Δευτέρα 16 Ιανουαρίου 2012

The Feather Book



Il Bestario Barocco: The Feather Book




Το "Βιβλίο των Φτερών" το ανακάλυψα μόλις προχθές. Αρχικά με δελέασαν οι εξαιρετικές εικόνες του,  που σημειωτέον,  δεν είχα καταλάβει την  τεχνική τους, μιας και νόμισα πως πρόκειται για ζωγραφική με χρώματα.
Ο Γκούγκλης όμως μου έλυσε  και πάλι κάθε απορία.
Πρόκειται για ένα βιβλίο κατασκευασμένο το 1618 από τον  Dionisio Minaggio,  Διευθύνοντα Κηπουρό του κράτους του Μιλάνου,  που απεικονίζει:


112 πουλιά και 44 ανθρώπινες μορφές, που αποτελούνται εξ ολοκλήρου από φυσικά φτερά   πουλιών.

 Είναι χωρισμένο σε 4  θεματικές ενότητες:


· τα πουλιά, 


(ενδεικτικά -εικόνα 155-  όπου εκτός από το πτηνό που είναι  καλά διατηρημένo, το τοπίο δείχνει έναν καταρράκτη που ρέει πάνω σε ανοικτό αγωγό,  γέφυρες , μια εκκλησία με το καμπαναριό, ένα φρούριο με έναν πύργο  και στο κάτω μέρος του ρέματος υπάρχουν άλλα δυο σπίτια)


ή ΕΔΩ  
όπου ένας αρσενικός πράσινος δρυοκολάπτης ετοιμάζεται να φάει ένα φίδι (από φυσικό δέρμα φιδιού), που βρίσκεται πάνω στο δένδρο.




(εικόνα 5, όπου ένας κυνηγός σημαδεύει μια πάπια που κολυμπάει σε ένα ποτάμι)



(η εικόνα 75 δείχνει έναν ακονιστή μαχαιριών με ποδοκίνητο τροχό και ένα δένδρο όπου φαίνονται στερεωμένα μαχαίρια, μπαλτάδες, δρεπάνι,  ψαλίδι) 




(στην εικόνα 77 απεικονίζεται ένας νέος που παίζει βιολί)



 με στοιχεία  del'Arte Commedia. 


(η εικόνα 110 δείχνει  ολόκληρη σκηνή από μια κωμωδία που γράφτηκε από  το Nicolo Barbieri -  the serenading of the love)

Τα υλικά που χρησιμοποιήθηκαν για την κατασκευή των εικόνων του βιβλίου, που εκτός από πτηνά, ανθρώπινες μορφές  kαι δέντρα απεικονίζουν κτίρια,  σπίτια, γεφύρια, ποτάμια κ.α.,  προέρχονται  από φτερά,  ράμφη και νύχια πουλιών, δέρμα φιδιού και άλλα φυσικά υλικά.

Δεν υπάρχει παρόμοια συλλογή πουθενά αλλού, γεγονός  που την καθιστά ως την αρχαιότερη 
και καλά διατηρημένη  στο είδος της. 
 Με φτερά δηλαδή πουλιών τα οποία  προηγουμένως  σίγουρα πέρασαν από ...κάποιες  κατσαρόλες...


κάνοντας κλικ πάνω στην εικόνα, φαίνονται σε μεγέθυνση οι λεπτομέρειες των φτερών.


Δεν γνωρίζουμε τι ακριβώς συνέβη με το βιβλίο Feather, μεταξύ 1618 και των μέσων της δεκαετίας του 1700. Μέχρι εκείνη τη στιγμή  ήταν στη συλλογή ενός δικαστή  του Taylor White, ο οποίος ήταν γοητευμένος με τη φυσική ιστορία. Το 1920 περίπου  δόθηκε προς πώληση από το βρετανικό bookdealer Dobell.  Αγοράστηκε από τον Δρ Gerhard Lomer Βιβλιοθηκονόμο του πανεπιστημίου McGill.


Πριν από μερικά χρόνια, η εικονογράφηση στο Un bestiario Barocco ψηφιοποιήθηκε και οι εικόνες διατίθενται στην ιστοσελίδα του McGill 
στο http://digital.library.mcgill.ca/ featherbook /



Η μόνη εικόνα -54-  που δεν απεικονίζονται πουλιά και άνθρωποι



Και σιγά που από τη συλλογή θα έλειπε ο εκπρόσωπός μου  ο γλάρος



και δη ο μαυροκέφαλος




ΚΑΛΗ ΜΑΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑ!!!

