Είναι κάτι στιγμές...

...αναμνήσεις παλιές, σαν τις φλόγες σε καίνε...

"Πότε;

ΤΟΤΕ....

• Τότε που οι φωτογραφίες ήταν ασπρόμαυρες
• Τότε που βλέπαμε τη σοκολάτα κάθε Πάσχα στα αυγά και τα κοκοράκια των ζαχαροπλαστείων
• Τότε που τρώγαμε το γνήσιο παγωτό χωνάκι
• Τότε που έπαιζα ....στα πόδια του Κολοκοτρώνη
• Τότε που στην πόλη μου αιωρούταν εκείνη η περίεργη μυρωδιά μουχλο-κλεισούρας, ανακατεμένη με τις...ευωδιές των αποχετευτικών σωλήνων στη θάλασσα
• Τότε που ήταν στη μόδα τα "ψαράδικα" παντελόνια (α΄φωτ. στο Πάρκο τ' Αναπλιού) και η μαμά μου είχε ράψει με τα χεράκια της
• Τότε που μου έπλεξε τη φούστα με τα παιδάκια (β΄φωτ. στο παρκάκι της Πυροσβεστικής), ίδια με της παιδικής μου φίλης (κόκκινη εκείνης, πράσινη η δική μου)
• Τότε που τα παιδικά καροτσάκια (δ΄φωτ. με τη Γιαγιά μου) και οι κούκλες ήταν δανεικά
• Τότε που με κουρέψανε (γ΄φωτ.), για να κάνω πλούσια μαλλιά και ντρεπόμουνα...

• 
• Τότε που άρχισα να γνωρίζω τον κόσμο γύρω μου... "

• Τότε ζουζουνιάρα μου, που οι Απόκριες δεν ήταν το σημερινό πανηγύρι της αγγαρείας, αλλά αυτοσχέδιες (με οτιδήποτε μπορείς να φανταστείς) πλην όμως επιτυχημένες μεταμφιέσεις,

• Τότε που δεν ήταν πρόχειρες οι φωτογραφικές μηχανές για όταν εσύ τις χρειαζόσουν και αυτός είναι ο λόγος που και εγώ επίσης "δεν έχω φωτογραφίες από τα μικράτα μου, με τούρτα"

• Τότε που οι στιγμές, απαθανατισμένες από τα παιδικά ματάκια, βρίσκονται αποθηκευμένες στο "σκληρό" του εγκεφάλου μας.

Και μπορεί να μην έχω φωτογραφία από κάποια γενέθλιά μου και που η μαμά μου έφτιαχνε τη γνωστή μας τουρτίτσα με τα πτι-περ μπισκότα, έχω όμως μιαν άλλη και ...την πρώτη συγκλονιστική της ζωής μου.

Blogo-παιχνίδι δεν ήθελες; Τώρα θα βαρεθείς να διαβάζεις, γιατί όταν εγώ το 2007 τα δημοσίευα, εσύ ίσως να μην τα είχες δει.

Διάβαζε λοιπόν, πώς είχα στο πρώτο μου e-παιχνίδι
και με τίτλο "BLOG-o-ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΤΩΡΑ" απαντήσει.

"Τώρα που ήρθε η σειρά κι' εμένα να μιλήσω,
ακούστε τα προσεκτικά, όσα θα ' μολογήσω.

Γεννήθηκα μια Κυριακή, χαράματα Δευτέρας
αρχές Νοέμβρη ήτανε και φύσαγ' ο αγέρας.

Αγόρι ήθελ' ο μπαμπάς, κορίτσι η μητέρα
τη χάρη δεν του έκανα, δε μίλαγ' όλη μέρα*....

Πολύς καιρός επέρασε και κύλησαν τα χρόνια,
μα όσα κι' αν επέρασαν ήταν μεσ' τη διχόνοια....

Και βρήκα σύντροφο καλό, σωστό μαργαριτάρι,
πολλή αγάπη μου 'δωσε, τον έχω για καμάρι!

Παιδιά πολλά** εκάναμε, κορίτσια κι' αγοράκια,
μα όλα τα λατρεύουμε σα να 'ναι μωρουδάκια....


{* 40 μέρες ! μέτρησε η μάνα μου :-(
** πέντε (5) ζωή να 'χουνε!}

Δεν τελειώσαμε ζουζουνιάρα μου, που πάς;

Θα σε τυραννήσω γιατί μου χάλασες την έκπληξη...

Συνεχίζω λοιπόν...

Κι ενώ κεφάτη γυρνούσα απ’ του Βερόπουλου

στο σπίτι μ’ έπιανε η κρίση του …"γλαρόπουλου"

φουντούνια, πάουζε και σερενάτες μου ξεσκίζανε

χαρτιά, σκουπίδια και ...κακό χαμό το πάτωμα γεμίζανε

Φέρε ουζάκια και κρασάκι να μεθύσουμε

μου ‘κραζε ο Γλάρος συμπαραστεκόμενος

και προφανώς υπό κατάρρευση ευρισκόμενος.

Με νέα κουράγια την κάθε μέρα μας να συνεχίσουμε…

΄Ομως για

ΣΗΜΕΡΑ που γιορτάζεις...
Τα πιο καλά μου φόρεσα
και ήρθα φορτωμένη
μ' ευχές, λουλούδια κι' αγκαλιές

και ΝΑ 'ΣΑΙ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΗ!!!!!

Αααα...δεν έχεις παράπονο...
Αποκριάτικο, εορταστικό αλλά και χορταστικό το δώρο μου.
ΜΙΑ είναι η zouzouna!!!

Βενετσιάνικα χειροποιήματα...

Λένε πως η πρώτη μάσκα εμφανίστηκε στα σκοτεινά υγρά κανάλια της Βενετίας κάποια νύχτα του 1200.

΄Ηταν λευκή και χωρίς χαρακτηριστικά.

Πέρασαν 500 ολόκληρα χρόνια για να πάρει πλέον σχήματα, χρώματα, χαρακτήρες και ρόλους στη ζωή και στην τέχνη, τη μέρα και τη νύχτα, στα φανερά και στα κρυφά, για πλούσιους και φτωχούς, για άρχοντες και για υπηρέτες.

Κι' έγινε συνήθεια ώστε κάποιες εποχές του χρόνου κυκλοφορούσαν παντού μασκοφόροι και δεν ξεχώριζε ούτε η ταυτότητα αλλά ούτε η κοινωνική τους θέση.

Κι' έτσι -ακόμη και αν αρχικά ο σκοπός ήταν η μυστικότητα σε κάποιες συναλλαγές- σιγά-σιγά επικράτησε η απόλυτη ελευθερία στο φέρσιμο, στις συναναστροφές και πάνω απ' όλα στον έρωτα, όπως, όπου, όποτε και με όποιον ήθελε ο καθένας. Χωρίς ντροπή, χωρίς έλεγχο, χωρίς συνέπειες.

Ο Καζανόβας (από τον γνωστό γόη), ο Γάτος, Η Βενεσιάνα Αρχόντισσα του 15ου αιώνα με τα βαριά κοσμήματα και τις υπερβολικές κομμώσεις, το Λιοντάρι και όλες οι εκφράσεις της φαντασίας γλιστρούσαν στα ήρεμα, σκοτεινά κανάλια της Δημοκρατίας, επιδιδόμενοι σε απλές και πιο σύνθετες ασχολίες, λέγοντας ελεύθερα τι πίστευαν και τι ήθελαν, αφού κανείς δε μπορούσε να τους κρίνει και τίποτα να τους στιγματίσει.

Ιδιαίτερη μορφή εκείνη του Γιατρού της Πανούκλας, μονόχρωμη συνήθως και με πολύ χοντρή και μακριά μύτη σαν ράμφος, ήταν ίσως η μόνη από τις μάσκες που είχε πρακτική σημασία και χρησιμότητα: όταν ο γιατρός επισκεπτόταν του ασθενείς έβαζε μέσα στο κενό του ράμφους υφάσματα ποτισμένα με φάρμακα, ώστε να προστατεύεται από την επιδημία.

Μέσα από το θέαμα και τις ερωτοτροπίες οι Βενετσιάνοι οδηγήθηκαν στην ασυδοσία κι τελικά την παρακμή. Οι νομοθετικές ρυθμίσεις που στόχευαν στον περιορισμό του εθίμου αυξήθηκαν και σοβάρεψαν κι έτσι λίγο πριν από το τέλος του 17ου αιώνα, η περίοδος που επιτρεπόταν η κυκλοφορία με μάσκες περιορίστηκε σε ένα τρίμηνο, ξεκινώντας από την επομένη των Χριστουγέννων. Τελικά μειώθηκε ακόμη περισσότερο στο 15θήμερο ξεφάντωμα που γνωρίζουμε ως Καρναβάλι πριν από τη Μεγάλη Σαρακοστή.




