ΑΣΠΑΣΤΌΣ: καφενείον " Ελλάς"

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα καφενείον " Ελλάς". Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 12 Μαΐου 2009

Εγώ γι' αλλού ξεκίνησα...

...κι' αλλού το διαδίκτυο με πάει....

Για να σου δώσω να καταλάβεις, εδώ και μήνες... έχω πάρει

μια πρόσκληση από τη Θαλασσινή

που όπως λέει, τόλμησε και έκανε παιχνίδι την αρωματική και ζεστή ανάρτησή της.

Στην αναζήτηση, λοιπόν, περισσότερων στοιχείων περί καφέ και ειδικότερα των σκευών του δικού μας απολαυστικού ελληνικού και τί δε βρήκα... Πολλά ενδιαφέροντα δηλαδή, που 2-3 απ' αυτά, δε μπορώ να μην τα αναφέρω, αμέσως μετά την απάντησή μου στο κάλεσμα της Θαλασσινής μας.

Μικρομανούλα όμορφη, σ' ευχαριστώ για την πρόσκληση.
Εγώ λοιπόν, χαλαρώνω με ένα φλυτζάνι τσάϊ κατά προτίμηση γιασεμί, που σε καμία περίπτωση δεν είναι όπως εκείνο το αυθεντικό, που λέγαμε

ή με ελληνικό ΚΑΙ βαρύ ΚΑΙ γλυκό ΚΑΙ με πλούσιο καϊμάκι.

Για τη χρήση στο σπίτι, προτιμώ και επιδιώκω να τον αγοράζω από καφεκοπτεία

για να απολαμβάνω το δυνατό, μεθυστικό του άρωμα, όπως καβουρντίζεται

(εικόνα)

ή αλέθεται στο μηχάνημα.

Η ακόμη μεγαλύτερή μου απόλαυση είναι η παραλαβή του ζεστού και μυρωδάτου πακέτου, που δε γίνεται φεύγοντας, να μην πλησιάσω στη μύτη μου, μέχρι που να φτάσει η μαγική του μυρωδιά στο τελευταίο μου κύτταρο....

΄Ασε δε που τα καλοκαίρια, αν πρέπει να διαλέξω ανάμεσα σε πολυτελές καφέ ή καφενέ παλιομοδίτικο, σαφέστατα θα επιλέξω το δεύτερο.

΄Ενα τέτοιο παραδοσιακό με δέντρα, κληματαριές και ξύλινες καρέκλες με πλεκτό ψάθινο κάθισμα, είχα βρει στην κεντρική πλατεία Κοινότητας και Δήμου τώρα πλέον, λίγο πιο έξω από το λεκανοπέδιο. Πού μας έχανες και πού μας έβρισκες με το Γλάρο μου και το τάβλι μας, εκεί, με την πρώτη ευκαιρία.

Και φυσικά, όχι δε θα πω... σε έναν εσπρέσσο ή ένα καπουτσίνο με μπόλικη κρέμα ή τέλος μια ζεστή σοκολάτα, όσο δουλεύω στο γραφείο.

Και αν συνοδεύονται από γλυκίσματα, ακόμη καλύτερα....

Στην αναζήτηση λοιπόν, περισσότερων στοιχείων περί καφέ και ειδικότερα των σκευών του δικού μας απολαυστικού ελληνικού και τί δε βρήκα....

"Ο τρόπος που επιλέγουμε και καταναλώνουμε καφέ, εντάσσεται σε ένα πακέτο πολιτισμικών εμπειριών, που αγοράζει ο άνθρωπος της ευρύτατης πλέον μεσαίας τάξης. Μέσα σε αυτό εντάσσεται και η τάση να δοκιμάζουμε νέες γεύσεις.΄Επρεπε το χωριό να γίνει πρωτεύουσα ενός ελεύθερου κράτους το 1834, για να γεννηθεί κι' εδώ η κουλτούρα του καφενείου.
Στη διασταύρωση των οδών Ερμού και Αιόλου ανοίγει το 1839
η "Ωραία Ελλάς",
το οποίο κάποιο διάστημα (Λαυρεωτικά) έκανε χρέη "χρηματιστηρίου".

(Λιόντα μου, θυμάσαι που σου έλεγα;

από το χειμώνα έτοιμο το είχα, μα ξεχάστηκα)

Εθιζόμαστε σε αυτό το πανίσχυρο

διεγερτικό, που φτάνει γρήγορα στον εγκέφαλο και σταματάει τη δράση της αδενοσίνης, ενός νευρομετατροπέα που μας κάνει να νυστάζουμε, ρίχνει την πίεση και επιβραδύνει τους καρδιακούς παλμούς.
Αποτέλεσμα; Πνευματική διαύγεια και αυξημένη διανοητική απόδοση. Με άλλα λόγια ....τα καφενεία μας έκαναν πιο οξύνοες και πιο διεκδικητικούς.
΄Ανδρες όλων των τάξεων κάνουν στέκι τους την "Ωραία Ελλάδα"

Ολόκληρη η Ευρώπη οφείλει πολλά σε αυτό το σκούρο ρόφημα: πολλοί ιστορικοί παρουσιάζουν τον καφέ σαν το διεγερτικό που πότισε την πρώτη δημοκρατική επανάσταση στην Ευρώπη, τη Γαλλική."
"Γι' αυτό το λαμπρό ξέσπασμα" έγραφε ο Ζιλ Μισλέ, "δεν υπάρχει αμφιβολία πως τιμή πρέπει να αποδοθεί εν μέρει σε αυτό το σπουδαίο γεγονός, που δημιούργησε νέα έθιμα και τροποποίησε ως και την ανθρώπινη ιδιοσυγκρασία". (*)

-->

glitter-graphics.com

Εγώ βέβαια τώρα, δε θα επεκταθώ στην επίδραση του καφέ και τα εξ' αυτής αποτελέσματα στην υγεία μας, διότι τα γνωρίζουμε από μελέτες δημοσιευμένες στον Ημερήσιο Τύπο και στα διάφορα έντυπα, ηλεκτρονικά και μη.

Τέλος, στις αναζητήσεις μου στο διαδίκτυο σχετικά με τους κόκκους καφέ, βρήκα μια πολύ ενδιαφέρουσα και διδακτική ιστορία, που θεωρώ πως δε θα ήταν άσχημο να την έχουμε υπ' όψη μας.

Στην υγειά σας!!!

Αααα.... και κουμ κουάτ για να γλυκαθούμε,