Δυο φεγγάρια ο Αύγουστος

Ο φετινός Αύγουστος έχει 2 φορές πανσέληνο. 


 Πέμπτη (χθες βράδυ) 2 Αυγούστου 2012
ΚΑΙ
Παρασκευή 31 Αυγούστου 2012


Το δεύτερο full moon στον ίδιο μήνα ονομάζεται blue moon και αυτό συμβαίνει κάθε 2,72 χρόνια!


Το φεγγάρι μπορεί να μας φαίνεται κάπως μπλε, μόνο αν υπάρχουν συγκεκριμένες ποσότητες σκόνης και ρύπανσης στον αέρα, γιατί κατά τα άλλα δεν διαφέρει από το ολόγιομο φεγγάρι οποιασδήποτε άλλης ημερομηνίας.

Η πανσέληνος στις 31 Αυγούστου 2012 θα είναι ιδιαίτερη λοιπόν, γι’ αυτό φροντίστε να την περάσετε όσο πιο όμορφα μπορείτε,
 αφού το επόμενο blue moon θα το συναντήσουμε ξανά στις 31 Ιουλίου του 2015!

Τώρα αν εγώ, ύστερα από το εκκαθαριστικό της εφορίας και με τρία από τα παιδιά μου άνεργα, βλέπω ...αστράκια...
είναι μια άλλη ιστορία που ξεφεύγει του θέματος,  αλλά να, έτσι... σε λόγια να βρισκόμαστε... είπα να το μοιραστώ, μπας και μου φύγει λίγο άγχος....




΄Εστω κι έτσι...
ΚΑΛΟ ΜΑΣ ΜΗΝΑ!

Μπορεί ο Μεταγειτνιών (ο Αύγουστος των αρχαίων) να ήταν ο μήνας της μετακόμισης των κατοίκων από τους αγρούς στην πόλη, στις μέρες μας όμως συμβαίνει ακριβώς  το ανάποδο.

Μήνας "καυτός" και "ταξιδιάρης" απολαμβάνει αυτοκρατορικών (;) τιμών, χάρη στο "νονό" τον αυτοκράτορα Οκταβιανό Αύγουστο.

Τα ξαφνικά  μελτέμια του φέρνουν ...άλλον αέρα στις έστω ολιγοήμερες έως και ανύπαρκτες διακοπές μας!

           ΄Ομορφα να περνάτε, 


 με ακόμη πιο όμορφες τις πανσέληνες 


- και όχι μόνο- 


νύχτες


και 


Καλό υπόλοιπο καλοκαιριού

Αχ... κι' ετούτο το φεγγάρι...

Να φοβάστε την πανσέληνο.
 Στις γωνιές παραμονεύουν τα επικίνδυνα όνειρα.

Να τη φοβάστε την πανσέληνο.

Να μαζεύεστε στα σπίτια σας νωρίς

και ν' ασφαλίζετε καλά την εξώπορτα.

Να προσεύχεστε

και να κοιμάστε με το βαφτιστικό σας σταυρουδάκι

κρεμασμένο στο στήθος.

Γιατί έξω κάθε πανσέληνο

κυκλοφορούν οι ποιητές ίδιοι λυκάνθρωποι.

Κατασπαράζοντας τα ήθη των αθώων,

διψώντας για το αίμα των ανύποπτων,

καλώντας με ουρλιαχτά το Αρχαίο Νερό

που θα 'ρθει κάποτε και θα σας κατακλύσει.


ΠΗΓΗ 

Διπλά φεγγάρια

Δύο τα φεγγάρια που υπόσχονταν τα δημοσιεύματα για την περσινή αυγουστιάτικη πανσέληνο:

"Ο πλανήτης Άρης θα είναι ορατός στο νυχτερινό ουρανό αυτό τον Αύγουστο. Θα φανεί τόσο μεγάλος όσο η Πανσέληνος με γυμνό μάτι. Καλύτερη στιγμή να τον παρατηρήσεις θα είναι η 27^η Αυγούστου…»

΄Εκλεινε δε το με την προειδοποίηση πως επειδή

την επόμενη φορά που θα λάβει χώρα αυτό το

γεγονός θα είναι το έτος 2287,
θα έπρεπε να:

"...μοιραστείτε αυτή την πληροφορία με
όλους τους φίλους σας γιατί κανένας

ζωντανός δεν θα μπορέσει να το δει για
δεύτερη φορά..."