Η Βενετία σήμερα είναι γεμάτη από εκατοντάδες μαγαζιά που πωλούν μάσκες. Στην πλειονότητά τους πρόκειται για γύψινες μάσκες με ευφάνταστα σχέδια και χρώματα που παράγονται βιομηχανικά και μαζικά για τους τουρίστες. Υπάρχουν ακόμη σήμερα εργαστήρια που φτιάχνουν χειροποίητες μάσκες όπως γινόταν τον καιρό εκείνο.

Φτιάχνουν το γύψινο καλούπι από το οποίο παίρνει σχήμα ένας πολτός από χαρτί, κουρέλια και ένα είδος κόλλας. ΄Οταν αυτή η μορφή πεπιεσμένου χαρτιού στεγνώσει, περνιέται με ένα στρώμα λεπτού γύψου και μετά με ένα προπαρασκευαστικό χρώμα-βάση για τα υπόλοιπα χρώματα και όλα τα άλλα υλικά της μάσκας όπως παγιέτες, φτερά, κουδουνάκια. Βασικό είναι μετά από κάθε στάδιο η μάσκα να αφήνεται αρκετές ώρες για να στεγνώσει πριν προχωρήσει ο τεχνίτης στο επόμενο.





Η διαδικασία είναι κοπιαστική και χρονοβόρα και το αποτέλεσμα πιο χοντροκομμένο από τις γύψινες βιομηχανοποιημένες μάσκες, η αξία τους όμως έγκειται στην τέχνη που μένει αναλλοίωτη μέσα στους αιώνες.

Η διαφορά άλλωστε αντικατοπτρίζεται στις τιμές που ξεκινάνε από λίγες δεκάδες ευρώ και μπορεί να φτάσουν το πολύ μερικές εκατοντάδες, ενώ οι χειροποίητες είναι πιο μεγάλες και εύθραυστες και
οι τιμές τους αρχίζουν από αρκετά πιο ψηλά.

Στη Βενετία όλες οι εκφράσεις είναι εδώ πάνω στα ράφια και στις βιτρίνες, κρεμασμένες στα υπαίθρια κιόσκια δίπλα στην αποβάθρα με τις γόνδολες. Και όλες οι επιθυμίες κρύβονται καλά πίσω τους.

Μόνον η λάμψη των ματιών μπορεί να σε προδώσει...

Οι μάσκες της Κομέντια ντελ ΄Αρτε

Δεν είναι απόλυτα σαφές αν η συνήθεια των Βενετσιάνων να φορούν μάσκες επηρέασε την Κομέντια ντελ ΄Αρτε ή αν η τελευταία συνετέλεσε στην καθιέρωση του εθίμου, πάντως αποτέλεσε τελικά ένα από τα βασικά χαρακτηριστικά της. Ο κάθε ρόλος είχε πάντα το ίδιο προσωπείο και την ίδια έκφραση. ' Ετσι οι ηθοποιοί έπρεπε να δουλέψουν πάνω στη γλώσσα του σώματος, ώστε από το σύνολο των κινήσεων να αντιλαμβάνεται ο θεατής την αλλαγή των συναισθημάτων και της πλοκής.

Οι πρωτόβγαλτοι μάλιστα στη σκηνή φορούσαν υποχρεωτικά λευκή, ανέκφραστη μάσκα, ώστε να εξασκούνται στην συνολική κίνηση του σώματος. Οι χαρακτήρες ήταν λίγο-πολύ γνωστοί: οι άρχοντες, οι υπηρέτες (με αρχηγό τους τον περιβόητο και διαβόητο Αρλεκίνο) και οι ερωτευμένοι που -όμορφοι καθώς συνήθως ήταν- δεν φορούσαν μάσκες ποτέ.

Η μεγάλη δύναμη τη Κομέντια ντελ ΄Αρτε υπήρξε ο αυτοσχεδιασμός ανάλογα με τα ήθη και την πολιτική κατάσταση κάθε πόλης, αλλά όσο κι αν η πλοκή διαφοροποιείτο κάθε φορά οι ρόλοι ήταν σταθεροί και γνώριμοι, τόσο πολύ που στις περισσότερες περιπτώσεις καθιερωμένων ηθοποιών αυτοί γίνονταν πλέον γνωστοί σε όλον τον κόσμο με το όνομα του χαρακτήρα που υποδύονταν.

(Κείμενο Χριστίνα Καλλιγιάνη - Φωτο από Flickr)

Φύλαγε τα ρούχα σου...

...για να' χεις τα μισά, δε λέει ο σοφός μας ο λαός;

Και να πεις πως τότε είχα μπλογκ;... Δικαιολογημένα θα σκεφτόσουν πως δεν έχει άδικο ο Γλάρος μου, που διαμαρτύρεται ότι μου πήρε τα μυαλά ο...."ΠΙ-ΣΗΣ".

Δεν έμεινε τίποτε, σου λέω. Για κείνο το χειμώνα μιλάω, με το χιόνι που "έχωσε" μέχρι και το Λεκανοπέδιο. Η ΄Ανοιξη μας βρήκε τότε στα φυτώρια σε μια εκ θεμελίων ανανέωση του κήπου μας.
΄Ολα τα 'καψε μέχρι και ...το κέρατό μου και ...μη γελάς τώρα, που εγώ μιλάω σοβαρά...

"Τα ...κέρατά μας"

τιτλοφόρησα την ανάρτησή μου της 7ης Φεβρουαρίου του 2008 την οποία..
για να μη σε βάζω σε μπελάδες να ανατρέχεις, αφού στα αρχεία με το προηγούμενο "ΑΣΠΑΣΤΌΣ" επικρατεί ο κακός χαμός...
...μεταφέρω αυτούσια:

"Προβληματίστηκα πολύ, μέχρι να καταλήξω στον τίτλο της σημερινής ανάρτησης.

Η επιλογή δεν έγινε αβασάνιστα.... Είναι γεγονός πως δίσταζα πάρα πολύ και το παίδεψα για αρκετό διάστημα το θέμα με την τόσο παρεξηγημένη λέξη, όπως συμβαίνει και με τόσες άλλες του ελληνικού λεξιλόγιου.
Μα, γιατί να ντραπώ για μια λέξη που γραμματικά είναι ουσιαστικό, συμπεριλαβάνεται ως λήμμα επίσημα στα λεξικά μας και κατά Μπαμπινιώτη: κέρατο=κάθε σκληρή οστεοειδής έκφυση στο κεφάλι ορισμένων ζώων.

Καλή μου φίλη, εσύ με της Αμάλθειας το κέρατο, σήμερα, σίγουρα θα ..."πήξουμε στο κέρατο"....

Τα κέρατά μας...λοιπόν, τίτλος της σημερινής ανάρτησης

Το συμπαθές τετράποδο με την περίπλοκη, πλην όμως πανέμορφη ..."περικεφαλαία", το γνωρίζουμε λίγο πολύ όλοι μας (ας είναι καλά οι Εγκυκλοπαίδειες, ο Γκούγκλης....)

Το ότι η φύση έχει χαρίσει την πολυπλοκότητα αυτή και στα φύλλα ενός άλλου οργανισμού, φυτικού αυτή τη φορά, ίσως δεν το γνωρίζετε.

Ονομάζεται Platycerium.

Υπάρχουν πολλά είδη. Η επιστημονική ονομασία αυτού της φωτογραφίας ονομάζεται Platycerium bifurcatum.

Στην Ελληνική του απόδοση Πλατυκέρατο ή Ελαφοκέρατο.
Και επειδή η λέξη ελάφι πονάει ακόμη, γι' αυτό κατέληξα στον περίφημο τίτλο..."

Εγώ το γνώρισα σε ένα ταξίδι στη Ν. Αφρική, στο σπίτι φίλου μας και επειδή εντυπωσιάστηκα, μου χάρισε ένα σε ειδική πήλινη γλάστρα, σε σχήμα στρογγυλό με επίπεδη βάση, για να στερεώνεται στον τοίχο.

Είναι σαν δυο μεγάλα πιάτα (ένα βαθύ και ένα ρηχό) ενωμένα, που στο εσωτερικό τους συγκρατούν το χώμα. Στο κέντρο του επάνω κοίλου μέρους υπάρχει τρύπα, όπου φυτεύεται το φυτό.

"Τα νέα φυτώρια στερεώνονται απευθείας και σε κορμούς δένδρων, κατ΄ αυτό τον τρόπο.

Κάθε φυτό έχει σαν βάση φύλλα φαρδιά σε σχήμα φωλιάς, στην εσωτερική πλευρά της οποίας βρίσκεται το ριζικό σύστημα του φυτού.

Εκεί επάνω φυτρώνουν τόσο τα φύλλα, όσο και τα νέα φυτώρια."

Τα φύλλα στην κάτω πλευρά τους, τη θερινή περίοδο, κάνουν καφετί κηλίδες σαν βελούδο (*), τις οποίες εγώ, νομίζοντας πως είναι ασθένεια του φυτού, απομάκρυνα ξύνοντάς τες απαλά. Εκεί όμως, όπως διάβασα στο Googgle βρίσκονται ...οι σπόροι του.

