Θεέ και Κύριε...

 Αν είναι δυνατόν να λέγονται τέτοια πράγματα στη σημερινή εποχή...

΄Ομως θυμάμαι μια πάρα πολύ περίεργη έκφραση (πωπωπω... άσχημη λέξη...),  
 κάθε φορά που η μαμά μου αναφερόταν στο κρέας του σκάρου... του ερωτικού,  όπως νομίζω πως του ταιριάζει.
 Βέβαια στις μέρες μας την ξανακούσαμε την κακιά κουβέντα  και 
ήρθε κι ... έ-Στρος-ε το πράμα...


Επανέρχομαι όμως στο θέμα μας... και  διάβασε παρακάτω φίλε μου,  για να καταλάβεις  πως καθόλου δεν τον υποτιμώ ή προσβάλω  το σκάρο  με το  χαρακτηρισμό μου  αυτό και που τον συμπεραίνω από τον τρόπο του ψαρέματός του. 

καθάρισμα σκάρου

Αυτό το  ψάρι παραδόξως μέχρι σήμερα δεν τo είχα δοκιμάσει,  μιας και με τα ψαρικά -που τόσο αγαπώ-  είμαι και λίγο περίεργη. Πρέπει εμφανισιακά (όψη, σχήμα, χρώμα) να με δελεάσει για να το φάω. Για να καταλάβεις, αυτός είναι και ο λόγος που δεν τρώω με τίποτε πεσκαντρίτσα.

Lophius piscatorius Linnaeus, 1758 - Angler

 Ξέρω... θα μου πεις ότι χάνω και το πιστεύω... ΑΛΛΑ...

Επίσης σαλάχι και όλα τα παρεμφερή.

Μιας λοιπόν που βρήκα  την εκδοχή του ψαριού σε στιφάδο   από τον καλό μας lambro,  που ξαναγύρισε δυναμικά  με τις ψαροφαγικές του συνταγές….  τον τσίμπησα με την πρώτη ευκαιρία ένα σκάρο από το ψαράδικο, έτσι για δοκιμή.

Αγοράζω και  μικρά κρεμμυδάκια, ανασηκώνω τα μανίκια και ...έτοιμο το στιφάδο.

Ε, δε σου λέω τίποτε... δεν είχαν άδικο  οι παλαιοί

«Φάε του σκάρου το σκατό….. 

της συναγρίδας μέση

και του ροφού την κεφαλή

να δούμε τι σ’ αρέσει

Σκάρος είμαι ψήσε με

Μπόλικο λάδι ρίξε μου

Και το σκατό μου φάτο»

ή

«Σκάρος είμαι ψήσε με

και βάλε με στο πιάτο,

μπόλικο λάδι ρίξε μου

και τ’ άντερό μου φάτο! »

Aλλά ούτε  βεβαίως  o lambros τόσο με τη συνταγή του στον ψαρότοπο, που φυσικά έφτιαξα με  σκάρο και τη βρήκαμε πολύ νόστιμη.

lambro μου, χάρισμά σου οι δύο πρώτες μαργαρίτες μου που τις ξεγέλασε ο καιρός.

΄Οσο και με το trendy βραβείο που μου απένειμες, κρίνοντας και πάλι  "πως δε μου επιτρέπεται να αγνοήσω τους φίλους που με τίμησαν,

... μόνον έτσι... τα αποδέχομαι.”

και

   σ' ευχαριστώ!!!

Να υπενθυμίσω πως είναι γνωστή  η θέση, η γνώμη και η τακτική μου για τα βραβεία αυτά που ποτέ δεν ανήρτησα στο sidebar του blog μου,  για το λόγο πως θεωρώ ΠΟΛΥΤΙΜΟΤΕΡΗ από τα παράσημα,  τη μέσω σχολίων επικοινωνία μας.

Για μένα είστε ΟΛΟΙ αλλά και ο ΚΑΘΕΝΑΣ ξεχωριστά,

ΑΞΙΟΛΟΓΟΙ, 

ΙΔΙΑΙΤΕΡΟΙ,

ΜΟΝΑΔΙΚΟΙ,

ΑΞΙΑΓΑΠΗΤΟΙ,

ΑΞΙΟΘΑΥΜΑΣΤΟΙ!!"

