Κρίση...μεγάλη κρίση...

... που όλο  και χειροτερεύει...


Στενάζουμε και ρημάζουμε οι ΄Ελληνες οικονομικά, γιατί  "κάποιοι"  παίζουνε τον "παπά" στις πλάτες μας.

Μας βλέπω σε λίγο  τις  θαλάσσιες γραμμές:

Ωρωπός-Ερέτρια

Ρίο- Αντίρριο

Γλύφα-Ωρεοί   κ.α....

να τις παλεύουμε κάπως έτσι...

Μεσ' στης κρίσης τον καιρό ,λοιπόν και έτσι για να αλλάξω διάθεση,  βρήκα εντελώς τυχαία πρόσκληση  για παιχνίδι από τον καλό e-φίλο lampro, που προσφάτως έγινε πατερούλης.
Το τυχαία οφείλεται στο ότι  ο ελεύθερος χρόνος μου είναι κατά πολύ περιορισμένος με το πρόβλημα υγείας  το πατέρα μου),




lampro μου, πρωτίστως  καταχάρηκα με το μωρό που αποκτήσατε και εύχομαι να σας ζήσει.
Στη συνέχεια και σύμφωνα  με τους όρους του blog-o-παίχνιδου πρέπει να σας μιλήσω για μένα.


Πέντε χρόνια τώρα  και όταν  μπλογκο-παίζω, έχω ήδη μιλήσει για πολλά πράγματα  σχετικά με εμένα. 
Μεταξύ πολλών άλλων και για τις αγάπες μου και που δεν είναι μόνο μία ... 
Με τί νευριάζω...
Για 7 από τις αλήθειες μου (μεταξύ μας,  σε όλα μου τα παιχνίδια,  μόνο για αλήθειες έχω μιλήσει)


ΕΔΩ  και ειδικότερα στην από  13/4/ 2008 και με τίτλο  "5, 10, 15...30, 35... φτου και βγαίνω", θα βαρεθείς να διαβάζεις και να μαθαίνεις για μένα.

Τέλος, αφού σε ευχαριστήσω  για την e-πρόσκληση  (μπήκα στη διαδικασία να ψάξω και να θυμηθώ παλαιότερες αναρτήσεις μου) σε παρακαλώ να  μας δώσεις  συνταγές με δενδρολίβανο,  διότι για  ένα περίεργο και ανεξήγητο  λόγο,  πέρα από τις φακές δεν το χρησιμοποιώ στη μαγειρική.

και 


ΚΑΛΗ ΜΑΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑ!!!

Αιώνιο θηλυκό

Με άβυσσο παρομοίαζε στο  γνωστό του τραγούδι ο αξέχαστος λαϊκός  τραγουδιστής Στράτος Διονυσίου την  καρδιά της γυναίκας.

Η μαμά μου η συγχωρεμένη όμως,  με βιβλίο αδιάβαστο...

(εικόνα και ευχαριστώ από mail της καλής φίλης από παλιά Cook the book)

΄Οχι πες μου τώρα.... γίνεται να διαβάσεις  τούτο το βιβλίο και να έχεις συγκρατήσει  κάθε του στοιχείο;....


Μάγισσα, Ιέρεια, Αμαζόνα, Μητέρα 
αλλά πάντα 
"θηλυκό"

(εικόνα  The Ladies of  Robert  McGinnis)

"Το αιώνιο θηλυκό... μία εφευρέτρια, μία γιατρός, μία μάνα, μία πολεμίστρια... προσφέρει τις γνώσεις της, γεννά παιδιά, εργάζεται συχνά αθόρυβα, δίνει την ζωή της για το γενικό καλό στους αιώνες που πέρασαν. Εδώ και 2.500 χρόνια είναι μόνη σε αυτόν τον αγώνα ... δυστυχώς.

Από αυτήν την διαμάχη, που κρατά έως σήμερα, νομίζω πως μόνο οι άνδρες έχασαν. Τι πιο όμορφο από το να έχεις δίπλα σου ένα διαισθητικό πλάσμα το οποίο να είναι σύμμαχός σου και όχι αντίπαλός σου. Δεν γνωρίζουν πόσα έχουν να κερδίσουν από το Θηλυκό. Εμείς που γνωρίζουμε πόσα χάνουμε από την όποια αντιπαλότητά μας με τον Άνδρα, οφείλουμε να του το πούμε. Οφείλουμε να μεγαλώσουμε τα παιδιά μας, αγόρια και κορίτσια, αρμονικά. Να τα μάθουμε να σέβονται ο ένας τον άλλον. Να αγαπούν ο ένας τον άλλον. Δική μας είναι η υποχρέωση αφού έχουμε την Γνώση.

Ένα είναι σίγουρο. Εμείς οι σημερινές γυναίκες έχουμε πολλά να διδαχθούμε από τις μητέρες μας... τις μητέρες που μας μεγάλωσαν ανά τους αιώνες. Ίσως έτσι καταφέρουμε να γίνουμε καλύτερες. Το χρειαζόμαστε να γίνουμε καλύτερες. Το μπορούμε!"

Πηγή:  http://www.artofwise.gr/html/categories_content/filosofia/aioniothiliko.html

Χωρίς πολλές κουβέντες...