Πέμπτη 12 Ιανουαρίου 2012

Πέταγμα...

...με "δόση ανέμου"...



΄Ενα , δύο,  τρία  κι έφυγα
με  τα  φτερά μου σε σένα πέταξα
.......
τέσσερα, πέντε... εδώ που έφτασα
πέντε τα σκαλοπάτια που τώρα  μέτρησα 



κι' όταν ξανά 'ρθω πάλι με το καλό
να μην ξεχάσω απ' τ' όνειρο μη  βγω (*)

και να μετρήσω ακόμη...έξι, εφτά κι' οχτώ...







Αναρωτιέμαι πολλές φορές σαν τί να είναι αυτό που με κρατάει χρόνια σε τούτο το χώρο.

Είναι πολλά, μα πάρα πολλά τα όσα μας ενώνουν. Είναι που μαθαίνω πράγματα χρήσιμα και ενδιαφέροντα. Είναι που  e-γνωρίζω ψυχές με πλούσιο συναισθηματικό κόσμο. Είναι που δανείζομαι εγγραφές ή αποσπάσματα, με αναφορά-λινκ φυσικά στο συντάκτη για τις "Γλαρένιες  αγκαλιές" μου.
Είναι που e-συναντώ ανθρώπους με καλλιτεχνική φλέβα από την αγαπημένη μου Αργολίδα.

Είναι ακόμη για τα όσα με τιμήσανε


 και  όσα ακόμη με τιμάνε 
από μάτια που δε βλ-e-πονται
μα όμως αγαπάνε.

Animated Flowers Pictures, Images and Photos


ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ από καρδιάς 
όλους μα ΟΛΟΥΣ τους φίλους,
 που κατ' ανάρτηση,  κατά σύμπτωση  ή  κατ' επιλογή,
πέρασαν  και  που ακόμη αντέχουν να κοντοστέκονται στο "ΑΣΠΑΣΤΌΣ".



 (*) στίχοι δανεισμένοι από το "Πέταγμα" του καλλιτέχνη συντοπίτη μου Γιάννη Νανόπουλου, των οποίων στίχων τα σκαλιά θεώρησα, ακούγοντας το τραγούδι, πως εκφράζουν τα δικά μου σκαλοπάτια στο διαδικτυακό χώρο.


Κυριακή 1 Ιανουαρίου 2012

Θέλω να τα πω....




Αν ζούσαμε στην αρχαία Αθήνα, αυτόν τον μήνα μάλλον θα παντρευόμασταν, μιας και ο Γαμηλιών ήταν ο μήνας των γάμων...ενώ ατην Αθήνα του 2012 κοιτάζουμε  σαν τους αρχαίους  Ρωμαίους μαζί με το θεό Ιανό,  ταυτόχρονα, τον προηγούμενο και τον επόμενο χρόνο....
Και απλά διαπιστώνουμε (και μακάρι η κατάσταση να με διέψευδε), πως....κάθε πέρσι και καλύτερα... 

Δύο χιλιάδες χρόνια αργότερα "παντρευτήκαμε"  ένα ανυπόφορο παρόν με ένα πιο σκληρό και δυσβάσταχτο μέλλον. Βλέπουμε μόνο μπροστά στο "αύριο" των παιδιών μας, που άλλοι κατέστρεψαν κι' εμείς έχουμε χρέος  και πάλι με θυσίες και αγώνες, να αποκαταστήσουμε...

Δε λέω πως είναι το καλύτερο "ποδαρικό",  αλλά  θα παλαίψουμε με νύχια και με δόντια για τα καλύτερα και θα τα καταφέρουμε.


΄Οπως και να 'χει....






ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ με ΥΓΕΙΑ και ΨΥΧΡΑΙΜΙΑ!!!

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ στους εορτάζοντες!!!


Σάββατο 31 Δεκεμβρίου 2011

΄Ενας κλείνει... άλλος ανοίγει...



Εκεί γύρω στα οκτώ μου χρόνια, στο παιδικό μου μυαλό,  ο χρόνος είχε για μένα μια  κυκλική έννοια.  Να... κάπως έτσι....