Ε.... δε γεννιέται κανείς γεωπόνος...γίνεται.

Τώρα, θα το προσπαθήσω και με σπόρους.

Το δικό μας Πλατυκέρατο ή Ελαφοκέρατο είχε μεγαλώσει πάρα πολύ. Με τις προ 5ετίας έντονες χιονοπτώσεις όμως, καταστράφηκε και ευτυχώς σώθηκε ένα φυτώριο τόσο μικρό, που μόνο ένα μικρό και υποτυπώδες φυλλαράκι προεξείχε.

Τελικά, καταφέραμε να το αναστήσουμε (διπλανή φωτογραφία)

Εδώ στην Ελλάδα, το είδα μόνο μια φορά, σε μια ΄Εκθεση Ανθέων προ 15ετίας περίπου στο Πεδίο του

΄Αρεως."


Τώρα βρίσκεται σε αυτή την κατάσταση.

Στην κάτω φωτογραφία και στην πλαϊνή του πλευρά φαίνεται ένα νέο φυτώριο (κάτω δεξιά το μικρό φύλλο).

Από ένα τέτοιο φυλλαράκι έγινε πρόπερσι και το νέο μας ελαφοκερατάκι, που βάλαμε στην αρχική πήλινη γλάστρα που περιέγραψα παραπάνω.

[(*) οι καφετί χρώματος κηλίδες στο πίσω μέρος των φύλλων]

Τώρα και ύστερα από δυο χρόνια το νέο μας φυτό έχει αυτά τα τρία φύλλα. Η ανάπτυξή τους είναι πολύ αργή και μιας που τα έχουμε αναστήσει με πολλή περιποίηση ...ξαναμπήκαν μέσα, όπως και κάθε χειμώνα, μέχρι η ΄Ανοιξη να χαμογελάσει και πάλι.

Ντρεπόμουνα τα κέρατα τότε να αναρτήσω,
καλέ μου φίλε b|a|s|n\i/a μου, να μη δυσαρεστήσω
με τον καυτό τον τίτλο του το ποστ που είχα κάνει,
για το φυτό που με χαρά δωρίσαν οι Αφρικάνοι.
Πήρα το θάρρος σήμερα μετά το πάθημά σου
που το 'παθα νωρίτερα πριν χάσω και τα δικά μου...

Καλή χειμωνιάτικη Κυριακή σε ΟΛΟΥΣ!!!
Με καλή παρέα, ζεστό ντύσιμο και ΧΑΜΟΓΕΛΟ.
Επιτέλους, ΧΕΙΜΩΝΑΣ...

e-courier και ...e-clopier

Είδες;

Τιιιι σου έλεγα στην άλλη μου ανάρτηση;

Για τη μουσική πληροφορία που έφτασε σε μένα με καθυστέρηση δεκαετίας και πλέον. Είναι όμως και μερικά δώρα που σου έρχονται ουρανοκατέβατα, τη στιγμή που δεν περιμένεις την προσφορά και την καλή χειρονομία.

Κι' εγώ εδώ μ-e-σα, έχω λάβει πολλά τέτοια πολύτιμα δώρα. Βαρύτιμα και ανεκτίμητα γιατί είναι δώρα της καρδιάς και μόνο.
Γι' αυτά τα πολλά και πολύτιμα δώρα μου, σου μίλησα ήδη στην αμέσως προηγούμενή μου ανάρτηση, εκτός από τούτο το συγκλονιστικό και πιο πρόσφατο.

Σήμερα λοιπόν, θα σου δείξω αυτό το "ηλιόλουστο" που ήρθε στον καιρό του, την κατάλληλη δηλαδή στιγμή. Την παραμονή της γιορτής μου και ήταν το πρώτο μου δώρο. Μου ήρθε "πακέτο" όχι από τη Χατζηβασιλείου αλλά με ...e-courier.

΄Οοοοοχι... δεν ήταν ο Γλάρος μου ,
αυτός με θυμήθηκε αργότερα...


ούτε κάποιο από τα παιδιά μου,

αλλά μια e-φίλη,

που μου χάρισε έναν ήλιο,


΄Υστερα άλλη (αχ, έφτιαξα τα Θεοφάνεια την τούρτα σου και τρελάθηκαν οι γλάροι μου)

και ύστερα κι' άλλη,

....κι' άλλη,

... κι΄άααλλη

με την υποχρέωση, λένε:

• να αναρτήσετε το βραβείο στο blog σας

• να το χαρίσετε με τη σειρά σας σε άλλα 12 blogs

• να ανακοινώσετε σε ποια blogs το χαρίζετε

• και να αναρτήσετε τα links αυτών των blogs

Καλές μου e-φίλες μεγάλη μου η τιμή και μόνο που με σκεφτήκατε.
Τα αποδέχομαι όμως
ΜΟΝΟ σαν εκτίμηση προς το πρόσωπό μου και ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!"

Τα κατά διαστήματα απονεμόμενα βραβεία ΠΑΝΤΑ είχαν ΚΑΙ υποχρεώσεις.

• Επειδή τη γνώμη και την τακτική μου τα γνωρίζετε από παλαιότερα

αλλά και πιο πρόσφατα.

• Επειδή αυτοί για τους οποίους το προορίζω είναι πάααρα πολλοί (το 2010 θα τελειώσει κι' εγώ θα ...ψάχνω και θα γράφω ακόμη links)

• Επειδή αυτοί που θέλω να το στείλω είναι ΗΛΙΟΙ και ΗΛΙΑΝΘΟΙ από μόνοι τους, ιδιαίτερο σόι.... ΔΙΠΛΟΙ, ΜΕΓΑΛΟΙ και ΛΑΜΠΡΟΙ!!!
  

Δηλαδή είστε ΟΛΟΙ εσείς


που με ανέχεστε τόσα χρόνια τώρα και σας ευχαριστώ.

Για ΟΛΟΥΣ ΕΣΑΣ λοιπόν,

γιατί το έχω ξαναπεί....

"...για μένα είστε ΟΛΟΙ αλλά και ο ΚΑΘΕΝΑΣ ξεχωριστά,

ΙΔΙΑΙΤΕΡΟΙ,

ΜΟΝΑΔΙΚΟΙ,

ΑΞΙΑΓΑΠΗΤΟΙ,

ΑΞΙΟΘΑΥΜΑΣΤΟΙ!!!"

΄Εκανα όμως προχθές μια κακή πράξη. Δεν εφήρμοσα μια εκ των 10 εντολών... και μην πηγαίνει το πονηρό μυαλό σου στην εβδόμη, διότι εγώ "πάτησα" την ακριβώς επομένη, την ογδόη δηλαδή, που σημαίνει ...ΕΚΛΕΨΑ

Ναι, έκλεψα ένα βραβείο από ΕΔΩ, που ξεκίνησε λέει από το "Χαμομηλάκι", γιατί το ζήλεψα.
Και το ζήλεψα... γιατί μιλάει για τα παιδιά.

Τώρα δικαιολογημένα θα σκεφτείς και τι έκανα εγώ γι' αυτά και ποιά ήταν η προσφορά μου.
Πέρα λοιπόν από τα πέντε δικά μου που έφερα στον όμορφο πλανήτη μας αλλά άδικο κόσμο, δεν έχω προσφέρει τίποτε το ιδιαίτερο... το εξαιρετικό.

Δεν πέρασαν όμως λίγες ώρες και μου ήρθε σαν ΔΩΡΟ από την άξια φίλη μας την cook.

Επειδή ΚΑΙ τούτο το βραβείο, όπως και όλα τα άλλα που μέχρι σήμερα παραλάβαμε και απλόχερα μοιράσαμε, έχει τους όρους του, καλούμαι τώρα εγώ να το απονείμω σε συνιστολόγους που ασχολούνται με το παιδί.
Και θα το πράξω (νάτη και η ..άλλη αμαρτία μου, αλλά τούτη δεν εντάσσεται στις 10...), παραβαίνοντας την πάγια τακτική μου.

marilia
astropeleki
andria's home
O δάσκαλος

γιατί ασκούν το λειτούργημά τους με ευαισθησία, μεράκι, υπομονή, επιμονή και ενδιαφέρον για τα παιδιά.

Στην καλή φίλη ανεμώνη που ταυτίζεται με τη λέξη ΑΝΘΡΩΠΟΣ

Στην Αμά(λ)θεια
που κοντά της παρακινούμαι στις στιχοπλοκές

Στη μαμά αχτίδα,
που φως σκορπίζει το χαμόγελό της

Στη μαμά από την Κομοτηνή,
που μόλις χθες γνώρισα

Στις νέες μανούλες
manetarious
Ιωάννα

και
σε ΟΛΕΣ τις ΜΑΝΕΣ!!!

