Σάββατο, 23 Ιανουαρίου 2010

Φύλαγε τα ρούχα σου...



...για να' χεις τα μισά, δε λέει ο σοφός μας ο λαός;

Και να πεις πως τότε είχα μπλογκ;... Δικαιολογημένα θα σκεφτόσουν πως δεν έχει άδικο ο Γλάρος μου, που διαμαρτύρεται ότι μου πήρε τα μυαλά ο...."ΠΙ-ΣΗΣ"
.



Δεν έμεινε τίποτε, σου λέω. Για κείνο το χειμώνα μιλάω, με το χιόνι που "έχωσε" μέχρι και το Λεκανοπέδιο. Η ΄Ανοιξη μας βρήκε τότε στα φυτώρια σε μια εκ θεμελίων ανανέωση του κήπου μας.
΄Ολα τα 'καψε μέχρι και ...το κέρατό μου και ...μη γελάς τώρα, που εγώ μιλάω σοβαρά...

"Τα ...κέρατά μας"

τιτλοφόρησα την ανάρτησή μου της 7ης Φεβρουαρίου του 2008 την οποία..
για να μη σε βάζω σε μπελάδες να ανατρέχεις, αφού στα αρχεία με το προηγούμενο "ΑΣΠΑΣΤΌΣ" επικρατεί ο κακός χαμός...

...μεταφέρω αυτούσια:

"Προβληματίστηκα πολύ, μέχρι να καταλήξω στον τίτλο της σημερινής ανάρτησης.


Η επιλογή δεν έγινε αβασάνιστα.... Είναι γεγονός πως δίσταζα πάρα πολύ και το παίδεψα για αρκετό διάστημα το θέμα με την τόσο παρεξηγημένη λέξη, όπως συμβαίνει και με τόσες άλλες του ελληνικού λεξιλόγιου.
Μα, γιατί να ντραπώ για μια λέξη που γραμματικά είναι ουσιαστικό, συμπεριλαβάνεται ως λήμμα επίσημα στα λεξικά μας και κατά Μπαμπινιώτη: κέρατο=κάθε σκληρή οστεοειδής έκφυση στο κεφάλι ορισμένων ζώων.


Καλή μου φίλη, εσύ με της Αμάλθειας το κέρατο, σήμερα, σίγουρα θα ..."πήξουμε στο κέρατο"....


Τα κέρατά μας...λοιπόν, τίτλος της σημερινής ανάρτησης



Το συμπαθές τετράποδο με την περίπλοκη, πλην όμως πανέμορφη ..."περικεφαλαία", το γνωρίζουμε λίγο πολύ όλοι μας (ας είναι καλά οι Εγκυκλοπαίδειες, ο Γκούγκλης....)
Το ότι η φύση έχει χαρίσει την πολυπλοκότητα αυτή και στα φύλλα ενός άλλου οργανισμού, φυτικού αυτή τη φορά, ίσως δεν το γνωρίζετε.

Ονομάζεται Platycerium.










Υπάρχουν πολλά είδη. Η επιστημονική ονομασία αυτού της φωτογραφίας ονομάζεται Platycerium bifurcatum.


Στην Ελληνική του απόδοση Πλατυκέρατο ή Ελαφοκέρατο.
Και επειδή η λέξη ελάφι πονάει ακόμη, γι' αυτό κατέληξα στον περίφημο τίτλο..."

Εγώ το γνώρισα σε ένα ταξίδι στη Ν. Αφρική, στο σπίτι φίλου μας και επειδή εντυπωσιάστηκα, μου χάρισε ένα σε ειδική πήλινη γλάστρα, σε σχήμα στρογγυλό με επίπεδη βάση, για να στερεώνεται στον τοίχο.


Είναι σαν δυο μεγάλα πιάτα (ένα βαθύ και ένα ρηχό) ενωμένα, που στο εσωτερικό τους συγκρατούν το χώμα. Στο κέντρο του επάνω κοίλου μέρους υπάρχει τρύπα, όπου φυτεύεται το φυτό.




"Τα νέα φυτώρια στερεώνονται απευθείας και σε κορμούς δένδρων, κατ΄ αυτό τον τρόπο.

Κάθε φυτό έχει σαν βάση φύλλα φαρδιά σε σχήμα φωλιάς, στην εσωτερική πλευρά της οποίας βρίσκεται το ριζικό σύστημα του φυτού.


Εκεί επάνω φυτρώνουν τόσο τα φύλλα, όσο και τα νέα φυτώρια."






Τα φύλλα στην κάτω πλευρά τους, τη θερινή περίοδο, κάνουν καφετί κηλίδες σαν βελούδο (*), τις οποίες εγώ, νομίζοντας πως είναι ασθένεια του φυτού, απομάκρυνα ξύνοντάς τες απαλά. Εκεί όμως, όπως διάβασα στο Googgle βρίσκονται ...οι σπόροι του.

Ε.... δε γεννιέται κανείς γεωπόνος...γίνεται.
Τώρα, θα το προσπαθήσω και με σπόρους.






Το δικό μας Πλατυκέρατο ή Ελαφοκέρατο είχε μεγαλώσει πάρα πολύ. Με τις προ 5ετίας έντονες χιονοπτώσεις όμως, καταστράφηκε και ευτυχώς σώθηκε ένα φυτώριο τόσο μικρό, που μόνο ένα μικρό και υποτυπώδες φυλλαράκι προεξείχε.
Τελικά, καταφέραμε να το αναστήσουμε (διπλανή φωτογραφία)
Εδώ στην Ελλάδα, το είδα μόνο μια φορά, σε μια ΄Εκθεση Ανθέων προ 15ετίας περίπου στο Πεδίο του

΄Αρεως."


