Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ελένη Νανοπούλου. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ελένη Νανοπούλου. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 12 Ιανουαρίου 2012

Πέταγμα...

...με "δόση ανέμου"...



΄Ενα , δύο,  τρία  κι έφυγα
με  τα  φτερά μου σε σένα πέταξα
.......
τέσσερα, πέντε... εδώ που έφτασα
πέντε τα σκαλοπάτια που τώρα  μέτρησα 



κι' όταν ξανά 'ρθω πάλι με το καλό
να μην ξεχάσω απ' τ' όνειρο μη  βγω (*)

και να μετρήσω ακόμη...έξι, εφτά κι' οχτώ...







Αναρωτιέμαι πολλές φορές σαν τί να είναι αυτό που με κρατάει χρόνια σε τούτο το χώρο.

Είναι πολλά, μα πάρα πολλά τα όσα μας ενώνουν. Είναι που μαθαίνω πράγματα χρήσιμα και ενδιαφέροντα. Είναι που  e-γνωρίζω ψυχές με πλούσιο συναισθηματικό κόσμο. Είναι που δανείζομαι εγγραφές ή αποσπάσματα, με αναφορά-λινκ φυσικά στο συντάκτη για τις "Γλαρένιες  αγκαλιές" μου.
Είναι που e-συναντώ ανθρώπους με καλλιτεχνική φλέβα από την αγαπημένη μου Αργολίδα.

Είναι ακόμη για τα όσα με τιμήσανε


 και  όσα ακόμη με τιμάνε 
από μάτια που δε βλ-e-πονται
μα όμως αγαπάνε.

Animated Flowers Pictures, Images and Photos


ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ από καρδιάς 
όλους μα ΟΛΟΥΣ τους φίλους,
 που κατ' ανάρτηση,  κατά σύμπτωση  ή  κατ' επιλογή,
πέρασαν  και  που ακόμη αντέχουν να κοντοστέκονται στο "ΑΣΠΑΣΤΌΣ".



 (*) στίχοι δανεισμένοι από το "Πέταγμα" του καλλιτέχνη συντοπίτη μου Γιάννη Νανόπουλου, των οποίων στίχων τα σκαλιά θεώρησα, ακούγοντας το τραγούδι, πως εκφράζουν τα δικά μου σκαλοπάτια στο διαδικτυακό χώρο.


Σάββατο 8 Ιανουαρίου 2011

"...από καρδιάς..."




photo

(εικόνα)



Χθες βράδυ  στήσανε χορό  τα γράμματα κι οι λέξεις.
Στο μαξιλάρι μου δίπλα με συντρόφεψαν πολύτιμες  σελίδες...
Δεν ήταν άδειες. 
Πάνω τους κεντημένες  τρυφερές αράδες. 
Λόγια σκέψεις και ευχές από ψυχές οικείες. 
Θαλασσινά φιλιά, πουλιά και θάλασσες,
 ήλιοι φωτεινοί,  ανοιχτά παραθύρια  στ' αγνάντια του πελάγου,  
 και
"από καρδιάς"  είπαν...












Eλένη Νανοπούλου














"από καρδιάς" 




Τετάρτη 4 Νοεμβρίου 2009

Με... "δόση ανέμου"








Σήμερα μου δίνεται η ευκαιρία και με αφορμή την ανάρτηση του Ιωάννη Τ. να κάνω κάτι που έπρεπε να είχα πράξει προ διετίας.


Το μπλογκ "ΑΣΠΑΣΤΌΣ" , η ΦΥΡΔΗΝ-ΜΙΓΔΗΝ και Γλαρένια για τους φίλους της, ευχαριστεί από καρδιάς την Ελένη Νανοπούλου για το δια των χειρών της πολύτιμο έργο της "δώρο στη Γλαρένια" (βλ. φωτο)


"...από τότε που ανακάλυψα το blog σου δεν ξέρω γιατί αλλά αυτός ο πίνακας που σου στέλνω αντιπροσώπευε για μένα εσένα, με μια δόση ανέμου ταυτόχρονα. Και τούτον συμβολίζει το τυλιγμένο σώμα...