Σου το 'πα μια, σου το 'πα δυο...

....στο λέω ....
ΤΡΕΙΣ!!!

και δεν ξέρω πόσες ακόμη.

Κανείς μας εξάλλου όταν ξεκινούσαμε την ηλεκτρονική και μέσω των blogs, καταγραφή εντυπώσεων, ερεθισμάτων και προβληματισμών, δεν το γνώριζε εκ των προτέρων.

΄Ηταν απόφαση που δεν την επεξεργάστηκα για πολύ. Είμαι ενθουσιώδης, σου το έχω ξαναπεί και παρορμητική.
΄Οσο εσύ γνώριζες πριν ξεκινήσεις τι σημαίνουν τούτες οι ηλεκτρονικές σελίδες, άλλο τόσο το γνώριζα κι' εγώ.
"Ψάξτε και θα ανταμειφθείτε πλουσιοπάροχα"
έγραφε στο άρθρο του Έθνους της Κυριακής (2/7/06), η δημοσιογράφος Αγγελική Κώττη, με τίτλο "Κίνημα Επικοινωνίας".


΄Ετσι λοιπόν... (27/12/2007)
το αποφάσισα.
Τόλμησα
(12/1/2008 ανάρτηση )
και ξεκίνησα, περισσότερο από περιέργεια όσον αφορά τις δυνατότητες της διαδικτυακής τεχνολογίας.

Σήμερα τρία ολόκληρα χρόνια αργότερα, βρίσκω πως η ανταμοιβή μου είναι ανεκτίμητη.


Πέρα από την επικοινωνία μας (καθημερινά μαθαίνω αξιόλογα πράγματα), συγκινούμαι και δακρύζω με τις ευαισθησίες και τα σπουδαία αποθέματα ψυχής όλων των φίλων. Επλήσσομαι από τις εκδηλώσεις ενδιαφέροντος, αλληλοσεβασμού και αγάπης όχι μόνο προς εμένα αλλά και για τον καθένα ιδιαίτερα.
Χαμογελάω από συμπάθεια και συγκίνηση.
Γελάω με όλη τη σημασία της λέξης με τα mails, τα ανέκδοτα και άλλα χαριτωμένα που βρίσκω, αλλά και ...έχω χωθεί για τα καλά στην κουζίνα μου, να δοκιμάζω τις γευστικές σας προτάσεις.

Θα ήταν άδικο να μην αναφερθώ στις εκδηλώσεις της αγάπης σας, παρά το ότι δίσταζα, φοβούμενη τον τρόπο που θα το εισπράξετε. ΄Ομως θεωρώ υψίστη την τιμή που μου κάνατε, να ασχοληθείτε μαζί μου.

Η asimenia λοιπόν (έχει κλείσει το μπλογκ της) αρχές του 2007 ξεκίνησε με ένα αφιέρωμα στην αφεντιά μου.

Καμαρώστε την, έγραφε, ενώ κοιτάζει καλά καλά τα σπιτάκια μας και αναρωτιέται σε ποια αυλή θα πρωτοπροσγειωθεί για να αφήσει τα γλυκά της λόγια...

Και εγώ έμεινα τότε με το στόμα ανοιχτό από την έκπληξη, να αναρωτιέμαι, μα τί έκανα...

Πολλοί επίσης φίλοι συμπλόγκερς με έχουν τιμήσει κατά καιρούς με αναφορές τους στη "Γλαρένια":

Ο George, που με το ξεκίνημά μου σκόνταψα στα γενέθλιά του.

Να τα 100σεις καλέ μου φίλε,

και ακολούθησαν:

tzonakos, Νερίνα, betty (cookthebook), cinestef, pediatre, elpida (Κατερίνα ΔΕ.ΣΤΑ.ΠΑ), Μαρίνα-έμπυρη γνώση (20/7/2007 με τίτλο "για Σένα Γλαρενια μου...")

Σου εύχομαι την ζωη του

Ιωνάθαν Γλαρένια μου....Μέσα απο την ψυχή μου.... μου

ευχήθηκε.

Μαριλένα, ΩΣΗΕ, ξανά ο George, ξανά η elpida (Kατερίνα ΔΕΣΤΑΠΑ), Sad Prince (έχει επίσης κλείσει το μπλογκ του) και πάλι από elpida, takiz, και πάλι takiz, elpida ξανά, Το τέρας της Αμάθειας, maria λεμονάτη, radio marconi, ξανά το τέρας της Αμάθειας, paratriha με την καταστροφή και την ανασυγκρότηση της....Φυρδηνίας, Kαραφλοκότσυφας, afmarx (χαχα...ακόμη γελάω..), EKTOΡΑΣ, mareld, κούκος μόνος, ξανά cinestef, ανασαιμιά (Πολύμνια), Surrealist (το παραθέτω αυτούσιο μιας και το μπλογκ είναι πλέον "κλειστό"

"Τρίτη, 11 Νοέμβριος 2008

από καιρό το είχα υποσχεθεί, μία ανάρτηση για τη φίλη Φύρδην Μίγδην, τη γλαρένια αγκαλιά, αυτή την εξαιρετική παρουσία στη παρέα μας στο internet,

Θέμα η αγκαλιά και

απλώς να πω πως όλα όταν είμαστε θετικοί είναι μια αγκαλιά
η θάλασσα
το σώμα του ουρανού
η γη που ακουμπάμε που πατάμε που φιλάμε...
όσα το βλέμα μας αγγίζει
όσα η αφή “γεύτηκε”

και όσα ακούσαμε υποδυόμενα ή όχι,

ηθελημένα ή αθέλητα...
όλα μια αγκαλιά

ο κάθε μορφασμός

η κάθε μας κατάφαση ή άρνηση

κάθε χαρά ή μη
κάθε αφοσίωση
κάθε γλυκιά-πικρή αγάπη

κάθε μηχανισμός μας ταυτοποίησης
κάθε κατάσταση που συνέβη και συμβαίνει

είναι μια αγκαλιά

όλα που μας εφησυχάζουν,

κάθε συλλογισμός

ακόμα κάθε απειλή

κάθε χαρακτηρολογικό στοιχείο που διαταράζει ή αντιστοιχεί.

Ήθελα απλώς να πω ότι όλη η ζωή είναι μια αγκαλιά...

και η αγκαλιά είναι η αρμονία μιας ζωής,

της ζωής μας, υπεραναπληρώνοντάς την πρόθυμα, αράθυμα, ακατάπαυστα

και ίσως κυκλοθυμικά,

η αγκαλιά αναγκαία."

Ξανά radio marconi, butterfly, homemade με το πολύ ωραίο βιντεάκι, Steriani Zali με το μοναδικά υπέροχο ταξίδι, trelos tou xwriou, zamanftou.

Εδώ και αρκετό καιρό επιθυμία μου μεγάλη ήταν να αναφερθώ σε όλα αυτά τα αφιερώματα ή τις αναφορές που κατά καιρούς κάνατε για μένα τιμώντας με ιδιαίτερα,

για να σας ευχαριστήσω

ΟΛΟΥΣ.

Δίσταζα όμως, δεν ήξερα πώς θα εκληφθεί και έμεναν αποθηκευμένα στο σκληρό δίσκο του υπολογιστή μου, γιατί κατά τα άλλα τα έχω και θα εξακολουθώ να τα έχω καταγεγραμμένα στην καρδιά μου.

Εκεί δεν κινδυνεύουν από κανένα διαδικτυακό ιό...

ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!!!

Κάθε πράμα στον καιρό του

Είχα, που λες, προ ετών ακούσει ένα τραγούδι που με άγγιξε η μελωδία, ο μελαγχολικός του στίχος και η άγνωστη (τότε) για μένα φωνή του καλλιτέχνη, που εν τέλει, δε μου ήταν καθόλου αδιάφορη.

Πέρασαν χρόνια και είχα μείνει στο όνομα της κοπέλας που επικαλούταν ο στίχος και έτσι περιορίζονταν οι αναζητήσεις μου, χωρίς όμως κανένα αποτέλεσμα.

Πέρυσι...κοίτα τώρα, λίγες μόνο μέρες πέρασαν από την αλλαγή του χρόνου και για το 2009 αναφερόμαστε θαρρείς και είναι μακρινό παρελθόν... πέρυσι λοιπόν το καλοκαίρι στις συνηθισμένες επαναλήψεις των καναλιών, κάποιο Σαββατόβραδο από το κρατικό μας κανάλι τη ΝΕΤ, ο Σπύρος Παπαδόπουλος παρουσίασε

ένα νέο συνθέτη και στιχουργό που τραγούδησε και ο ίδιος.

Και .... και ω! του θαύματος, το ξανάκουσα...

...και χάρισμά μου.

