου γύρω από το Μεσολόγγι, δυτικά της Πάτρας, στο Θερμαϊκό και Σαρωνικό κόλπο αλλά και στους κόλπους Αργολίδας, Μεσσηνίας, Λακωνίας.
Επίσης η αύξηση της στάθμης της θάλασσας θα επηρεάσει την επάρκεια γλυκού νερού, καθώς το θαλασσινό νερό θα εισχωρεί σους υδροφόρους ορίζοντες της ξηράς"

"΄Ολα αυτά περί το 2050 μ.Χ."

Θα ...πούμε δηλαδή το νερό νεράκι. Αν και μέχρι τότε, θα έχουμε αναζητήσει άλλες μεθόδους εξεύρεσης νερού για ύδρευση και άρδευση μέσω της αφαλάτωσης.


"Ορισμένοι πληθυσμοί θα πρέπει να μετακινηθούν από παράκτιες περιοχές, ενώ μεγάλες καλλιεργήσιμες εκτάσεις θα χαθούν για πάντα"

΄Ασε που η πατρίδα μου θα γίνει Βενετία (βλ. φωτ.).


΄Ακου, Βενετία.....


"Πατρίδα μου αγαπημένη
ποιά κατάρα σε προσμένει..."


ΒΕΝΕΤΙΑ!!!!!


Δεν ακούγεται και άσχημα... Πόλος έλξης τουριστών ΘΑΥΜΑΣΙΟΣ. Θα βγαίνεις από τη γόνδολα και θα πατάς τα πρώτα σκαλοπάτια από τα, κατά την παράδοση, 999 του Παλαμηδίου....


Τι στο καλό, δε θα γίνουν εν είδει κατακλυσμού αυτές οι αλλαγές.

Wednesday, April 18, 2007

Σαν παληό σινεμά....

"ΣΙΝΕ ΤΡΙΑΝΟΝ".......

Οι εκ μητρός σχέσεις μου με την "Πρώτη Πρωτεύουσα της Ελλάδος" (έτσι ακριβώς την έλεγε η συγχωρεμένη), είναι στενότατες και ....καλά κρατούν μέχρι σήμερα.
Αυτή την πόλη που τιμά και διατηρεί την πολιτισμική μας παράδοση, την έζησα από τότε που το φως του μάταιου τούτου κόσμου εισχώρησε στους κερατοειδείς μου χιτώνες και άρχισε να ερμηνεύεται σε μορφές και χρώματα....

Πού ήμασταν; Μάλιστα, τότε που τα παλαιά σπίτια μύριζαν περίεργα, τότε που παντού αιωρούταν μια αίσθηση κλεισούρας και μούχλας. Μυρωδιά που τότε απεχθανόμουν, μα τώρα, κοίτα να δεις περίεργα πράγματα, αναπολώ συχνά. Τί να πρωτοθυμηθώ...

Το παλαιό διόροφο σπίτι της γιαγιάς με τη σοφίτα (τον κενό χώρο κάτω από τις επικλινείς πλευρές της στέγης), που έκανε χρέη αποθήκης.

Ανάμεσα στ' άλλα, υπήρχε ένα μπαούλο με ρουχισμό που έστελναν από την Αμερική οι γονείς του παππού.

Και τί δεν έβρισκα εκεί μέσα... Μακριά φορέματα (τουαλέτες, από εκείνες που φοράνε στους γάμους οι παράνυμφοι).΄Ο,τι χρώμα ήθελες, ό,τι σχέδιο μπορεί να φανταστεί ο γυναικείος νους, εκεί μέσα βρισκόταν.

Κι' εγώ εκεί πάνω την έβγαζα όλη μέρα, μπροστά σε ένα μισοσπασμένο καθέφτη να αλλάζω τις τουαλέτες ....σαν τα πουκάμισα.