ΠΕΡΊ ΣΚΆΡΟΥ

e-courier και ...e-clopier

Είδες;

Τιιιι σου έλεγα στην άλλη μου ανάρτηση;

Για τη μουσική πληροφορία που έφτασε σε μένα με καθυστέρηση δεκαετίας και πλέον. Είναι όμως και μερικά δώρα που σου έρχονται ουρανοκατέβατα, τη στιγμή που δεν περιμένεις την προσφορά και την καλή χειρονομία.

Κι' εγώ εδώ μ-e-σα, έχω λάβει πολλά τέτοια πολύτιμα δώρα. Βαρύτιμα και ανεκτίμητα γιατί είναι δώρα της καρδιάς και μόνο.
Γι' αυτά τα πολλά και πολύτιμα δώρα μου, σου μίλησα ήδη στην αμέσως προηγούμενή μου ανάρτηση, εκτός από τούτο το συγκλονιστικό και πιο πρόσφατο.

Σήμερα λοιπόν, θα σου δείξω αυτό το "ηλιόλουστο" που ήρθε στον καιρό του, την κατάλληλη δηλαδή στιγμή. Την παραμονή της γιορτής μου και ήταν το πρώτο μου δώρο. Μου ήρθε "πακέτο" όχι από τη Χατζηβασιλείου αλλά με ...e-courier.

΄Οοοοοχι... δεν ήταν ο Γλάρος μου ,
αυτός με θυμήθηκε αργότερα...


ούτε κάποιο από τα παιδιά μου,

αλλά μια e-φίλη,

που μου χάρισε έναν ήλιο,


΄Υστερα άλλη (αχ, έφτιαξα τα Θεοφάνεια την τούρτα σου και τρελάθηκαν οι γλάροι μου)

και ύστερα κι' άλλη,

....κι' άλλη,

... κι΄άααλλη

με την υποχρέωση, λένε:

• να αναρτήσετε το βραβείο στο blog σας

• να το χαρίσετε με τη σειρά σας σε άλλα 12 blogs

• να ανακοινώσετε σε ποια blogs το χαρίζετε

• και να αναρτήσετε τα links αυτών των blogs

Καλές μου e-φίλες μεγάλη μου η τιμή και μόνο που με σκεφτήκατε.
Τα αποδέχομαι όμως
ΜΟΝΟ σαν εκτίμηση προς το πρόσωπό μου και ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!"

Τα κατά διαστήματα απονεμόμενα βραβεία ΠΑΝΤΑ είχαν ΚΑΙ υποχρεώσεις.

• Επειδή τη γνώμη και την τακτική μου τα γνωρίζετε από παλαιότερα

αλλά και πιο πρόσφατα.

• Επειδή αυτοί για τους οποίους το προορίζω είναι πάααρα πολλοί (το 2010 θα τελειώσει κι' εγώ θα ...ψάχνω και θα γράφω ακόμη links)

• Επειδή αυτοί που θέλω να το στείλω είναι ΗΛΙΟΙ και ΗΛΙΑΝΘΟΙ από μόνοι τους, ιδιαίτερο σόι.... ΔΙΠΛΟΙ, ΜΕΓΑΛΟΙ και ΛΑΜΠΡΟΙ!!!
  

Δηλαδή είστε ΟΛΟΙ εσείς


που με ανέχεστε τόσα χρόνια τώρα και σας ευχαριστώ.

Για ΟΛΟΥΣ ΕΣΑΣ λοιπόν,

-->γιατί το έχω ξαναπεί....

"...για μένα είστε ΟΛΟΙ αλλά και ο ΚΑΘΕΝΑΣ ξεχωριστά,

ΙΔΙΑΙΤΕΡΟΙ,

ΜΟΝΑΔΙΚΟΙ,

ΑΞΙΑΓΑΠΗΤΟΙ,

ΑΞΙΟΘΑΥΜΑΣΤΟΙ!!!"

΄Εκανα όμως προχθές μια κακή πράξη. Δεν εφήρμοσα μια εκ των 10 εντολών... και μην πηγαίνει το πονηρό μυαλό σου στην εβδόμη, διότι εγώ "πάτησα" την ακριβώς επομένη, την ογδόη δηλαδή, που σημαίνει ...ΕΚΛΕΨΑ

Ναι, έκλεψα ένα βραβείο από ΕΔΩ, που ξεκίνησε λέει από το "Χαμομηλάκι", γιατί το ζήλεψα.
Και το ζήλεψα... γιατί μιλάει για τα παιδιά.