Διότι, εδώ που τα λέμε, ένα παράπονο το είχα η γυναίκα....
Τη Μαρία, την Ελένη μέχρι τη Βαγγελιώ την παινεμένη τις τραγουδήσανε, εμένα ...μάνα δε με έκανε;



Μεγάλη γιορτή σήμερα και η μισή σχεδόν Ελλάδα γιορτάζει, διότι ως γνωστόν... ..."σπίτι χωρίς Γιάννη προκοπή δεν κάνει" κι' εμείς στο Γλαραίϊκο είμαστε δύο (μάνα-γιος)


Μαζί μου όμως γιορτάζουν και καλοί μου φίλοι
(εύχομαι να μην παρέλειψα κανένα)

'Ηχε ΜΟΥ πλάγιε Μόνε...

hfaistiwna-κο ΜΟΥ,

tzonako ΜΟΥ,

Skoytzako MOY,

ikor ΜΟΥ,

johnpatra

Γιάννη ΜΟΥ Φιλιππίδη,

MAD MOY,

Ιωάννα ΜΟΥ και ...Αχτιδο-θυγατέρα
και
ΝΑ ΣΟΥ ΖΗΣΕΙ ο μπεμπούκος σου,

JamanFou MOY,

ΓΙΑΝΝΑ ΜΟΥ,

jacki MOY,


και οι απανταχού ...Ιωάννηδες, Γιάννηδες, Ιωάννες και Γιάννες

Χ Ρ Ο Ν Ι Α
"M Α Σ"
Π Ο Λ Λ Α

TANGO PASION - Ultimo Tango
από BadmintonTheater

και ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ με ΥΓΕΙΑ!

Είχα σκεφτεί αρχικά να μην κεράσω γλυκάκι, γιατί αρκετά ...χαλάσαμε τη γραμμή μας τις γιορτές, όμως ...δεν αντιστάθηκα στον πειρασμό...



Εεεεπ, εδώ μην αγγίξει κανείς,

είναι για το μανιταράκι μας.

Και συνεχίζουμε...

Με αγάπη,


για τους δικούς μου Γιάννα....
και ΠΑΝΤΑ με Γλαρένιες αγκαλιές

(Η σπασμένη πέτρα ("όσα αγαπώ δεν τα πετώ") είναι ζωγραφισμένη από πολύ καλή συνάδελφο)

Επώνυμοι ...οι τριβόλοι

(εικόνα)

"Οι Λυκοκαντζαραίοι έρχονται από τη γης από κάτου. Ούλον τον χρόνο πελεκάν με τα τσεκούρια να κόψουν το δέντρο που βαστάει της γης. Κόβουν, κόβουν όσο που μινέσκει λιγάκι ακόμα, ως νια κλωνά άκοπο, και λεν: "Χάϊστε να πάμε, και θα πέσει μοναχό του." Γυρίζουν πίσω της Βάφτισης και βρίσκουν το δέντρον ολάκερον, ακέριον μπίτι. Και πάλε κόβουν, και πάλ' έρχονται, κι ούλο 'φτόνη τη δουλειά κάνουν."

(από το δίτομο έργο του Νικόλαου Πολίτη "Παραδόσεις")

Οι καλικάντζαροι είναι πειραχτήρια – περισσότερο πειράζουν τις γυναίκες – και φοβεροί ζημιάρηδες.

"Βγαίνουν τη νύχτα και γυρνούν και κάνουν χίλιες τρέλες,

στους δρόμους και στα μαγαζιά μπερδεύουν τις ταμπέλες.

Γλιστράνε μες στα σπιτικά από τις καμινάδες

και μαγαρίζουν τα γλυκά που φτιάνουν οι κυράδες.

Μπαίνουν μες στα φουρνιάρικα σα λείπουν οι ψωμάδες

και χώνουν τις χερούκλες τους μέσα στους λουκουμάδες.

Μαγεύουνε τα ζωντανά κι οι γάτες κελαηδούνε,

οι κότες νιαουρίζουνε κι οι γάϊδαροι λαλούνε."

Είναι ακόμη μεγάλοι πεινάλες και λιχούδηδες με ιδιαίτερη προτίμηση στα μελωμένα χριστουγεννιάτικα γλυκά . Όλοι ανεξαιρέτως είναι βλάκες και γι’ αυτό οι

άνθρωποι μπορούν πολλές φορές και τους ξεγελούν κι έτσι γλιτώνουν από αυτό το μπελά. Τους αρέσουν οι καυγάδες και τσακώνονται πολύ μεταξύ τους .

(εικόνα)

Ο καθένας από τους καλικάντζαρους έχει και κάποιο ιδιαίτερο χαρακτηριστικό που τον κάνει να ξεχωρίζει . Από αυτό το χαρακτηριστικό ο λαός μας τους έδωσε και τα ονόματά τους . Είναι ως επί το πλείστον λέξεις σύνθετες και αστείες.

Ατελείωτος ανά περιοχή της Ελλάδος -όπως και οι σκανταλιές τους- ο κατάλογος των ονομάτων τους.

• ΜΑΛΑΓΑΝΑΣ
Ο Μαλαγάνας θέλει πολύ προσοχή γιατί ξεγελάει τα παιδιά με γλυκόλογα και έτσι καταφέρνει να τους παίρνει τα γλυκά.

• ΤΡΙΚΛΟΠΟΔΗΣ
Ο Τρικλοπόδης έχει χταποδίσιο χέρι που το χώνει παντού και σκουντουφλάνε πάνω του οι άνθρωποι . Του αρέσει πολύ να μπερδεύει τις κλωστές από το πλεχτό της γιαγιάς.

• ΠΛΑΝΗΤΑΡΟΣ
Ο Πλανήταρος πλανεύει τους ανθρώπους γιατί μπορεί να μεταμορφώνεται σε ζώο ή σε κουβάρι.

• ΜΑΛΑΠΕΡΔΑΣ
Του Μαλαπέρδα του αρέσει να κατουράει και στα φαγητά την ώρα που μαγειρεύονται. Γι’ αυτό όσες νοικοκυρές τον ξέρουν φροντίζουν να κλείνουν καλά το καπάκι της κατσαρόλας τους.

• ΜΑΓΑΡΑΣ
Ο Μαγάρας έχει μια κοιλιά σαν τούμπανο και αφήνει βρομερά αέρια πάνω στα φαγητά των ανθρώπων.

• ΒΑΤΡΑΚΟΥΚΟΣ
Ο Βατρακούκος είναι θεόρατος και ολόιδιος βάτραχος.

• ΚΑΤΑΧΑΝΑΣ - ΠΕΡΙΔΡΟΜΟΣ
Ο Καταχανάς τρώει διαρκώς και τα πάντα. Ρεύεται και βρομάει απαίσια. Ο Περίδρομος είναι ο άλλος φαταούλας της παρέας.

• ΚΟΥΛΟΧΕΡΗΣ
Ο Κουλοχέρης είναι σαραβαλιασμένος , μ’ ένα χέρι κοντό κι' ένα μακρύ , κι' όλο μπερδεύεται και πέφτει κάτω.

• ΠΑΡΩΡΙΤΗΣ
Ο Παρωρίτης έχει μύτη σαν προβοσκίδα και πολύ μαλακή. Εμφανίζεται λίγη ώρα πριν λαλήσει ο πετεινός , αξημέρωτα , κι έχει μανία να παίρνει τις φωνές των ανθρώπων.

• ΓΟΥΡΛΟΣ
Ο Γουρλός έχει τα μάτια του τεράστια σαν αυγά και πεταμένα έξω. Φυσικά δεν του ξεφεύγει τίποτα.

• ΚΟΨΟΜΕΣΙΤΗΣ
Ο Κοψομεσίτης είναι κουτσός κα καμπούρης και πιο πολύ απ’ όλους τους άλλους καλικάντζαρους του αρέσουν οι τηγανίτες με το μέλι.

• ΣΤΡΑΒΟΛΑΙΜΗΣ
Το χαρακτηριστικό του Στραβολαίμη είναι ότι στριφογυρνάει διαρκώς σα σβούρα το κεφάλι του.

• ΚΟΨΑΧΕΙΛΗΣ
Του Κοψαχείλη τα δόντια είναι τεράστια και κρέμονται έξω από τα χείλη του. Του αρέσει να κοροϊδεύει τους παπάδες και γι' αυτό φορά συνήθως ένα ψεύτικο καλιμαύχι.

• ΚΩΛΟΒΕΛΟΝΗΣ
Ο Κωλοβελόνης είναι μακρύς σαν μακαρόνι κι έτσι μπορεί εύκολα να περνάει από τις κλειδαρότρυπες κι από τις τρύπες του κόσκινου . Είναι ιδιαίτερα σβέλτος και γρήγορος στις κινήσεις του. Λένε πως ίσως ο Κωλοβελόνης να έχει ουρά που καταλήγει σε βέλος.

