Ευχές καλοκαιρινές

Κόντρα στην  ...ευρω-τρομοκρατία, απαισιοδοξία και καταπίεση  που καθημερινά μας αφαιρεί κάθε ίχνος διάθεσης.





Με στόχο μας να αντλήσουμε  τις απαιτούμενες  ψυχικές δυνάμεις, που θα μας βοηθήσουν να ΤΟΥΣ αντέξουμε.
ΘΕΛΟΥΜΕ και το ΜΠΟΡΟΥΜΕ, 
ΑΓΚΑΛΙΑΣΜΕΝΟΙ ΟΛΟΙ οι ΄Ελληνες.


΄Οσο για μένα... τολμώ να επαναληφθώ...
΄Οπου βρεθείτε

εικόνες

 κι' όπου σταθείτε...


΄Εστω και έτσι δηλαδή...

"Θα με βρίσκετε πάντα μπροστά σας, 


είτε το θέλετε είτε όχι..."





KAΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ,
΄Οσο γίνεται πιο ΞΕΓΝΟΙΑΣΤΟ
και
ΧΑΡΟΥΜΕΝΟ!!!

Πες καλοκαίρι...

..πες νησί..

(στίχοι)

 και ξεκινάΝΕ

(ερμηνεία)

για 

ΚΑΛΕΣ ΕΠΙΤΥΧΙΕΣ!!!

αΜια κονδυλιά στην άμμο
Μουσική -ενορχήστρωση: Παναγιώτης Λιανός
Στίχοι: Βασίλης Πουλημενάκος
Ερμηνεία: Αικατερίνη Τεμπέλη
Ηχοληψία: Studio Artracks Υποψηφιότητα στο Φεστιβάλ Τραγουδιού “Μουσική Άμιλλα 2011“

Καλοκαίρι... διακοπές...
Ξεκινάμε κι' εμείς για τις παραλίες, γιατί όχι ...

...και τις πλατείες...


Να προσέχετε τί τρώτε 

και πώς οδηγείτε...

Να περάσετε όμορφα, τέλεια,  ξέγνοιαστα και ξεκούραστα.

Και σιγά που θα σας άφηνα να φύγετε για διακοπές   χωρίς  τη συνηθισμένη μου  ..."φοβέρα"...

"Θα με βρίσκετε πάντα μπροστά σας, είτε το θέλετε είτε όχι..."

Φέτος όμως θα με βρείτε σίγουρα και σε κάποια πλατεία

ΚΑΛΟ ΣΑΣ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ!!!

Φιλί

 και

Γλαρένιες αγκαλιές

(εικόνες και ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ)

Οίκοι επισκέψεις...

Οικουρούμεν...
...όπερ σημαίνει πως δε μπορούμε να κάνουμε βήμα (ρούπι το ΄λεγε η γιαγιούλα μου) προς το παρόν τουλάχιστον. Προχθές που δοκιμάσαμε τις πατερίτσες, ξεχαστήκαμε και το πατήσαμε, να ...όσο πατάει η γάτα δηλαδή και μας έγινε τούμπανο το έρμο...Στρίγγλιζα η Γλάρισσα, αλλά ποιός με ακούει...εμείς επιμένουμε σε... crash test.... πώς να το κάνουμε.


Πού να σου λέω και το άλλο.... ΄Εχουμε μια γαμπίτσαααααα.... μούρλια..... Φοράμε κατ' εντολήν του χειρουργού και κάλτσες ελαστικές, σαν αυτές που φοράνε οι κυριούλες για τη φλεβίτδα, για να μην πρήζεται το χειρουργημένο πόδι.
Τόσο καλά...Δε βρίσκω χρόνο να blog-άρω η Γλάρισσα (χαρά ο τραυματίας... τί να σου λέω...) από τους φίλους και τους γνωστούς που μας έχουν χάσει και καταφθάνουν για παρεϊστικα βραδάκια.
Επί της υποδοχής εγώ και με το χαμόγελο στα χείλη, ας κάνω και αλλιώς, φέτος που θάλασσα.... ούτε από μακριά θα δούμε.
Ευτυχώς που εδώ και κάτι μέρες μας επισκέφτηκαν κι' άλλοι μουσαφιραίοι.
Ευχάριστοι τραγουδιστάδες
και λησμονούμε τη γκαντεμιά μας...


