Ανέκαθεν ο έρωτας
το ίδιο εκφραζόνταν
Από τα μάτια πιάνονταν
Στα χείλη παθιαζόνταν
Κι' από τα χείλη στην καρδιά
"Aνίκατος, αλγεσίδωρος, λυσιμελής, πυρίδρομος"
είναι οι χαρακτηρισμοί που προσέδωσε η JamanFou, σχολιάζοντας προ καιρού στην ανάρτηση του habilis-habilis με θέμα τι άλλο από τον έρωτα .
Τούτο ήταν το σχόλιο πολύ καλή μου φίλη,
που τότε μ' εντυπωσίασε και το ' χα φυλαγμένο.
Θαρρώ ήρθε η ώρα του και φυσικά ΓΙΑ ΣΕΝΑ
και το habilis το ποστ μου ΧΑΡΙΣΜΕΝΟ.
Και σίγουρα θα σκεφτείς καλέ/ή μου φίλε/η και συμπλόγκερ...
"ακόμη με τον έρωτα εσύ θα ασχολείσαι;"
Για να σου απαντήσω πως ναι, το προτιμώ από όλα τα τραγικά: βία, παραβατικότητα, εγκληματικότητα...
΄Ενα 25χρονο παιδί και συνάμα πατέρας χάθηκε κι' εμείς απλά παρακολουθούμε από τις μικρές μας οθόνες. Αύριο όμως...δεν ξέρω ποιού η ...ξώφαλτση θα διαλύσει το κορμί...
- απαισιόδοξα και δυσοίωνα της κοινωνικο-πολιτικο-οικονομικής σκηνής (χούντα της Ευρωπαϊκής ΄Ενωσης), με ένα λαό που διαδήλωνε μέχρι τώρα για ψύλλου πήδημα, δηλαδή άνευ λόγου και σημασίας και τώρα που διακυβεύεται το "αύριο" των παιδιών μας ποιούμε την νήσσαν, σα να λέμε...δώσε κι' άλλο
- και επιπλέον τα γλοιώδη με τα ...διακαναλικά διαζύγια και τους life and style έρωτες...
"
Τι είναι αγάπη;
Δεν είναι συμπόνοια μήτε καλοσύνη.
Στη συμπόνοια είναι δύο, αυτός που πονά κι αυτός που συμπονάει.
Στην καλοσύνη είναι δύο, αυτός που δίνει κι αυτός που δέχεται.
Μα στην αγάπη είναι ένα.
Σμίγουν οι δύο και γίνονται ένα.
Δεν ξεχωρίζουν.
Το εγώ και εσύ αφανίζονται.
Αγαπώ θα πει ΧΑΝΟΜΑΙ... "