• ΜΑΝΤΡΑΚΟΥΚΟΣ
Μαντρακούκος ή Πρώτος ή Κουτσός. Αυτός ο αρχικαλικάντζαρος την ημέρα κρύβεται στις μάντρες και τη νύχτα βγαίνει και πειράζει τις γυναίκες που περπατούν στο δρόμο. Είναι κοντόχοντρος, τραγοπόδαρος, καραφλός, ασχημομούρης, πιο πολύ απ’ τους άλλους και πολύ επικίνδυνος.

• ΠΑΓΑΝΟΣ

Παγανός ή Πρώτος ή Μεγάλος. Η αφεντιά του είναι κουτσός. Λένε μάλιστα πως τον κούτσανε μια κλωτσιά από το γαϊδούρι της Μάρως , μιας χωριατοπούλας που την κυνηγούσε κάποτε ο Παγανός για να την κάνει γυναίκα του, αλλά αυτή κρύφτηκε στα σακιά με το αλεύρι που είχε φορτωμένα στο γαϊδούρι της και κατάφερε να του ξεφύγει. Ο Παγανός έτρεξε μανιασμένος κοντά στο γαϊδούρι και την έψαχνε. Το ζωντανό τότε τρόμαξε τόσο πολύ που άρχισε να κλωτσάει. Μια δυνατή φαίνεται πως έφαγε ο Παγανός και σακατεύτηκε. Ο Παγανός λατρεύει τη στάχτη και γι’ αυτό τρυπώνει από τις καμινάδες. Φοβάται όμως πιο πολύ απ’ όλους τους Καλικάντζαρους τη φωτιά και γι’ αυτό οι νοικοκύρηδες φροντίζουν να μη σβήσει κατά τηδιάρκεια του δωδεκαήμερου. Ρίχνουν μάλιστα και αλάτι που κάνει θόρυβο όταν πέσει στη φωτιά, για να τον τρομάξουν ακόμα περισσότερο.

• ΚΑΤΣΙΚΟΠΟΔΑΡΟΣ
Κατσικοπόδαρος ή Κατσιποδιάρης ή Μέγας Καλικάντζαρος. Η μεγαλειότητά του είναι φαλακρός και κασιδιάρης κι έχει ένα κατσικίσιο ποδάρι . Είναι κακορίζικος, ελεεινός και γρουσούζης. Όπου βάλει το κατσικίσιο του ποδάρι φέρνει καταστροφές.

Οι καλικάντζαροι εξαφανίζονται τα Φώτα με τον αγιασμό των νερών.

Φεύγουν τότε λέγοντας: «Φεύγετε να φεύγουμε κι έφτασε ο τουρλόπαπας με την αγιαστούρα του και με τη βρεχτούρα του...»

Διαβόλοι και τριβόλοι

Δημιουργός: ftx, Ευτύχης Χαιρετάκης

Του κόσμου το δεντρί
το κόβει η πονηρή,
η καλικαντζαρού,
που σερνει συντροφιά
διαβόλια με σκουφιά,
ξοπίσω της παντού!

Χαμός και ταραχή,
σα βγει πάνω στη γη
να αλλάξουν οι χρονιές,
να πείτε του παπά,

πως δεν την ακουμπά

με ξόρκια και φωνές!

Κοτέτσια αδειανά,

κλεμμένα ζωντανά,

σβησμένη κι η φουφού...

γελά με σκανταλιές

στου κόσμου τις αυλές,

η καλικαντζαρού!


Διαβόλοι και τριβόλοι

καθημερνή και σχόλη,
δεν πιάνουν οι φοβέρες,
για δώδεκα ημέρες


Του κόσμου το δεντρί
θα ρίξουν, δε μπορεί,
τα καλικαντζαριά...
θα βγουν μετά στο φως,
να γίνει χαλασμός
σε πόλεις και χωριά!

Θα παίξουν σα παιδιά,
θα φέρουν γρουσουζιά,
στα σπίτια σας θα μπουν!
Μωρά μες στο παχνί

και ρούχα στο σκοινί,
πειράζουν ό,τι βρουν!

Θα σβήσουν τις φωτιές,
θα πούνε και ψευτιές,
σε γέρους και παιδιά...
χαλάνε τις δουλειές,
γεμίζουν τις κοιλιές,
τα καλικαντζαριά!

Φώτη, Φάνη κι Ιορδάνη,
Ουρανία, Ράνια, Φωτούλα και Φανή
αλλά και σε όσους γιορτάζουν!!!

ΧΡΟΝΙΑ ΣΑΣ ΠΟΛΛΑ

Tούτη την ανάρτηση την αφιερώνω...
πού αλλού; Στο νέο φίλο καλικάτζαρο

Στον πιο μεγάλο -κάτζαρο απ' τα καλικατζάρια
που αίφνης εμφανίστηκε και τσάκισε ποδάρια
Στίχους μας φτιαχνει έμμετρους με δεξιοτεχνία
με χιούμορ, καυστικότητα και τέλεια μαεστρία
Βλέπει λέει ονείρατα μ’ εντυπωσιακές ξανθιές
΄Ηρθε και κάνει σκανδαλιές και άλλες διαολιές
΄Εχω όμως περιέργεια πώς θα το καταλήξει,
Αφού αγιάζουν τα νερά θα πρέπει να ...λακίξει

2010 ευχές!!!!

ΚΑΛΗ ΜΑΣ ΧΡΟΝΙΑ!!!!

με
ΥΓΕΙΑ και ΧΑΡΑ!!!!



ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ
στους Βασίληδες και τις Βασιλικούλες

Ζουζουνιάρα ΜΟΥ,
VASILIKI MOY,
Βάσσια ΜΟΥ,
b|a|s|n\i/a MOY,
Vad MOY,
vasilis67 MOY,
epicuros (Βασίλης) MOY,
VASSILIS MOY,
stranger MOY

και όσοι ακόμη γιορτάζετε,

ΝΑ ΖΗΣΕΤΕ, ΝΑ ΕΥΤΥΧΕΙΤΕ και ΝΑ ΠΡΟΟΔΕΥΕΤΕ!!!


Και για όποιον ενδιαφέρεται...
Τ' άστρα εν συντομία

ΚΡΙΟΣ

Ριζική αλλαγή πορείας

ΤΑΥΡΟΣ

Προσαρμοστείτε στα καινούργια δεδομένα

ΔΙΔΥΜΟΙ

Δημοφιλείς και ολοκληρωμένοι

ΚΑΡΚΙΝΟΣ

Μεγαλύτερη ωριμότητα και αυτάρκεια

ΛΕΩΝ

Ανοίγουν καινούργιοι ορίζοντες

ΠΑΡΘΕΝΟΣ

Αισιόδοξα μηνύματα

ΖΥΓΟΣ

Ένας καινούργιος κύκλος ζωής

ΣΚΟΡΠΙΟΣ

Μια πολύ καλή χρονιά

ΤΟΞΟΤΗΣ

Αναθεώρηση στόχων και αξιών

ΑΙΓΟΚΕΡΩΣ

Χρονιά κοσμογονικών αλλαγών

ΥΔΡΟΧΟΟΣ

Επαναστάτες με αιτία

ΙΧΘΥΕΣ

Μετά τη βροχή, το ουράνιο τόξο

ΦΤΟΥ....

Δε σας φτύνω καλέ, μη μου τρομάζετε....

Πόθεν προήλθεν άραγε τούτη η μικρούλα λέξη;

Φτου! είν' επιφώνημα, λέει ο Μπαμπινιώτης
ο ήχος του φτυσίματος , οποία ποταπότης...
φτου! για τον κάθε μασκαρά βρισιά πολύ μεγάλη
φτου! και για την ομορφιά και την πολλή τη χάρη.

Φτύνει τις χούφτες ο γεωργός για να αδράξει τσάπα
και η μαντάμ που ξέφυγε ο ...πόντος εις την γάμπα
Ο ατυχής ο οδηγός που του στραβώνει η ζάντα
και η κυρά τα λέλουδα που ανθίζουν στη βεράντα

Ξελευτερία! κράζαμε μικρά μες τις αλάνες,
πέφταμε και γδερνόμασταν και έκραζαν οι μάνες
Φτου! στην αφηρημάδα μας και τις απώλειές μας
για την αποδοκιμασία μας, τις δυσαρέσκειές μας.

Οι οδηγοί οι ταλαίπωροι με το κακό στα Τέμπη
κι όλοι οι εργαζόμενοι μέχρι να φτάσει η Πέμπτη
Φτύν' η μοδίστρα που έσπασε στο γάζι η βελόνα
κι' ο οδηγός που σέρνεται το κάρο σαν χελώνα.

Φτου! για την αγανάκτηση και για την κούρασή μας,
τη γκαντεμιά, ο,τιδήποτε τυχαίνει στη ζωή μας
Φτου! όταν καμαρώνουμε όλοι μας τα παιδιά μας
ΦΤΟΥ του! ξορκίζω το κακό να φύγει μακριά μας.