Τις καλοκαιρινές μας βόλτες στην παραλία και το χωνάκι με το χειροποίητο παγωτό από το μηχάνημα. Ο ζαχαροπλάστης περιέστρεφε με δεξιοτεχνία το άδειο χωνάκι, που γέμιζε από την παγωμένη κρέμα κάνοντας σχέδια. Και πάνω έριχνε βυσσινάδα....

Και απέναντι το Μπούρτζι φωταγωγημένο, όχι για αισθητικούς λόγους όπως τώρα, αλλά από το εστιατόριο που λειτουργούσε εκεί για την ελίτ της εποχής.

Και τα μηχανοκίνητα βαρκάκια πηγαινοέρχονταν, μεταφέροντας από το λιμάνι τους υψηλούς επισκέπτες, που είχαν καταφθάσει με τα..... κότερα.

Από την παραλία έβλεπες ψηλά, δίπλα-δίπλα το φωταγωγημένο ρολόϊ και το Αυγουστιάτικο φεγγάρι.
- Γιαγιά μου, δύο φεγγαάκια έχετε εσείς εδώ;
Το (ρ) το "έτρωγα", μικρό παιδάκι ήμουν....

Και τις άλλες βόλτες μας εκεί κάτω από το Παλαμήδι, στο πάρκο με τον Κολοκοτρώνη (ξέρεις εσύ Ναυαγούλη μου), με τα λουλούδια, τα χρώματα και τ΄αρώματα.

Και δίπλα το νεόκτιστο τότε κτίριο του ΟΤΕ, που υπάρχει και σήμερα.

- Ποιανού είναι αυτό το μεγάλο σπίτι γιαγιά μου;.....
- Δικό μου, εδώ θα μένουμε.......

Λίγο μεγαλύτερη, τα χειμωνιάτικα ηλιόλουστα μεσημέρια, περίπατοι στην Αρβανιτιά με τη γιαγιά (πολύ νέα και όμορφη), τη μαμά και τις αδελφές της, εκεί στα πεζούλια τα χτιστά που μερικά σώζονται από τότε, να μαθαίνω σταυροβελονιά.

Παρεμπιπτόντως, όσο εγώ είχα ασχοληθεί με όλα αυτά, η πρώτη μου Γλαρένια, πολλά χρόνια αργότερα, υπήρξε ανεπίδεκτη σταυροβελονο-μαθήσεως, βλέπεις εν τω μεταξύ είχε εισβάλει για τα καλά στην καθημερινότητά μας η τηλεόραση. Με τη δεύτερη γλαρένια δεν ασχολήθηκα καν, η κατάσταση είχε ξεφύγει πλέον....

Τα μπάνια μας στην Αρβανιτιά και τη "Γλώσσα" ή "Μπανιέρες" (είχε τότε εκεί ιαματικά λουτρά, δεν μπορώ να ξέρω πόσο ιαματικά ήταν...), δίπλα από το Ναυτικό ΄Ομιλο εκεί που τώρα έχουν ομπρέλλες και "τραπεζάκια έξω".

Και τη γιαγιά να με περιμένει πάνω στα βραχάκια, με ανασηκωμένη τη φούστα μέχρι τα γόνατα και το κολατσιό στο χέρι (ψωμί, τομάτα και αυγό βραστό ).

-Γλαρένια, ακόμα να βγείς; τέρμα οι βουτιές, εγώ φεύγω....

Και εδώ δεξιά από το Ναυτικό ΄Ομιλο, ψηλά επάνω στην πλαγιά της Ακροναυπλίας, με τα ασβεστωμένα σκαλοπάτια, στην Παναγίτσα, όπου των Αγίων Αποστόλων, τέλος Ιουνίου, γινόταν η λειτουργία των ψαράδων. Είχε προηγηθεί ολονυκτία, για τους άλλους, γιατί εμένα με έβρισκε το ξημέρωμα να κοιμάμαι στα στασίδια.....

΄Ετσι ήταν όλα τότε, μέσα από την απλότητα, πήγαζε μια αρχοντιά. ΄Ηταν αυθεντικά, δεν είχαν τα φτιασίδια του σήμερα.