Με τούτα και μ' εκείνα... μ' αυτά και με τα έτερα... ξεχάστηκα, έφτασαν οι πολυπόθητες διακοπές κι' εγώ δεν σας έχω ακόμη ευχηθεί.

Στο καλό να πάτε,
ΠΑΝΕΜΟΡΦΑ να περάσετε,
Να μου προσέχετε τις παραλίες, καθ' όσον εγώ για φέτος δε θα είμαι εκεί με τη σκούπα ανά χείρας...και
Να μου κάνετε τη χάρη να μην τρέχετε.-
(χωρίς αποσιωπητικά αλλά με τελεία και παύλα)


΄Οσο για μένα, εδώ και θα σας περιμένω.
Και για να μην ξεχνιόμαστε....

"θα με βρίσκετε μπροστά σας όπου και να βρεθείτε,
είτε το θέλετε είτε όχι..."

Οι ατυχείς εκφράσεις...

Το τελευταίο διάστημα έχω καταπιαστεί με το αρχείο του μπλογκ μου (αναρτήσεις και σχόλια). Εκεί λοιπόν που διάβαζα παλιές μoυ αναρτήσεις, σκοντάφτω σε δυο μου κουβέντες, συνοδευτικές καλοκαιρινών ευχών προς όλους. Σε μια απ' αυτές ένοιωσα θαρρείς και με χτύπησε ρεύμα....
Σκέφτηκα, πόσο εύκολο είναι να παρεξηγηθείς καμιά φορά από μια αθώα κουβέντα, που προφανώς δε γνωρίζεις πώς θα την εισπράξει ο αποδέκτης.

"Θα με βρίσκεις πάντα μπροστά σου, είτε το θέλεις είτε όχι...", είχα γράψει η ατυχής στο σχόλιό μου. Εννοούσα φυσικά τη μέσω του ....αβαταρίου μου ιδιότητα,
του σε θάλασσες και σε ακτές, δηλαδή, πανταχού παρόντα γλάρου.


(- Τζονάκοοοο.. ο γλαράκος που μου είχες χαρίσει.)


΄Ελαβα, που λες, μια απάντηση που με κεραυνοβόλησε....
"Ποιός είσαι και τί ζητάς από μένα"...


Περιττό να σου πω, πως σε λίγες μέρες βρήκα ....κλειστή την πόρτα.

"Η πρόσβαση σε αυτό το ιστολόγιο επιτρέπεται μόνο σε προσκεκλημένους αναγνώστες"


Με τί ασχολούμαι τώρα, θα σκεφτείς, μέρες που έρχονται και σιγά-σιγά αραιώνουμε....

Πριν λοιπόν  φύγετε, σας εύχομαι οι διακοπές σας να είναι όμορφες, χαρούμενες και ξέγνοιαστες. Στις αποσκευές σας βάλτε μπόλικη αισιοδοξία, χαμόγελα και χαλαρή διάθεση και όλα τ' άλλα αφήστε τα πίσω στις τσιμεντουπόλεις.
Με το καλό να ξαναμαζευτούμε από Σεπτέμβρη.


Αααα... όσοι τύχει και βρεθείτε Σαϊγκόν μεριά,
το νού σας....


΄Οσο για μένα,

"θα με βρίσκετε μπροστά σας

όπου και να βρεθείτε,

είτε το θέλετε είτε όχι..."

Γιατί ΣΑΣ αγαπώ!!!

Καλά να μου περάσετε και εύχομαι, όταν γυρίσετε,
να ....μη με κλειδώσετε απ' έξω κι' εσείς....




(Φίλε Δημήτρη, σ' ευχαριστώ για τους γλάρους, βρήκαν τη θέση τους)