Τώρα δικαιολογημένα θα σκεφτείς και τι έκανα εγώ γι' αυτά και ποιά ήταν η προσφορά μου.
Πέρα λοιπόν από τα πέντε δικά μου που έφερα στον όμορφο πλανήτη μας αλλά άδικο κόσμο, δεν έχω προσφέρει τίποτε το ιδιαίτερο... το εξαιρετικό.

Δεν πέρασαν όμως λίγες ώρες και μου ήρθε σαν ΔΩΡΟ από την άξια φίλη μας την cook.

Επειδή ΚΑΙ τούτο το βραβείο, όπως και όλα τα άλλα που μέχρι σήμερα παραλάβαμε και απλόχερα μοιράσαμε, έχει τους όρους του, καλούμαι τώρα εγώ να το απονείμω σε συνιστολόγους που ασχολούνται με το παιδί.
Και θα το πράξω (νάτη και η ..άλλη αμαρτία μου, αλλά τούτη δεν εντάσσεται στις 10...), παραβαίνοντας την πάγια τακτική μου.

marilia
astropeleki
andria's home
VAD 
O δάσκαλος

γιατί ασκούν το λειτούργημά τους με ευαισθησία, μεράκι, υπομονή, επιμονή και ενδιαφέρον για τα παιδιά.

Στην καλή φίλη ανεμώνη που ταυτίζεται με τη λέξη ΑΝΘΡΩΠΟΣ

Στην Αμά(λ)θεια
που κοντά της παρακινούμαι στις στιχοπλοκές

Στη μαμά αχτίδα,
που φως σκορπίζει το χαμόγελό της

Στη μαμά από την Κομοτηνή,
που μόλις χθες γνώρισα

Στις νέες μανούλες
manetarious
Ιωάννα

και
σε ΟΛΕΣ τις ΜΑΝΕΣ!!!

Εδώ είμαι...

Δεν είναι πως δεν είχα θέμα, μα είναι πως αισθάνομαι ακόμη κομμένα τα φτερά μου, με όλο αυτό που συνέβη και που ακόμη παλεύω.

Αιφνιδιάστηκα, νιώθω παγωμένη…

Μπορεί να έχει βελτιωθεί σημαντικά η όρασή μου από το δεξί μάτι, όμως αυτή η οπτική διαφορά και ανομοιομορφία του ενός οφθαλμού από τον άλλον ή άλλως μειωμένη οπτική οξυτητα του ΔΟ (τστστστς…οφθαλμίατρος έπρεπε να γίνω…), μόνο μεγάλο εκνευρισμό μου φέρνει.

Εντάξει, το παλεύω, αλλά οφείλω να ομολογήσω πως χάρις στην δική σας συντροφιά, που λειτουργεί στην παρούσα φάση και ψυχοθεραπευτικά, ξαναβρίσκω τους ρυθμούς μου. Το μυαλό ξεφεύγει, η ψυχή γαληνεύει, βλέπω ήλιους,

βλέπω και το φεγγάρι

και ξαναβρίσκω χαμόγελα…

Γιώργο μου, καλέ μου και από παλιά e-φίλε,

(πότε αλήθεια πέρασαν τρία χρόνια), πριν πολλές μέρες είχα κι’ εγώ παραλάβει από την καλή μας φίλη την Εβίτα ένα βραβείο,

που όμως με βρήκε στη δύσκολη στιγμή και δε βρήκα το χρόνο να απαντήσω.

“Βραβειοθεραπεία” έγραψε στον τίτλο, έτσι λειτούργησε εκείνη την ημέρα στην ήδη εύθραυστη ψυχολογία μου και την ευχαριστώ.

Με τη νέα απονομή από σένα,

που ομολογώ πως πέρα από τον αιφνιδιασμό, με συγκίνησες ιδιαίτερα με τα υπερβολικά καλά σου λόγια (χα… είδες τι παθαίνει ο άνθρωπος, όταν η ζωή αρχίζει τα “χαστούκια”;), βρήκες τον τρόπο να με ξεκουνήσεις (σου το ‘πα ήδη στο σχόλιό μου πως όταν πονάω “κρύβομαι”, “εξαφανίζομαι”) και που σύμφωνα με τους όρους του παιχνιδιού, καλούμαι να προσφέρω ΚΑΙ τα δυο, σε 10-20 φίλους.