Φτου σου να μην αβασκαθείς και να σε ξεματιάσω

κόπιασε μην καθυστερείς και πως θα σας προφτάσω

Χρονιάρα μέρα σήμερα κι' έτσι για το καλό μας

ΦΤΟΥ του! να πάει να χαθεί, ΠΟΤΕ κακό εμπρός μας

Toύτες τις γιορτινές νύχτες που έτσι για το καλό,

θα τη ...στριφο-γυρίσετε τη σβούρα,

θα δοκιμάσετε την τύχη...

...το νου σας να μην παρασυρθείτε.

Με μέτρο...

΄Αντε, καλά και ...καυτά κέρδη!!!

2010 ευχές

ΚΑΛΗ ΜΑΣ ΧΡΟΝΙΑ!!!!

με
ΥΓΕΙΑ και ΧΑΡΑ!!!!



ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ
στους Βασίληδες και τις Βασιλικούλες

Ζουζουνιάρα ΜΟΥ,
VASILIKI MOY,
Βάσσια ΜΟΥ,
b|a|s|n\i/a MOY,
vasilis67 MOY,
epicuros (Βασίλης) MOY,
VASSILIS MOY,
stranger MOY

και όσοι ακόμη γιορτάζετε,

ΝΑ ΖΗΣΕΤΕ, ΝΑ ΕΥΤΥΧΕΙΤΕ και ΝΑ ΠΡΟΟΔΕΥΕΤΕ!!!


Και για όποιον ενδιαφέρεται...
Τ' άστρα εν συντομία

ΚΡΙΟΣ

Ριζική αλλαγή πορείας

ΤΑΥΡΟΣ

Προσαρμοστείτε στα καινούργια δεδομένα

ΔΙΔΥΜΟΙ

Δημοφιλείς και ολοκληρωμένοι

ΚΑΡΚΙΝΟΣ

Μεγαλύτερη ωριμότητα και αυτάρκεια

ΛΕΩΝ

Ανοίγουν καινούργιοι ορίζοντες

ΠΑΡΘΕΝΟΣ

Αισιόδοξα μηνύματα

ΖΥΓΟΣ

Ένας καινούργιος κύκλος ζωής

ΣΚΟΡΠΙΟΣ

Μια πολύ καλή χρονιά

ΤΟΞΟΤΗΣ

Αναθεώρηση στόχων και αξιών

ΑΙΓΟΚΕΡΩΣ

Χρονιά κοσμογονικών αλλαγών

ΥΔΡΟΧΟΟΣ

Επαναστάτες με αιτία

ΙΧΘΥΕΣ

Μετά τη βροχή, το ουράνιο τόξο

Είναι το γέλιο σου...

Mου τα 'πες (*) κάποτε και τώρα θα στα πω
και με το νι, αν θες και με το σίγμα,
πως από τότε που μας ήρθες στη ζωή
έδωσες νόημα και γεύση κι' άλλο στίγμα



Και όταν κάκιωνα μαζί σου ήταν γιατί
έχεις το πείσμα μου και το αγύριστο κεφάλι
Μα η καρδιά της μάνας λησμονεί
δίνει ψυχή, μεγάλη αγκαλιά και πάλι...

Διπλή γιορτή για σένα κι' εύχομαι για τα γενέθλιά σου, από τα βάθη της καρδιάς μου

XAΡΟΥΜΕΝΗ, ΑΙΣΙΟΔΟΞΗ ΚΑΙ ΥΓΙΗΣ πάντα να είσαι

Χριστίνα μου, ΧΡΟΝΙΑ ΣΟΥ ΠΟΛΛΑ και ΚΑΛΑ,

ΝΑ ΣΕ ΧΑΙΡΟΜΑΣΤΕ!!!

butterfly,
Χριστίνα (lbt) ,
Habilis-habilis,


και σε όσους επίσης αύριο γιορτάζουν (**) ,


ΧΡΟΝΙΑ ΣΑΣ ΠΟΛΛΑ και ΚΑΛΑ




Σε όλους τους φίλους εύχομαι από καρδιάς

KAΛA XΡIΣTOYΓENNA, XAΡOYMENA
και
EIΡHNIKA!!!

(*) 23/12/2007 ανάρτηση με τίτλο "Mας τα είπε..."
(**) Μάθε για τ' όνομά σου:
Χρήστος και Χριστίνα:
Το κύριο χαρακτηριστικό τους είναι το πείσμα. Ποτέ δεν παραδέχονται πως έχουν άδικο. Η επιμονή τους μερικές φορές τους κάνει να πετυχαίνουν το αδύνατο. Κατά τ' άλλα ο Χρήστος είναι αρκετά μοναχικός και ιδιόρρυθμος , ενώ η Χριστίνα βρίσκει την ευτυχία στην οικογενειακή και κοινωνική ζωή. Και οι δύο δίνουν σημασία στην οικονομική ασφάλεια.

Το 'να χέρι νίβει τ' άλλο...

... και τα δυο το πρόσωπο, έλεγε η μανούλα μου και πόσο δίκιο είχε.

Εκεί έξω στην καθημερινότητά μας ερχόμαστε αντιμέτωποι με δυσκολίες , που μερικές φορές λύση δε μπορούμε να βρούμε και να δώσουμε από μόνοι μας.
Και δεν είναι λίγες οι φορές, που κάποιο χέρι είτε συγγενικό είτε φιλικό απλώνεται και βρίσκουμε τα ίσια μας.

Στο χώρο τούτο έχω πάμπολλες φορές ζαλίσει φίλους, αχ b|a|s|n\i/a μου, η ψυχή σου το ξέρει τι έχεις περάσει μ' εμένα και το ...μπλογκόσπιτό μου...

Εδώ και αρκετό καιρό λοιπόν, αντιμετώπιζα ένα πρόβλημα με τις φωτογραφίες της κεφαλίδας, ειδικότερα το τελευταίο διάστημα και από τότε που "στολίστηκα" σα δέντρο χριστουγεννιάτικο. Μεγάλων διαστάσεων οι φωτογραφίες που ανέβαζα, το έβλεπα, δε μου κάθονταν καλά στο μάτι, αλλά τις άφηνα μιας και από όλους και σας ευχαριστώ, άκουσα ή μάλλον διάβασα για τις διακοσμητικές μου χριστουγεννιάτικες επιλογές την καλή την κουβέντα.

Εμένα όμως δε με ικανοποιούσε απόλυτα το όλο αποτέλεσμα, γιατί οι εικόνες της αρεσκείας μου, ακόμη και τούτη η τελευταία με το εορταστικό και "φορτωμένο" μαγαζάκι, είχαν τέτοιες διαστάσεις που φάνταζαν σα ... στραβοκαμωμένος λουκουμάς. Περίσσευε η εικόνα πολύ έξω από τα πλαίσια της κεφαλίδας.
Δε με κάλυπτε όμως διακοσμητικά και κάτι διαφορετικό για να την αλλάξω, αλλά ούτε ήθελα να ενοχλήσω για μια ακόμη φορά, μέρες που είναι, τους φίλους.

΄Ωσπου τυχαία έκανα μια επίσκεψη που με έβγαλε από το αδιέξοδο τούτο και όχι μόνο. Είναι τόσες πολλές οι χρηστικές πληροφορίες αυτού του μπλογκ, με λόγια απλά και κατανοητά από όλους, που κάθε φορά εκπλήσσομαι, αλλά και δεν προφταίνω να πειραματιστώ με όλες.

Πρόκειται το johnpatrablog,
που θαρρείς και ήξερε τι ζητούσε η Γλάρισσα , είχε τις πληροφορίες που ήθελα και στην κατάλληλη στιγμή. Τώρα να με δεις... λάμπω σα μικρό παιδί από τη χαρά μου για το όλο αποτέλεσμα.
Γιάννη από την Πάτρα, σ ' ευχαριστώ και περίμενε να κεραστείς παρακάτω...

Εξ' αρχής μου φάνηκε ωραία η πρόταση για το απογευματινό καφεδάκι και όχι μόνο. ΄Ελα όμως που το αλεύρι μου φάνηκε λίγο... Η απάντηση όμως ήταν καθησυχαστική: "...τόσο χρειάζεται. Κάντο άφοβα. Περιμένω εντυπώσεις" Το έφτιαξα λοιπόν με την εξής παραλλαγή. Αφού πρόσθεσα βανίλια, έβαλα τη ζύμη στο δίσκο με τα φορμάκια για cupcakes και έγιναν πολύ όμορφα ατομικά κεκάκια, που άχνισα με ζάχαρη όπως έγραφε η συνταγή.
Κερνάω σήμερα λοιπόν "ασπρούλες" για τον καφέ σας ή το τσάϊ.


Πολυ ωραία η συνταγή σου Ασπρούλα μου,
θα τη φτιάχνω τακτικά, γιατί αφ' ενός εδώ μέσα στο Γλαραίϊκο με τόσο κόσμο, δεν προφταινόμαστε από γλυκά και αφετέρου έχω να κεράσω και όλους τους μπλογκο-φίλους.