Τι λες αγάπη μου…. εγώ κάθε Αύγουστο δύο τα βλέπω... και ζωντανή είμαι (τουλάχιστον ακόμη)... αλλά ούτε κανένα ΄Αρη έχω ανάγκη,

διότι παιδιόθεν με "δυό" φεγγάρια το θυμάμαι τ’ Ανάπλι μου...

"Από την παραλία έβλεπες ψηλά στην Ακροναυπλία, δίπλα-δίπλα
το φωταγωγημένο ρολόι


και
το Αυγουστιάτικο φεγγάρι...

(εικόνα)

" - Γιαγιά μου, δύο φεγγαάκια έχετε εσείς εδώ;




Το (ρ) το "έτρωγα", μικρό παιδάκι ήμουν..."


(απόσπασμα από την ανάρτησή μου της 18ης Απριλίου 2007 με τίτλο:
Σαν παληό σινεμά....)

Εψές αργά το βράδυ

Είχε Πανσέληνο εψές

κι' ήταν ωραία...

Εψές αργά, λύγισα, σου ψιθύρισα ένα λόγο, μονότονο,
από το στέρνο, που φυλαγμένο είχα καλά,
έβγαλα ετούτο το μονόπετρο,
το δάχτυλό σου έντυσα, με ένα χαμόγελό σου, πέταξα,
χιλιάδες περιστέρια σμίξανε
και με χρυσή κορδέλα με τυλίξανε.

Το κορμί σου έσπασε,
με αγκάλιασε και ξέσπασε..
Εψές αργά, μου μίλησες ερωτικά
αλήθεια, με αναστάτωσες.

Μου είπες για την ωραία Σεβιδάχ,
που σαράντα την ' θέλανε,
μα εκείνη πήρε την καρδιά της, ένα βράδυ
και ταξίδεψε, στο ποταμό τον Γάγγη..
Μου είπες για τον ήρωα Καντίμ,
που είχε την τιμή,
να έχει στο στήθος χαραγμένο ένα όνομα
και ένα τριαντάφυλλο.
Μόνο σαν του ξεριζώσαν την καρδιά,
μάθαν για την αγάπη του
και όλα 'γίναν, ένα βράδυ σαν και αυτό,

με την ολόγιομη Σελήνη, μάρτυρα..
Μου άλειψες το παραμύθι σου στα χείλια,

τόλμησα να πιστέψω την αλήθεια.
όλα αυτά, μου είπες,
εψές το βράδυ

και σε ερωτεύτηκα.. παρόλο που ήξερα,
την άλλη μέρα μάγισσα,
απλά δεν θα, υπάρχεις..

Εψές αργά...

Ν. Καρακάσης

Διώξε τη λύπη....

παλληκάρι,
πάμε μια βόλτα στο φεγγάρι....

Ναι.... στο φεγγάρι.... Από 'κει έρχομαι τώρα...

΄Εγραψα τ' όνομά μου με ανεξίτηλα χρώματα
και γύρισα...


Αν θέλεις, έλα να σε πάω,
να γράψεις κι΄ εσύ το δικό σου.

Εγώ έγραψα:

"Γλαρένια Γλαρου"

Σε βλέπω.... χαμογελάς με σημασία, δε με πιστεύεις, όμως εγώ έχω και το....Νο 1743052 certificate...."Γλαρένια Γλαρου"


Ξέχασα και να τονίσω το επώνυμο..... φτου... τι θα σκεφτούν για μένα...

Αλλά και πάλι μέχρι τότε... μήπως θα ομιλείται η Ελληνική, για να γνωρίζουν τί διαβάζουν;....

Ποιός μας είδε...ποιός μας ξέρει....

(Εικόνα α': Flickr by PadburryPhoto)