Για όσο κρατάνε οι χοροί

Κι' αφού καμπάνες γιορτινές εσήμαναν το βράδυ
κι η φύση γύρω σείστηκε ..  εφωτίσθη το σκοτάδι... 
αλλήλους ασπαστήκαμε ψήσαμε κι' οβελίες
Φίλοι καλοί κι  αγαπητοί στέλνω ευχαριστίες
για τις ευχές που αφήσατε σωρό στη μπλογκοθύρα
μα εγώ απ' την πολλή δουλειά το χρόνο δεν τον ηύρα...

αντωνη μου, 

b|a|s|n\i/a μου, 

μυστήριο κορίτσι μου, 

 Hfaistiwna-κο μου, 

 meggie μου, 

 kovo voltes... μου

Χουλκ μου, 

Sotiris K.  μου,

 IonnKorr  μου,

 Nandia μου,

Drmakspy  μου,

ΞΗΜΕΡΑΚΗ ΦΑΝΗ μου, 

iLiAs μου,

 Βίκυ  μου, 

quartier libre μου, 

thinks μου,

Evie μου, 

Μηθυμναίε  μου, 

Sidepap21  μου,

lourdi lourdaki  μου,

Aντώνη  μου,

Leviathan μου,

maria μου

kiki  μου, 

ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ για τις ευχές σας!!!

΄Ασχετα από το πόσο περίεργα για όλους μας  κύλησε  τούτο το Πάσχα,

γιατί μη μου πεις... 

ακόμη και το βράδυ της Αναστάσεως, ο αισθητά λιγότερος κόσμος δεν είχε  την αλλοτινή ξεγνοιασιά...

πάει ...πέρασε 

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!!!

και 

(εικόνα)

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ 

για σήμερα που γιορτάζουν στους  Γιώργηδες και τις Γεωργίες.

Να 'ναι τα έτη σας πολλά μ' όλες τις ευλογίες!!!

Θεέ και Κύριε...

 Αν είναι δυνατόν να λέγονται τέτοια πράγματα στη σημερινή εποχή...

΄Ομως θυμάμαι μια πάρα πολύ περίεργη έκφραση (πωπωπω... άσχημη λέξη...),  
 κάθε φορά που η μαμά μου αναφερόταν στο κρέας του σκάρου... του ερωτικού,  όπως νομίζω πως του ταιριάζει.
 Βέβαια στις μέρες μας την ξανακούσαμε την κακιά κουβέντα  και 
ήρθε κι ... έ-Στρος-ε το πράμα...


Επανέρχομαι όμως στο θέμα μας... και  διάβασε παρακάτω φίλε μου,  για να καταλάβεις  πως καθόλου δεν τον υποτιμώ ή προσβάλω  το σκάρο  με το  χαρακτηρισμό μου  αυτό και που τον συμπεραίνω από τον τρόπο του ψαρέματός του. 

καθάρισμα σκάρου

Αυτό το  ψάρι παραδόξως μέχρι σήμερα δεν τo είχα δοκιμάσει,  μιας και με τα ψαρικά -που τόσο αγαπώ-  είμαι και λίγο περίεργη. Πρέπει εμφανισιακά (όψη, σχήμα, χρώμα) να με δελεάσει για να το φάω. Για να καταλάβεις, αυτός είναι και ο λόγος που δεν τρώω με τίποτε πεσκαντρίτσα.

Lophius piscatorius Linnaeus, 1758 - Angler

 Ξέρω... θα μου πεις ότι χάνω και το πιστεύω... ΑΛΛΑ...

Επίσης σαλάχι και όλα τα παρεμφερή.

Μιας λοιπόν που βρήκα  την εκδοχή του ψαριού σε στιφάδο   από τον καλό μας lambro,  που ξαναγύρισε δυναμικά  με τις ψαροφαγικές του συνταγές….  τον τσίμπησα με την πρώτη ευκαιρία ένα σκάρο από το ψαράδικο, έτσι για δοκιμή.

Αγοράζω και  μικρά κρεμμυδάκια, ανασηκώνω τα μανίκια και ...έτοιμο το στιφάδο.

Ε, δε σου λέω τίποτε... δεν είχαν άδικο  οι παλαιοί

«Φάε του σκάρου το σκατό….. 

της συναγρίδας μέση

και του ροφού την κεφαλή

να δούμε τι σ’ αρέσει

Σκάρος είμαι ψήσε με

Μπόλικο λάδι ρίξε μου

Και το σκατό μου φάτο»

ή

«Σκάρος είμαι ψήσε με

και βάλε με στο πιάτο,

μπόλικο λάδι ρίξε μου

και τ’ άντερό μου φάτο! »

Aλλά ούτε  βεβαίως  o lambros τόσο με τη συνταγή του στον ψαρότοπο, που φυσικά έφτιαξα με  σκάρο και τη βρήκαμε πολύ νόστιμη.

lambro μου, χάρισμά σου οι δύο πρώτες μαργαρίτες μου που τις ξεγέλασε ο καιρός.

΄Οσο και με το trendy βραβείο που μου απένειμες, κρίνοντας και πάλι  "πως δε μου επιτρέπεται να αγνοήσω τους φίλους που με τίμησαν,

... μόνον έτσι... τα αποδέχομαι.”

και

   σ' ευχαριστώ!!!

Να υπενθυμίσω πως είναι γνωστή  η θέση, η γνώμη και η τακτική μου για τα βραβεία αυτά που ποτέ δεν ανήρτησα στο sidebar του blog μου,  για το λόγο πως θεωρώ ΠΟΛΥΤΙΜΟΤΕΡΗ από τα παράσημα,  τη μέσω σχολίων επικοινωνία μας.

Για μένα είστε ΟΛΟΙ αλλά και ο ΚΑΘΕΝΑΣ ξεχωριστά,

ΑΞΙΟΛΟΓΟΙ, 

ΙΔΙΑΙΤΕΡΟΙ,

ΜΟΝΑΔΙΚΟΙ,

ΑΞΙΑΓΑΠΗΤΟΙ,

ΑΞΙΟΘΑΥΜΑΣΤΟΙ!!"

ΠΕΡΊ ΣΚΆΡΟΥ