...Ο πίνακας είναι ακουαρέλα σε καμβά, και τον έχω φτιάξει αρκετά χρόνια πριν, είναι ίσως από τα λίγα κομμάτια της δουλειάς μου που υπάρχουν στην κατοχή μου.
(ίσως να μην είναι και το καλύτερο από τεχνικής άποψης, μα έχει λίγο καρδιά μικρού παιδιού, όπως προ- είπες)

...με πολύ αγάπη και έγνοια mist
κατά τον νονό μου Ελένη"


Ελένη μου, επίτρεψέ μου, τολμώ τον μέσω της διαδικτυακής ανωνυμίας ενικό, ως ένδειξη οικειότητας (εμείς στην Αργολίδα είμαστε αυθόρμητοι), φιλίας και ευγνωμοσύνης.
Σ' ευχαριστώ για την πολύτιμη προσφορά σου,
αλλά και δεν ξεχνώ τα καλά σου λόγια, όταν χρειάστηκε.


Small Ruby Divider Pictures, Images and Photos









Αντιγραφή από ΄Ηχος Πλάγιος
ΕΛΕΝΗ ΝΑΝΟΠΟΥΛΟΥ - Ολόγραμμα


Ολόγραμμα
.
οικειότητα την οποία θεωρώ
.
κάθε βράδυ γυρίζοντας
θ’ ανοίγω τις παλιές φθαρμένες ιστορίες
να μην κλαίν
που κάθομαι εγώ αντίκρυ σου
και πίνω αθανασία την ανταύγεια σου
.
***





Γέρμα
.
ΙΙ
.
τα χέρια μας τα χέρια μας
μ’ όλα τα μάνταλα ανοιχτά
κι ερημιές να σβήνουν
κει που οι όρμοι των χειλιών
αγκυροβόλι πιάνουν
.
μικρή – μικρή εγώ στα χέρια σου
μου φοράς το πέτρωμα της Λάβας
.
***
.
Τα λινά
.
Ι
Πήρε αργά η ώρα
Ο έρωτας εδόθηκε στους ευτυχείς
πλαγιάζουν οι φωνές τα πρόσωπα
διαθέσιμα μέχρι τα κόκκαλα ποτάμια στάζουν φιλιά
ίσαμε το μεδούλι σκίζεται η ψυχή
.
.
ΙΙΙ
ας λεν οι άλλοι
το κρύο τους το κουβαλούν αιώνες
με φόβο πλαγιάζουνε τις αγκαλιές
κι εκείνες ψάχνουν σε παράθυρα
μια κατακόκκινη πανσέληνο
ν’ ακούσει απευθείας
το πως φοβάται ο ύπνος
.
***
.
Εσπερινός
δεν μπορώ να δω
είναι μεγαλείο τούτη η ώρα
του εσπερινού
άναψε ένα λιβάνι πρόσχημα
αμαρτωλό τ’ αηδόνι
που σε φίλησε .
.
II
θεέ μας
.
μας έψαχνες
με τον κανόνα και την απαίτηση
εν’ άθροισμα είναι το νερό
απ’ το ελάχιστο και το πολύ μας σώμα
.
δεν κοιμάμαι ποτέ τις μικρές ώρες
.
κάποτε – κάποτε πλαγιάζω
στην αυτοψία της αγάπης
.
αποδημώ με την απρέπεια
.
.

Η Ελένη Νανοπούλου γεννήθηκε στο Άργος. Μετά την ολοκλήρωση των σπουδών της στο Τμήμα Οπτικής, σπούδασε Σκηνογραφία - Ενδυματολογία στη Σχολή του Λυκ. Σταυράκου, και εργάζεται στο θέατρο το κινηματογράφο και την τηλεόραση. Στην επαγγελματική της διαδρομή έχει συμμετοχές ως Σκηνογράφος-Ενδυματολόγος σε κινηματογραφικές ταινίες, τηλεοπτικές σειρές και θεατρικές παραστάσεις.
Το «Ολόγραμμα» που εκδόθηκε το 2009 από τις εκδόσεις ΔΡΟΜΩΝ είναι η πρώτη της δημοσιευμένη ποιητική συλλογή. Το ‘’Ολόγραμμα’’ είναι ένα σώμα, με πέντε ενότητες γραφής, με στόχο όμως να μπορεί η κάθε μια να σταθεί και μόνη. Από την ποίηση του ‘’Ολογράμματος’’ δεν έχει υπάρξει μέχρι τώρα δημοσιευμένο κάποιο δείγμα γραφής στο διαδίκτυο μήτε σε λογοτεχνικό περιοδικό.
Άλλα ποιήματα της έχουν δημοσιευθεί στο περιοδικό Ρωγμές τεύχος 8ο.
Δραστηριοποιείται τα δύο τελευταία χρόνια στο διαδίκτυο, και διατηρεί τη σελίδα ‘’Σταγόνες από μελάνι’’