Προσφιλής η τακτική μου θα σκεφτείς, μα δε μπορώ να ξεχωρίσω κανένα.

Λυπούμαι που επαναλαμβάνομαι, μα θα υπενθυμίσω τη θέση και τη γνώμη μου για τα e-βραβεία.

“Παρά το ότι η γνώμη μου για τα παιχνίδια αυτά είναι κάθετα αντίθετη, όπως και στο παρελθόν είχα τοποθετηθεί:
“…ποτέ δεν κατάλαβα το σκοπό αυτής της επιβράβευσης, ούτε από πού ξεκίνησε αλλά ούτε τους λόγους για τους οποίους καθιερώθηκε. Μήπως ήρθε για να μας διχάσει και όχι να μας ενώσει…”,
κρίνω πως δε μου επιτρέπεται να αγνοήσω τους φίλους που με τίμησαν
και μόνον έτσι τα αποδέχομαι.”

Για μένα είστε ΟΛΟΙ αλλά και ο ΚΑΘΕΝΑΣ ξεχωριστά,

ΙΔΙΑΙΤΕΡΟΙ,

ΜΟΝΑΔΙΚΟΙ,

ΑΞΙΑΓΑΠΗΤΟΙ,

ΑΞΙΟΘΑΥΜΑΣΤΟΙ!!

Χαίρομαι και σας ευχαριστώ, με τιμάτε, που επιλέξατε κι’ εμένα στη συντροφιά σας.

ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΕΣΑΣ , λοιπόν, τα SMART και τα KREATIV,

αλλά και τούτο,

της καρδιάς και της αγάπης

από μένα,

για ΚΑΘΕ ΕΝΑN από ΕΣΑΣ ξεχωριστά.

(α΄φωτο από Flickr,

β΄φωτο του ηλιογράφου μας,

γ΄και δ΄ από Photobucket)

Θυμάσαι;

Το βάζο που μου δώρισες και σου ‘λεγα παρόμοιο πως έχω

ωσάν τα μάτια μου τα δυο, για χρόνια το προσέχω.

Μα ένα βράδυ που ήθελα ατμόσφαιρα να κάνω,

πολλά ρεσώ το γέμισα και με νερό ως επάνω.

Αυτό παραζεστάθηκε, χαμπάρι εγώ δεν πήρα,

Έδωσε μια και ράγισε, λαχτάρα που την ηύρα….

Τώρα και με το ράγισμα ακόμη το κρατάω,

γιατί όσα μου αρέσουνε με ζόρι τα πετάω.

΄Ανθη πολλά και όμορφα παίρνω και το στολίζω

Χαμογελώ και χαίρομαι, όταν το αντικρίζω.

Με κάτι τέτοια πάντοτε η κόρη μου θυμώνει

και για ...γεροντοκορισμό ασύστολα με χρεώνει...

Αμάλθειά μου,

θα παραξενεύεσαι και ίσως θεωρήσεις σαχλό λογοπαίγνιο τα στιχάκια μου.

΄Ομως (αν θέλεις το πιστεύεις) η εικόνα που μου έστειλες, ήταν η αιτία να θυμηθώ τούτο το βάζο, που το καταχώνιασα ύστερα από το ράγισμα, που περιγράφω παραπάνω τον τρόπο με τον οποίο το έπαθε και είναι εμφανές στα δεξιά της εικόνας...

΄Ετσι κρυμμένο το είχα για μια πενταετία περίπου και ούτε που θυμόμουνα την ύπαρξή του.

Η πρωτομαγιάτικη εικόνα-δώρο που μου έστειλες ....το επανέφερε στην επιφάνεια.