Τα ωραιοποίησε η παιδική μου φαντασία ή ειναι η αναπόφευκτη και έντονη ανάγκη της ψυχής, να πισωγυρίζει το χρόνο; Αυτή η νοερή επιστροφή και η νοσταλγία των παιδικών μας χρόνων.


Μ΄ολα τούτα, θυμήθηκα το post (29/5/2006), του πολύ καλού φίλου ioanni, με τίτλο "Quiero volver a la infancia" (Να επιστρέψω στην παιδική ηλικία επιθυμώ)...


Αγαπημένος τόπος!

Sunday, April 15, 2007

΄Ανοιξη έχουμε, φύυυγαμεεε.....

΄Ενα από τα αγαπημένα μου,
για ΟΛΟΥΣ ΕΣΑΣ, που αγαπώ
Γλαρένια

Saturday, April 14, 2007

Ελληνική συμμετοχή

Posted by ΦΥΡΔΗΝ-ΜΙΓΔΗΝ at 11:39 PM 14 comments

Friday, April 13, 2007

                    "21"

Posted by ΦΥΡΔΗΝ-ΜΙΓΔΗΝ at 8:12 PM

Tuesday, April 10, 2007

"Τον άντρα σου και τα μάτια σου"

΄Οταν είχαμε τα παιδιά μας πολύ μικρά, δε λείψαμε ποτέ από κοντά τους. Οι έξοδοί μας περιορίζονταν μόνον εκεί όπου θα μπορούσαμε να έχουμε ΚΑΙ "το" και αργότερα ΚΑΙ "τα" μωρά μας μαζί.

Με τα χρόνια όταν τα μεγαλύτερα πήγαν σχολείο, διαφοροποιήθηκαν τα πράγματα. Μπορεί βέβαια να μην είχαμε σύμμαχο τον ελεύθερο χρόνο, αλλά αποφασίζαμε πιο εύκολα κάποιες σύντομες αποδράσεις.
Αφήναμε τους δύο τότε ...μαθητές στους γονείς μου και παίρναμε τα μικρότερα μαζί (ποτέ μόνοι βρε παιδί μου....). ΄Ομως είχαμε και την τρέλα μας με δαύτα, γιατί τα καλοκαίρια που οι δικοί μου τα έπαιρναν μαζί τους στις διακοπές.....ρήμαζε το σπίτι.
Σε μία, λοιπόν, από αυτές τις αποδράσεις μας....SouthWestSide (πριν 12 χρόνια μιλάμε τώρα) και φτάνοντας στην Πάτρα, άρχισαν να διαμαρτύρονται. Το ένα ζαλίστηκε, το άλλο πεινούσε... τόσο καλά μιλάμε και αναζητώντας κάποιο σημείο προσβάσιμο και ασφαλές για κείνα και συνάμα ρομαντικό για μας, καταλήξαμε σε όμορφη και ήσυχη παραλία στα περίχωρα της Αχαϊκής Πρωτεύουσας.
΄Ομορφο μέρος με πολλά παλαιά σπίτια μέσα σε ιδιόκτητες εκτάσεις με πανύψηλα δένδρα (μέχρι φοίνικες έχουν) και πλούσια βλάστηση. Ενός από αυτά τα σπίτια ο κήπος έφτανε μέχρι την αμμώδη παραλία και τον χώριζε ένα συρματόπλεγμα, από αυτήν, έτσι που άνετα έβλεπες μέσα,  αλά σε έβλεπαν  και οι από μέσα.
Το αρχοντικό ερμητικά κλειστό προς θλίψη του Γλάρου, που όταν βλέπει τέτοια σπίτια σε πλήρη εγκατάλειψη, συμπεραίνει πως οι νοικοκυραίοι είναι...φευγάτοι και οι κληρονόμοι στα μαχαίρια.
Αίφνης, από το πουθενά, εμφανίστηκε μια συμπαθητική γερόντισσα, που κατέβαινε αργά και προσεκτικά τη σκάλα, κουβαλώντας εκτός από το βάρος των δικών της χρόνων και μια λεκάνη με λίγα πλυμένα ρούχα. Πήγε στο συρματόσχοινο και αφού τα άπλωσε με σχολαστικότητα και τάξη πλησίασε προς το μέρος μας.
Ανασηκωθήκαμε από ευγένεια, μας χαιρέτησε και εκεί από την έξω πλευρά του συρματοπλέγματος εμείς και από τη μέσα εκείνη, συστηθήκαμε. Η Βάσω, ο Γλάρος, η Γλαρένια και τα γλαρόπουλα.
Μας ρώτησε "πούθε ερχόμαστε" και κουβέντα στην κουβέντα μισοεπιβεβαιώθηκε και η απορία του Γλάρου. Μίλησε για το λατρεμένο της σύζυγο και μακαρίτη, πόσο καλός ήταν και έφτασε στα παιδιά της και τις νύφες "που δε θέλουνε να την ξέρουνε, 84 χρονών γυναίκα" και ο λόγος ...το αρχοντικό.
- Εσύ, γυρίζει σ' εμένα, πολύ όμορφη είσαι..
- Ε, κυρά Βάσω, την έπαιρνα εγώ αν δεν ήταν όμορφη και καλή; συμπλήρωσε ο Γλάρος.