Περασμένες μου αγάπες...

Δανεική η ανάρτηση με την ευγενική  παραχώρηση 

και την ευχαριστώ,

μιας  πριγκιπέσσας που κάθε άλλο παρά τρελή είναι.


Είναι που συγκινήθηκα, γιατί όσα με χιούμορ αλλά και έκδηλη  νοσταλγική διάθεση περιγράφει τα έζησα.

Στις δύσκολες μέρες που ζούμε, 
πιστεύω ως είναι μια καλή ευκαιρία για νοσταλγικά,  από όσους  τα περιγραφόμενα γνώρισαν
 και γιατί όχι ανέμελα από όλους μας χαμόγελα.


Είναι και  που σαν "αστροναύτη" θυμάμαι την μαμά μου πάνω στην "ηλεκτρική καρέκλα"  
Είναι που γέλασα με το "τούβλο" βούτυρο γιατί έτσι ήταν, μια;ς και δεν υπήρχαν τα soft παλαιότερα
  και 
Είναι που όχι δε θα 'λεγα,  για μια φέτα ψωμί με τοματοπελτέ  (που ήταν όμως πελτές και όχι σάλτσα συμπυκνωμένη όπως σήμερα)  και  ελαιόλαδο,  όπως τότε, από το ντουλάπι  της γιαγιούλας μου στ' Ανάπλι.

(εικόνα)

ΚΑΛO  ΜΑΣ  ...γδάρτη ....
(με το συμπάθειο)...
 MHNΑ!!!

Θα τρώμε μόνο μια φορά...

Πώς περνάει  ο χρόνος;

Πέρασαν τα Χριστούγεννα και βρισκόμαστε  ακόμη στην καρδιά ενός παγωμένου αλλά και παγερού χειμώνα  και μιας Αποκριάς χλιαρής έως αδιάφορης...

Απόκριες,  λέει....

Κάθε χρόνο τούτη η  αποκριάτικη περίοδος σήμαινε θυμάμαι  την απόλυτη ξεγνοιασιά

Φέτος όμως...

Μα πώς;  λέω εγώ... και με τί ψυχή;

Με τόσα που  συμβαίνουν και  με όσα μέλλουν να συμβούν...


Κουράστηκα να ακούω ορολογίες οικονομικές (CDS, PSI κλπ...κλπ), και άγνωστες για όλους μας, τους πολλούς εννοώ, τους απλούς και καθημερινούς πολίτες. Να  μετράω κρίσιμα Σαββατο-Κύριακα και ώρες....
Κάτι σαν επιθανάτιος εθνικός  ρόγχος δηλαδή.

Ο οικονομικός όλεθρος που κρέμεται σαν λαιμητόμος πάνω από τις κεφαλές μας δεν αφήνει ελεύθερη τη διάθεση να λειτουργήσει ψυχαγωγικά. 

΄Οχι πως θα μας λείψει το κέφι, αν βρεθεί η κατάλληλη  παρέα για να ξεδώσουμε...
να εξηγούμαστε....

Τέτοιες μέρες θυμάμαι τις αλλοτινές αποκριές. Εκείνες που  στα αποκριάτικα  πάρτυ  διασκεδάζαμε λικνιζόμενοι ξέγνοιαστα, υπό τους ήχους ρυθμικών σουξέ της εποχής, όπως του Αλαλούμ  

Πέρασαν πολλά χρόνια ...μας βρήκαν τα χειρότερα...

 για να  ανοίξουμε τα μάτια μας  και με πίκρα να  αντιληφθούμε, 

 πως τόσες δεκαετίες απλά προσπερνούσαμε  το ΑΛΑΛΟΥΜ, που από τότε επικρατούσε στη χώρα. Είχαμε παρωπίδες πολύχρωμες... πράσινες, κόκκινες, μπλε και  τραβούσαμε κατευθείαν στο γκρεμό που μας κατηύθυναν όλοι οι πολιτικοί εγκέφαλοι, για να  φτάσουμε εδώ που βρισκόμαστε σήμερα.
.  

Αναζητώντας, που λες και έτσι για να αλλάξω διάθεση -μιας  και με κούρασαν τα CDS,  τα PSI και δε συμμαζεύεται-  κάποιο αποκριάτικο τραγούδι, που να μην βουίξουν  τ' αυτιά μου από τα  ...λατινικά....  όπως τότε.... που κατέληξα στο Μ'λαρ, 
βρήκα τούτο το  εξαιρετικά επίκαιρο,

 από τον Αιγινίτη  βραβευμένο ταλαντούχο ηθοποιό και συγγραφέα Γιώργο Μαρίνο 

Πηγή βίντεο


Την παλαβή Αποκριά όλοι  χορέψτε,
έτσι για να μην  τρελαθούμε οι άνθρωποι, λέω...
διότι όπως εξελίσσονται τα πράγματα...
Θα τρώμε μόνο μια φορά και βράδυ παρά βράδυ...

΄Ετσι...

 ΄Ετσι  ο  κόσμος θα ‘θελα  ξέγνοιαστα να περνάει

Μ’ αγάπη και χαμόγελα ο χρόνος να κυλάει