Για μια ακόμη φορά (βλ. την από 5/5/2008 ανάρτηση), έρχομαι να πιστέψω πως "τίποτα δε γίνεται τυχαία".

glitter-graphics.com


Τώρα είναι, που ούτε ένας αλλά ούτε δυο, μα πέντε φίλοι με σκέφτηκαν αλλά και με αιφνιδίασαν, για ακόμη μια ακόμη φορά, με την υψίστη τιμή να θεωρούν το μπλογκ μου αξιαγάπητο και τους ευχαριστώ:

Ο Δημήτρης της Αχτιδούλας μας (έμαθα πώς γίνονται οι κονσέρβες και σίγουρα, από περιέργεια, θα δοκιμάσω. Τώρα, αν ακούσετε πως γλάρος κονσερβοποίησε γλάραν... θα καταλάβετε...)
Η Σταυρούλα, η εργαζόμενη όπως κι' εγώ και απλή νοικοκυρά,
Η ζουζουνιάρα με το εξοχικό της και την ανοιχτή καρδιά,
Το skouliki με τις ...εκρηκτικές αναρτήσεις,
η Φωτεινή S. μας από τη Λεβεντογέννα και με την αγάπη της για τα λουλούδια,
και η pink floyd με την ευαίσθητη και γλαφυρή της πένα

με την υποχρέωση να το παραδώσω με τη σειρά μου στους ...δικούς μου."Δικοί ΜΟΥ"...μεγάλη κουβέντα...
Πιστεύω και είναι κανόνας μου, πως από τη στιγμή που αποφασίζω να καταχωρΗσω στο μπλογκ μου 20-30-100-200 μπλογκ, δεν καταχωρΙζω και δε γίνεται, στην καρδιά μου μερικούς από αυτούς μόνο.
Δε με υποχρέωσε κανείς να το κάνω. Ενθουσιάστηκα και τα αγάπησα όλα και μέσω πέντε σχολίων που ανταλλάξαμε, αγάπησα και τους χρήστες τους σαν να τους γνωρίζω.ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ λοιπόν και

ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΕΣΑΣ
τους
ΑΞΙΑΓΑΠΗΤΟΥΣ ΜΟΥ.
Εξάλλου, πως να περιοριστώ σε πέντε ή δεκαπέντε ονόματα, αφού καθημερινά η λίστα μου μεγαλώνει γιατί συναντώ πολύ ενδιαφέρουσες σελίδες.
Μέχρι στο ....Ομάν έφτασε τούτες τις μέρες η χάρη μου.

ΤΡΙΑ σε ΕΝΑ

...τούτη η ανάρτηση.

Και ο λόγος, τί άλλο από τις απανωτές προ(σ)κλήσεις σε παιχνίδια.
Παρά το ότι η γνώμη μου για τα παιχνίδια αυτά είναι κάθετα αντίθετη, όπως και στο παρελθόν είχα τοποθετηθεί:
"...ποτέ δεν κατάλαβα το σκοπό αυτής της επιβράβευσης, ούτε από πού ξεκίνησε αλλά ούτε τους λόγους για τους οποίους καθιερώθηκε. Μήπως ήρθε για να μας διχάσει και όχι να μας ενώσει...",

κρίνω πως δε μου επιτρέπεται να αγνοήσω τους φίλους που με τίμησαν
και μόνον έτσι τα αποδέχομαι.

Δυο λοιπόν οι προ(σ)κλήσεις από φίλους καλούς κι’ αγαπημένους

και ν’ αρνηθώ δε γίνεται.

Η πρώτη συνοδεύεται με την απονομή του βραβείου φαντασίας

από τον Lambro και την ανεμώνη.

Καλοί μου φίλοι με τιμάτε και με συγκινείτε, όμως φαντασία θεωρώ πως δε διαθέτω, διότι αν την είχα κι' αυτή.... σε χλωρό κλαρί δε θα σας άφηνα με την πολυλογία μου...

Και πρέπει τώρα, εγώ η....τιτλούχος, να προτείνω άλλους πέντε....

Στο χώρο τούτο μόνο ενδιαφέροντα μπλογκ συναντώ και αυτός εξάλλου, πέρα από την περιέργειά μου περί του πώς στήνεται ένα e-σπιτικό, είναι και ο λόγος που παρακινήθηκα να το φτιάξω.
Μαθαίνω συνεχώς.
Γνώσεις ποικίλης ύλης, μορφής και ενδιαφέροντος.

Δεν είναι λοιπόν πως με ....καλόπιασε και την προτείνω,

μα είναι πως από τότε που την e-γνώρισα, θαυμάζω την ακάματη, φιλότιμη και δημιουργική δουλειά της, που απευθύνεται σε....

δύσκολο κοινό,

τα παιδάκια σχολικής ηλικίας και όχι μόνο.