Επηρεασμένη προφανώς από το μεγάλο χάρτη στην αίθουσα της Β'  τάξης του δημοτικού σχολείου στο Ναύπλιο.  Εκείνη την αίθουσα που βρίσκεται ακριβώς απέναντι από το  άγαλμα του Καποδίστρια.

Αυτή την εικόνα αλλά και τη χρονο-αντίληψη κουβαλάω ακόμη ...ούτε απόγονος των Μάγια να ήμουν...

           
Κύκλος λοιπόν ο χρόνος κι η ζωή μας...




Κυλάει ο χρόνος χωρίς βοήθεια... μόνος και κανένα δε ρωτάει... αμείλικτα.... αθόρυβα...   
Χρόνος και χρόνοι που περνούν, αφήνοντας στα κορμιά και τις ψυχές μας σημάδια ανεξίτηλα...
Χρώματα  ανακατεμένα... και χαράς και θλίψης...


Πνέει τα λοίσθια η "άτιμη χρονιά" και μαζί της ταλαιπωρείται 
η  ψυχή και οι αντοχές μας...                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                        

Πήρε με χέρι αρπακτικού από τον ελληνικό λαό και για τους γνωστούς λόγους,  υλικά αγαθά  αλλά και μέρος της καλής μας διαθέσεως και αισιοδοξίας.  

Από το γιό μου στέρησε σε τροχαίο ατύχημα, για ικανό χρόνο  την αγαπημένη του  (όχι και σ' εμένα βεβαίως... η αλήθεια να λέγεται...) μηχανή.  Ευτυχώς  "λυπήθηκε" όλη  τη γλαρο-οικογένεια και έχουμε το Λιόντα μας σώο και αβλαβή. Λαχταρήσαμε οικογενειακώς τόσο... όσο δεν εύχομαι σε κανένα γονέα παρόμοια  εμπειρία....

Σε άλλους και αυτό είναι ανεπανόρθωτο,  στέρησε ανθρώπινες παρουσίες  και εύχομαι τί άλλο από δύναμη και κουράγιο.

Από  αρχές Οκτωβρίου ταλαιπωρείται με τη υγεία του ο πατέρας μου κι εμείς,  τί άλλο μπορούμε να κάνουμε,  από  το να είμαστε ...γλαρο-σύσσωμοι στο πλευρό του.
Προσπαθούμε να μη  του δείχνουμε υποψίες ανησυχίας. Απλά να είμαστε  καθημερινοί, όσο το απαιτούν η περίσταση και η δεδομένη χρονική περίοδος. Ευτυχώς η ασθένειά του με τον πολύ χαμηλό αιματοκρίτη (μυελοδυσπλαστικό σύνδρομο) αντιμετωπίζεται μέχρι στιγμής υποφερτά και ο ίδιος βρίσκεται, εμφανισιακά αλλά και ψυχολογικά, σε πολύ καλή κατάσταση.  


Πρόσφατα και συγκεκριμένα από τις 12/12 ο λατρεμένος μας Κανέλος δεν είναι πια κοντά μας.  Τον αντίκρυσα εκείνο το πρωινό ξαπλωμένο χάμω και δίπλα στο γραφείο μου. Κατάλαβα... το αναπνευστικό του πρόβλημα ήταν η αιτία.  ΄Εμεινα άφωνη με τον καφέ στο χέρι... 
Εκ των υστέρων εξήγησα τις ιδιαίτερες περιποιήσεις που είχε καθημερινά από τη Ρόζα μου.
΄Εχουν διαίσθηση τα ζώα... είναι πιο τρυφερά από τη χάρη μας... και εντελώς ανυστερόβουλα.







Ο χρόνος λοιπόν, που  σταθμούς δεν έχει και ούτε  αλλάζει πορεία. Προς τί λοιπόν η  αλλαγή του χρόνου ή τί πρόκειται από το ένα  κλάσμα του δευτερολέπτου στο άλλο να αλλάξει; 



ΚΑΛΗ ΜΑΣ εύχομαι  ΧΡΟΝΙΑ
κι' ας μην υπάρχει μία...
ο ΄Ελληνας ΠΑΝΤΑ θα ΖΕΙ,
σου 'χω και ...ΚΑΖΑΜΙΑ


ΚΑΛΗ ΜΑΣ ΔΥΝΑΜΗ

για τη  χρονιά που έρχεται και που τόσα ακούγονται πως θα φέρει...

Τετάρτη 21 Δεκεμβρίου 2011

Από το χθες στο σήμερα...