ΚΑΛΗ ΓΙΟΡΤΙΝΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ!

ΚΡΙΣΕΙΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΩΝ Β/ΒΑΘΜΙΑΣ Α' ΑΘΗΝΑΣ

Και ερωτώ... "μήπως τηρώντας τους τύπους χάνουμε την ουσία;"

Ποιός ο ρόλος του μπλογκ;

Οπωσδήποτε...
ΚΑΙ
η, με θεμιτά μέσα, υποστήριξη του σωστού και του δίκαιου.

Δε θα μπορούσα λοιπόν να παραβλέψω την εύλογη και δικαία επιθυμία και παράκληση της φίλης Nelly's

myspace layouts

(Αναδημοσίευση από Nelly's)


Προς την Υπουργό Παιδείας δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων
Κυρία Άννα Διαμαντοπούλου
Προς τον Περιφερειακό Διευθυντή Α/βάθμιας και Β/βάθμιας Εκπαίδευσης Αττικής
Κύριο Παρασκευά Γιαλούρη
Προς την Διευθύντρια του Α' ΠΥΣΔΕ Αττικής
Κυρία Πολυξένη Ζαβού-Ράδου
Προς όλα τα μέλη του ΠΥΣΔΕ
Προς όλους τους Συλλόγους και τις Ομοσπονδίες των Καθηγητών
Προς όλους τους Εκπαιδευτικούς
Προς όλους τους Γονείς
Προς όλους τους Μαθητές
Προς κάθε ενδιαφερόμενο
Έχω την χαρά και την τιμή να είμαι Πρόεδρος του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων του 3ου Γυμν. Ν. Φιλαδέλφειας.
Παίρνω το θάρρος να σας γράψω ζητώντας τη βοήθειά σας για ένα θέμα, που μας καίει όλους πολύ, τις κρίσεις των διευθυντών.
Στο καταταλαιπωρημένο σχολείο μας που υπέφερε από δεινά τουλάχιστον την τελευταία δεκαετία είχαμε την τύχη, μετά τις κρίσεις του 2007, να έρθει μια Διευθύντρια, η κυρία Μαρία Χατζηιωάννου, που κατάφερε το ακατόρθωτο: Από αχούρι, με μορφή εγκαταλελειμμένου, ξεχαρβαλωμένου αναμορφωτηρίου να το μετατρέψει σε σχολείο- αγκαλιά για όλα τα παιδιά.
Το σχολείο μας δεν είχε τίποτα σωστό. Ηταν όλα ξεχαρβαλωμένα, δεν παρείχε ούτε τα στοιχειώδη και επιπλέον λειτουργούσε και υπό ένα καθεστώς τρομοκρατίας και χαφιεδισμού. Τα παιδιά έκαναν συνεχώς καταλήψεις διεκδικώντας τα αυτονόητα. Μέχρι και το βάψιμο των αιθουσών το κάναμε οι γονείς κάποιες Κυριακές.
Και ήρθε αυτή η γυναίκα και έβαλε τάξη σε όλα, μα κυρίως έβαλε αγάπη.
Και το σχολείο μας έγινε αυτό, που έπρεπε να είναι τα σχολεία όλου του κόσμου.
Μια κυψέλη δημιουργίας και αγάπης.
Τέρμα τα προβλήματα, τέρμα η παραβατικότητα, τέρμα οι καταλήψεις.
Τα παιδιά ξεκίνησαν δράσεις και προγράμματα, που θα ζήλευε και το καλύτερο ιδιωτικό σχολείο.
Τα παιδιά αγάπησαν αυτήν, αγάπησαν τα μαθήματα, αγάπησαν το σχολείο τους σαν το σπίτι τους.
Το φροντίζουν. Το προσέχουν.
Και τώρα έρχεται το Α' ΠΥΣΔΕ, μ΄αυτήν την παράνομη, όπως διαβάζω, διαδικασία και τα ακυρώνει όλα.
Θέλει να μας πάρει την Διευθύντρια, παρόλο που η ίδια δήλωσε ότι δεν θέλει να μετακινηθεί, άλλωστε σε λίγο μπορεί να συνταξιοδοτηθεί, αν θέλει.
Και ερωτώ, μήπως τηρώντας τους τύπους χάνουμε την ουσία;
Ποιός ο ρόλος του εκπαιδευτικού;
Ποιός ο ρόλος του σχολείου;
Ποιός ο ρόλος όλων αυτών, που διορίζονται ή εκλέγονται για να καλύψουν θέσεις καίριες, όπως αυτές των ΠΥΣΔΕ;
Πώς τιμάται ένας επιτυχημένος Διευθυντής; Με το να τον αλλάζετε πόστο παρά τη θέλησή του;
Προσπάθησα να επικοινωνήσω με την Διευθύντρια του ΠΥΣΔΕ και τηλεφωνικά, να της εκφράσω την αγωνία μας και την επιθυμία μας, όμως αν και κατανοώ την έντασή της και τις πιέσεις που δέχεται πανταχόθεν, δεν μπορώ να κατανοήσω την αντίληψή της, πως "οι γονείς δεν έχουν κανένα λόγο για τα παιδιά τους και ουδείς αναντικατάστατος"!!!!
Πώς μπορεί κάποιος που ασχολείται με την εκπαίδευση, να γελοιοποιεί την αγωνία ενός γονιού, εκλεγμένου στη θέση του Προέδρου του ΔΣ του Συλλόγου μας κλείνοντάς του το τηλέφωνο;
Ουδείς αναντικατάστατος, μου είπε! Μα, είμαστε όλοι ίδιοι; Δεν υπάρχουν καλοί, καλύτεροι και χειρότεροι;
Η ίδια η διαδικασία των κρίσεων δεν το αποδεικνύει αυτό;
Και αν εμείς οι γονείς δεν έχουμε λόγο για το καλό των παιδιών μας, τότε ποιός έχει;
Το άρθρο 3 της χάρτας για τα δικαιώματα και τα καθήκοντα των γονέων της ευρωπαϊκής κοινότητας, ορίζει πως:
"ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ ΕΧΟΥΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΠΛΗΡΟΥΣ ΠΡΟΣΒΑΣΗΣ ΣΤΟ ΕΠΙΣΗΜΟ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥΣ ΒΑΣΕΙ ΤΩΝ ΑΝΑΓΚΩΝ, ΔΕΞΙΟΤΗΤΩΝ ΚΑΙ ΑΞΙΩΝ ΤΟΥΣ.
ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ ΕΧΟΥΝ ΚΑΘΗΚΟΝ ΝΑ ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΝ ΩΣ ΕΤΑΙΡΟΙ ΣΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΤΟΥΣ."
Και το άρθρο 8:
"ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ ΚΑΙ ΟΙ ΣΥΛΛΟΓΟΙ ΤΟΥΣ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΙΚΑ ΠΑΡΕΧΟΥΝ ΤΗΝ ΑΠΟΨΉ ΤΟΥΣ, Η ΟΠΟΙΑ ΚΑΙ ΕΠΙΖΗΤΑΤΑΙ ΕΝΕΡΓΑ, ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ ΣΤΑ ΘΕΜΑΤΑ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΒΑΘΜΙΔΕΣ."
Και ναι, η Διευθύντριά μας είναι αναντικατάστατη!!!
Μα και όλα τα σχολεία θα αναστατωθούν με τις μετακινήσεις στη μέση της χρονιάς. Από τη μια η γρίπη, από την άλλη οι καταλήψεις, τώρα συμβαίνει και αυτό, τί θα πάρουν τα παιδιά από τη φετινή χρονιά; Γιατί δεν έγιναν οι κρίσεις το καλοκαίρι, που μας πέρασε ή γιατί δεν γίνονται το καλοκαίρι που θα έρθει;
Γιατί δεν ζητάτε εκ νέου δηλώσεις προτίμησης σχολείων;
Οι προτιμήσεις των υποψηφίων είναι φυσικό να έχουν αλλάξει σε αυτά τα δυο χρόνια. Γιατί έγινε καταμέτρηση μορίων χωρίς δηλώσεις; Και οι συνεντεύξεις τι νόημα είχαν;
Σας παρακαλώ λοιπόν θερμά, βοηθήστε μας να κρατήσουμε τη Διευθύντριά μας!
Μην αφήσετε να αναστατωθούν τόσα σχολειά στο μέσον της χρονιάς!
Αφουγκραστείτε τις αγωνίες των γονιών!
Τις επιθυμίες των παιδιών!
Αυτά είναι το μέλλον της Ελλάδας.
Πάρτε τα στα σοβαρά!
Ας μην χάνουμε την ουσία και ας δούμε το θέμα προς όφελος των παιδιών μας.

Με εκτίμηση
Η Πρόεδρος του ΔΣ του Συλλόγου Γονέων και Kηδεμόνων του 3ου Γυμν. Ν. Φιλαδέλφειας