Σε κάποιο μου σχόλιο παλαιότερα της είχα πει: "...κρίμα που δεν έχω μικρά παιδιά"

Θαλασσινή μου ομορφιά και vasili ,

το βραβείο και σε σας, για την εξαιρετικά γλαφυρή και ταξιδιάρα γραφίδα σας.

glitter-graphics.com


Kατερίνα μου καλή,

παρ’ ότι κάπου διάβασα πως χρησιμοποιούμε, λέει, τα μπλογκοπαίχνιδα για να μας βάζουν λινκ και να ανεβάζουμε την αναγνωσιμότητά μας,

ΘΑ το παίξω και αυτό το παιχνίδι.

΄Οχι για το λινκ, αλλά.... για την ιδέα και μόνο

της διαδικτυακής συνύπαρξης και φιλίας!!!

Γιατί βρίσκω εξαιρετικά ενδιαφέρουσα και τιμητική τούτη την απονομή αφ’ ενός, αλλά μ’ αρέσει και το λογότυπο αφ’ ετέρου, το οποίο έχω ήδη τοποθετήσει μόνιμα στο sidebar του "ΑΣΠΑΣΤ΄ΟΣ"

Το απονέμω με τη σειρά μου σε ΟΛΟΥΣ,

γιατί ΟΛΟΙ είστε η αγαπημένη μου παρέα,

η οποία καθημερινά μεγαλώνει, όσο η «cyber» αγκαλιά μου είναι ανοιχτή.

Τέλος, η απάντησή μου στην ανοιχτή πρόσκληση του Παριζιάνου μας, είναι πως τούτη την περίοδο έχω κολλήσει στον Leonard Coehn.
Θέλεις που με εξιτάρει η βαθειά του φωνή, θέλεις που με ενθουσιάζουν οι γλάροι του βίντεο...

Leonard Cohen - First we take Manhattan
by beautifulcynic

Kαλή, όμορφη και χαρούμενη η μέρα που ξημερώνει


UPDATE: 11/6 (10:30 μ.μ.)

Επειδή παρέβην τους όρους του παιχνιδιού, όχι βέβαια ηθελημένα, αλλά μυαλό είναι αυτό, συμπληρώνω την πεντάδα των προτεινόμενων με
Στεριανή Ζάλη
και
veneTO

Δεν είναι δυο, δεν είναι τρείς, μα είναι .....χίλιοι δεκατρείς

Mπαίνω, που λες, φουριόζα στο σπίτι με την τσάντα από τον ...Καλόβoλο..

- Μικρέεεε...τρέξε την πήρα επιτέλους... έλα να τη συνδέσεις.

Δε μπορώ να πω, ο "μικρός" μου πέραν του ότι "πιάνουν" τα χεράκια του, ό,τι του ζητήσω πανταχού παρών. Δεν τον αφήνω όμως κι' εγώ έτσι, αλλά πώς να το κάνουμε βρε αδερφέ, χατήρι δε μου χαλάει το παιδί.

Προχθές τακτοποίησε την άλλη εκκρεμότητα με το καλώδιο της σύνδεσής μου, που σου έλεγα στις 16 του Μάη που μας πέρασε και που κρεμόταν άχαρα πάνω από το βιτρινάκι μου. Στο στομάχι μου καθόταν τόσο το καλώδιο, όσο και ο παράταιρος διακόπτης....

Πάει κι' αυτό, το τακτοποίησε το καμάρι μου.

Εντάξει, έκανε ένα εξ' αγνοίας του λάθος πρόπερσι, όπως στην από 19/11/2007 ανάρτησή μου περιέγραψα, που αντί για κυκλάμινα,
....λιλά τα ήθελα κιόλας....


ο πλανόδιος ανθοπώλης του πούλησε...."βρούβες"...
Θυμάσαι τότε τις ...καντήλες που έβγαλα, με το δέντρο που μου κουβάλησε.


Τί δηλαδή, μια ζωή θα του καταλογίζουμε ευθύνες;

Και τη συνέδεσε που λες, και να τη!!!!!

Ω!!!! φως των ομματιών μου,

στραβώθηκα η γυναίκα
τόσον καιρό που δούλευα
με οθόνη ...δέκα επί δέκα... 

Από τη χαρά μου του έκανα δώρο άλλη μια για το δικό του υπολογιστή. ΄Αει στο καλό 99 Ε κόστισε, να μην του κάνω ένα δώρο για τον κόπο του...