Τότε η γερόντισσα, πήρε σοβαρό ύφος, σκύβει περισσότερο προς το συρματόπλεγμα και με μια δόση αμφιβολίας, άλλη τόση διερεύνησης, μου είπε το εξής χαρακτηριστικό, με αργές και κοφτές κουβέντες, καρφώνοντας το βλέμμα της στο δικό μου:


"Τον άντρα σου και τα μάτια σου"

Δε θα το ξεχάσω ποτέ αυτό το βλέμμα.


Αποχαιρετιστήκαμε και συνεχίσαμε το δρόμο μας για τον προορισμό μας.
Δεν την ξεχάσαμε και αργότερα σε άλλο μας ταξίδι, σταματήσαμε, μας άνοιξε, χάρηκε που μας είδε, μέχρι μια γλάστρα με ένα φυτό που μου άρεσε, μου χάρισε.
Στο επόμενο ταξίδι μας, ένα χρόνο αργότερα, το σπίτι είχε ανοιχτά παράθυρα και δύο αυτοκίνητα αραγμένα στον τεράστιο κήπο.


Κυρά Βάσω, εκεί ψηλά που είσαι, θέλω να ξέρεις πως έτσι τον φρόντιζα πάντα...."σαν τα μάτια μου", όχι γιατί μου το είπες, αλλά γιατί το αξίζει!

ΘΑ ΣΕ ΘΥΜΟΜΑΣΤΕ ΠΑΝΤΑ!

Sunday, April 8, 2007

Αναστάσιε και Αναστασία...

ΧΡΟΝΙΑ ΣΑΣ ΠΟΛΛΑ!


Μάθε για το όνομά σου:

"Αυταρχικός και δυνατός χαρακτήρας ο Αναστάσιος, προσπαθεί να επιβληθεί στους άλλους και συνήθως τα καταφέρνει. Δίνει σημασία στα υλικά αγαθά και συνήθως κοπιάζει για να τα αποκτήσει. Του αρέσει να δίνει συμβουλές στους άλλους όπως και της Αναστασίας, που είναι πιο μαλακιά. Αλλά αργότερα εγωκεντρική..."


(Τα στοιχεία τα βρήκα.... ούτε και θυμάμαι πού.
Αυτό που δε μου κάθεται καλά είναι το ξεκάρφωτο: "Αλλά αργότερα εγωκεντρική..."


Δηλαδή νωρίτερα τί ήσουν Αναστασία;
Για πες μας σε παρακαλώ.
΄Οχι τίποτε άλλο, για να μη συνεχίσω την ανάλυση του χαρακτήρα μας κάθε που γιορτάζουμε.....)

"ΠΑΣΧΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ"

ΤΟ ΦΩΣ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ
ΑΣ ΜΑΣ ΦΩΤΙΖΕΙ ΠΑΝΤΑ














"ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ",
σε όλη την blog-o-ΠΑΡΕΑ!
ΑΓΑΠΗ, ΧΑΡΑ ΚΑΙ ΥΓΕΙΑ!

Friday, April 6, 2007

Μ. ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ

«Ω, φως των οφθαλμών μου, γλυκύτατόν μου τέκνον,

πώς τάφω νυν καλύπτη…;"

Thursday, April 5, 2007

"ΜΕΓΑΛΗ ΠΕΜΠΤΗ"

«Σήμερον κρεμάται επί ξύλου…»

Σήμερον κρεμάται επί ξύλου, ο εν ύδασι την γην κρεμάσας. Στέφανον εξ' ακανθών περιτίθεται, ο των αγγέλων βασιλεύς. Ψευδή πορφύραν περιβάλλεται, ο περιβάλλων τον ουρανόν εν νεφέλαις. Ράπισμα κατεδέξατο, ο εν Ιορδάνη ελευθερώσας τον Αδάμ. Προσηλώθη, ο νυμφίος της Εκκλησίας. Λόγχη εκεντήθη, ο υιός της Παρθένου. Προσκυνούμεν σου τα Πάθη, Χριστέ. Δείξον ημίν και την ένδοξόν σου Ανάστασιν.

Posted by ΦΥΡΔΗΝ-ΜΙΓΔΗΝ at 6:44 AM

Tuesday, April 3, 2007

AΠΟΛΥΕΤΑΙ!!!!.....

ΝΑΙ, σας λέω, Α-ΠΟ-ΛΥ-Ε-ΤΑΙ!


Αυτός απολύεΤΑΙ. εγώ τρελλαίνοΜΑΙ....

Πέρσυ τέτοιες μέρες, άκουγα το ομώνυμο CD και έκλαιγα με μαύρο δάκρυ.

Του ετοίμαζα το σακ-βουαγιάζ με τα απαραίτητα (όπως κάθε μανούλα) και με έπνιγαν οι λυγμοί.

΄Οχι για μένα μα γι' αυτόν τον ίδιο, την ψυχολογία του και το πως θα αντιμετώπιζε τη νέα κατάσταση.

Θαρρείς και τον έχω μονάκριβο.

Τα ίδια πέρασα και με το μεγαλύτερο, τα ίδια, το ξέρω, θα συμβούν και με τον επόμενο.

Θα μου πεις υπερβολή. Βλέπεις, όλοι τα έχουμε καλομαθημένα τα βλαστάρια μας και η ανησυχία μας (με τόσα που συμβαίνουν), γίνεται εφιάλτης.

΄Ομως, φέτος τέτοιες μέρες και πάλι, ΛΑΜΠΩΩΩΩ!!!

Και μιας που έμαθα πρόσφατα περί ποίησης λίμερικ, πρώτα από το φίλο george, ο οποίος, βλέποντας την άγνοιά μου, με παρέπεμψε στην κυρά-δασκάλα marilia, ενεργοποιήθηκε ο ποιητικός μου οίστρος (είναι και άνοιξη βλέπεις) και νάτο, το έστησα, το επίκαιρο, σατυρικό και ολίγον αυτοσαρκαστικό:

Το μεσαίο το γλαράκι, που 'ναι όμορφο αντράκι

Πήγε πέρσυ φανταράκι
Τρόμαξε να συνηθίσει
Και τη μάνα είχε ...ψοφήσει
Κι' απολύεται τώρα το μεσαίο το γλαράκι και το όμορφο αντράκι!

Ο Γλάρος με λέει "Χαζομάνα".... Φαίνομαι;.....


Σας αφήνω όμως, γιατί πνίγομαι στις δουλειές, έχω και να του ζυμώσω ψωμάκι, από 'κείνο που λέγαμε τις προάλλες....

Posted by ΦΥΡΔΗΝ-ΜΙΓΔΗΝ at 7:02 AM 40 comments