Χριστουγεννιάτικο εσύ δεντράκι
με τα στολίδια τα  πολλά
τί θα μου φέρεις για παιχνιδάκι
απ' τα πολλά σου τα καλά;

Μικρό δεντράκι αγαπημένo
τέτοια ομορφιά έχει κανείς;
Με τί λαχτάρα σε περιμένω
κάθε φορά για να φανείς!!!


Το  χριστουγεννιάτικο ποιηματάκι του Λιόντα μου ως ...νηπιάκι.



Του Λιόντα μου που, ευτυχώς,  είναι σώος και  αβλαβής από το  προ ημερών τροχαίο ατύχημα που είχε  με τη μηχανή του και θα μπορέσουμε να χαμογελάσουμε τις γιορτινές ημέρες που έρχονται.





Για φέτος διάλεξα ευχές
σα  να ' ταν άλλες εποχές
τότε που ήμασταν μικρά
κι είχαμε αστέρια στην καρδιά
                                 

christmas Pictures, Images and Photos

Τότε που κανείς δε μας στερούσε το δικαίωμα να κάνουμε  όνειρα  πολλά.

Τότε  που τα κορίτσια μαζεύαμε  και με λαχτάρα ανταλλάσσαμε χαλκομανίες μεταξύ μας... και ζωγραφιές  ασημο-  και χρυσο- στολισμένες







christmas Pictures, Images and Photos


Με παρόμοιες εικόνες επέλεξα  να συνοδεύσω τις χριστουγεννιάτικες ευχές μου.


Φέτος, περισσότερο από άλλες φορές,
ας ονειρευτούμε σαν παιδιά,


κάτω από λαμπιόνια με αγιοβασιλιάτικες φατσούλες,  όπως εκείνα των παιδικών μου χρόνων


   
                         


Να προσέχετε τους εαυτούς σας
Να χαίρεστε την κάθε στιγμή της ζωής σας σαν  πολύτιμο γεγονός,
Να περάσετε με χαμόγελα, αγάπη  και χαρά τούτες τις γιορτές,  κοντά σε αυτούς που αγαπάτε.


ΥΓΕΙΑ, ΑΓΑΠΗ  και ΕΙΡΗΝΗ στον κόσμο!!!

  Lord Jesus

 ΚΑΛΑ  

  ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ!!!

Παρασκευή 2 Δεκεμβρίου 2011

Χριστενιάρτς και ΕΚΛΕΙΨΕΙΣ



Αρχείο:Les Très Riches Heures du duc de Berry décembre.jpg


Ο Δεκέμβριος, ή Δεκέμβρης, ή Χριστενιάρτς (ποντιακά), είναι ο δωδέκατος και τελευταίος μήνας του έτους κατά το Γρηγοριανό Hμερολόγιο και είναι ένας από τους 7 μήνες με διάρκεια 31 ημερών. Στα Λατινικά, decem σημαίνει δέκα, αφού ο Δεκέμβρης ήταν α 10ος μήνας σύμφωνα με το Ρωμαϊκό ημερολόγιο. Με την άφιξη του Δεκεμβρίου το κρύο αρχίζει να είναι αρκετά τσουχτερό, ανακοινώνοντάς μας έτσι τον ερχομό του Χειμώνα και την επέλαση του χιονιού.


Christmas Myspace
Comments

      


 Γι’ αυτό άλλωστε, ο Δεκέμβριος λέγεται και «Άσπρος μήνας», «Ασπρομηνάς» αλλά και «χιονιάς».

Τα λουλούδια του Δεκεμβρίου είναι ο νάρκισσος












 Ο Δεκέμβριος είναι ο μήνας με τις λιγότερες ώρες φωτός στο βόρειο ημισφαίριο και τις περισσότερες ώρες φωτός στο νότιο ημισφαίριο.
 Ο Δεκέμβρης πάντα ξεκινά την ίδια μέρα της εβδομάδας με τον Σεπτέμβριο.


(πηγή: Wikipedia)



Και τώρα που τελειώνουμε για φέτος από εκλείψεις
Ας βγάλουμε το ρεζουμέ και να μην παραλείψεις,
Να το θυμάσαι πάντοτε και ας μην εκτιμάται
Πως ο βρεγμένος τη βροχή... ποτέ δεν τη φοβάται...


ΚΑΛΟ ΜΑΣ ΜΗΝΑ!!!