Δώρο λοιπόν και στον εαυτό μου η οθόνη, για την τιμή που μου έκανε η καλή μου φίλη artanis , να μου απονείμει το βραβείο Proximidade,

που συνοδεύεται από την παρακάτω "περγαμηνή" και την οποία θα αναρτήσω μόνο στην Ελληνική της απόδοση, γιατί οι φίλοι μου μιλάνε και γνωρίζουν την Ελληνική:

"Το βραβείο Proximidade περιγράφεται ως εξής: «Αυτό το blog επενδύει και πιστεύει στην εγγύτητα – την εγγύτητα στο χώρο, το χρόνο και τις σχέσεις. Αυτά τα blog είναι εξαιρετικά γοητευτικά. Αυτοί οι bloggers προσπαθούν να βρουν και να γίνουν φίλοι. Δεν ενδιαφέρονται σε βραβεία για την προσωπική τους άνοδο! Η ελπίδα μας είναι όταν κοπούν οι κορδέλες των βραβείων αυτών, να αναπαραχθούν ακόμη περισσότερες φιλίες."

Artanis μου να σε ευχαριστήσω και δημοσίως, επαναλαμβάνοντας την επιφύλαξή μου:"...την αποδέχομαι ΜΟΝΟ σαν εκτίμηση προς το πρόσωπό μου και Σ' ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!"

Μιλάει για εγγύτητα, φιλία και άνοδο.

Και διερωτώμαι τώρα εγώ, μα τους φίλους τους γνώρισα και με γνώρισαν, πλησιάσαμε ο ένας τον άλλον, ανταλλάξαμε ιδέες, γνώμες, εμπειρίες και κουβέντες οικεία θελήσει, χωρίς τη μεσολάβηση κανενός βραβείου.

Η είσοδός μου στο χώρο δεν έγινε με καμία ανταγωνιστική ή άλλη διάθεση. Πέρα από την ενημέρωση μαθαίνω, αλλά και προσπαθώ διακριτικά να βελτιώνομαι στον εκφραστικό μου τρόπο.

Συν τοις αλλοις, κρίνω πως δε γίνεται και δε μπορώ να συγκριθώ με τους δημοσιογραφικούς, πνευματικούς και επιστημονικούς γίγαντες του χώρου.

Εν κατακλείδι και θα γίνω η κακή της παρέας, ποτέ δεν κατάλαβα το σκοπό αυτής της επιβράβευσης, ούτε από πού ξεκίνησε αλλά ούτε τους λόγους για τους οποίους καθιερώθηκε. Μήπως ήρθε για να μας διχάσει και όχι να μας ενώσει.....


Θέτει και έναν όρο η παραλαβή της επιβράβευσης. Την υπόδειξη οκτώ (8) άλλων bloggers.
Μα μόνον ΟΚΤΩ;
Οι φίλοι μου και στις δύο λίστες με τα links, είναι πάρα πολλοί και γίνονται, παρά τον περιορισμένο μου χρόνο ακόμη περισσότεροι, γιατί καθημερινά εντυπωσιάζομαι από ιστολόγια με "γερές πένες".

Αρχική μου σκέψη αλλά και επιθυμία λοιπόν, ήταν να αντιγράψω τις δυο λίστες μου και δίπλα σε κάθε όνομα να βάζω και από ένα βραβείο. Όμως έτσι θα καταργούσα αφ' ενός τους όρους του παιχνιδιού, γιατί περί παιχνιδιού τελικά πρόκειται και αφ' ετέρου θα προέκυπτε μια μακροσκελής ανάρτηση.
Το φαντάζεσαι;

Σαφώς και υπάρχουν καλά και καλύτερα και άριστα blogs.

΄Ολοι μας όμως, δεν παύουμε να αφιερώνουμε χρόνο από τον ήδη περιορισμένο μας ελεύθερο.
Δίνουμε "ψυχούλα" για να τα διατηρούμε, να τα εφοδιάζουμε, με χαρά να απαντάμε και να σχολιάζουμε.
Δε μου επιτρέπει η συνείδησή μου λοιπόν, να υποδείξω μόνον οκτώ,
γιατί είστε....
ΟΛΟΙ
ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ ΓΟΗΤΕΥΤΙΚΟΙ!!!