Τώρα βρίσκεται σε αυτή την κατάσταση.



Στην κάτω φωτογραφία και στην πλαϊνή του πλευρά φαίνεται ένα νέο φυτώριο (κάτω δεξιά το μικρό φύλλο).


Από ένα τέτοιο φυλλαράκι έγινε πρόπερσι και το νέο μας ελαφοκερατάκι, που βάλαμε στην αρχική πήλινη γλάστρα που περιέγραψα παραπάνω.

[(*) οι καφετί χρώματος κηλίδες στο πίσω μέρος των φύλλων]

Τώρα και ύστερα από δυο χρόνια το νέο μας φυτό έχει αυτά τα τρία φύλλα. Η ανάπτυξή τους είναι πολύ αργή και μιας που τα έχουμε αναστήσει με πολλή περιποίηση ...ξαναμπήκαν μέσα, όπως και κάθε χειμώνα, μέχρι η ΄Ανοιξη να χαμογελάσει και πάλι.

Ντρεπόμουνα τα κέρατα τότε να αναρτήσω, καλέ μου φίλε b|a|s|n\i/a μου, να μη δυσαρεστήσω με τον καυτό τον τίτλο του το ποστ που είχα κάνει, για το φυτό που με χαρά δωρίσαν οι Αφρικάνοι, που το 'παθα νωρίτερα κι' έχασα  τα δικά μου... Καλή χειμωνιάτικη Κυριακή σε ΟΛΟΥΣ!!!  Με καλή παρέα, ζεστό ντύσιμο και ΧΑΜΟΓΕΛΟ. Επιτέλους, ΧΕΙΜΩΝΑΣ...

Παρασκευή, 15 Ιανουαρίου 2010

e-courier και ...e-clopier



Είδες;
Τιιιι σου έλεγα στην άλλη μου ανάρτηση;
Για τη μουσική πληροφορία που έφτασε σε μένα με καθυστέρηση δεκαετίας και πλέον. Είναι όμως και μερικά δώρα που σου έρχονται ουρανοκατέβατα, τη στιγμή που δεν περιμένεις την προσφορά και την καλή χειρονομία.
Κι' εγώ εδώ μ-e-σα, έχω λάβει πολλά τέτοια πολύτιμα δώρα. Βαρύτιμα και ανεκτίμητα γιατί είναι δώρα της καρδιάς και μόνο.
Γι' αυτά τα πολλά και πολύτιμα δώρα μου, σου μίλησα ήδη στην αμέσως προηγούμενή μου ανάρτηση, εκτός από τούτο το συγκλονιστικό και πιο πρόσφατο.

Σήμερα λοιπόν, θα σου δείξω αυτό το
"ηλιόλουστο" που ήρθε στον καιρό του, την κατάλληλη δηλαδή στιγμή. Την παραμονή της γιορτής μου και ήταν το πρώτο μου δώρο. Μου ήρθε "πακέτο" όχι από τη Χατζηβασιλείου αλλά με ...e-courier.


΄Οοοοοχι... δεν ήταν ο Γλάρος μου ,
αυτός με θυμήθηκε αργότερα
...



ούτε κάποιο από τα παιδιά μου,

αλλά μια e-φίλη,

που μου χάρισε έναν ήλιο,


΄Υστερα άλλη (αχ, έφτιαξα τα Θεοφάνεια την τούρτα σου και τρελάθηκαν οι γλάροι μου)

και ύστερα κι' άλλη,


....κι' άλλη,

... κι΄άααλλη

με την υποχρέωση, λένε:
  • να αναρτήσετε το βραβείο στο blog σας
  • να το χαρίσετε με τη σειρά σας σε άλλα 12 blogs
  • να ανακοινώσετε σε ποια blogs το χαρίζετε
  • και να αναρτήσετε τα links αυτών των blogs

Καλές μου e-φίλες μεγάλη μου η τιμή και μόνο που με σκεφτήκατε.
Τα αποδέχομαι
όμως
ΜΟΝΟ σαν εκτίμηση προς το πρόσωπό μου και ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!"

Τα κατά διαστήματα απονεμόμενα βραβεία ΠΑΝΤΑ είχαν ΚΑΙ υποχρεώσεις.


  • Επειδή τη γνώμη και την τακτική μου τα γνωρίζετε από παλαιότερα
αλλά και πιο πρόσφατα.

  • Επειδή αυτοί για τους οποίους το προορίζω είναι πάααρα πολλοί (το 2010 θα τελειώσει κι' εγώ θα ...ψάχνω και θα γράφω ακόμη links)
  • Επειδή αυτοί που θέλω να το στείλω είναι ΗΛΙΟΙ και ΗΛΙΑΝΘΟΙ από μόνοι τους, ιδιαίτερο σόι.... ΔΙΠΛΟΙ, ΜΕΓΑΛΟΙ και ΛΑΜΠΡΟΙ!!!


Δηλαδή είστε ΟΛΟΙ εσείς


που με ανέχεστε τόσα χρόνια τώρα και σας ευχαριστώ.

Για ΟΛΟΥΣ
ΕΣΑΣ λοιπόν,


-->γιατί το έχω ξαναπεί....

"...για μένα είστε ΟΛΟΙ αλλά και ο ΚΑΘΕΝΑΣ ξεχωριστά,

ΙΔΙΑΙΤΕΡΟΙ,

ΜΟΝΑΔΙΚΟΙ,

ΑΞΙΑΓΑΠΗΤΟΙ,

ΑΞΙΟΘΑΥΜΑΣΤΟΙ!!!"


΄Εκανα όμως προχθές μια κακή πράξη. Δεν εφήρμοσα μια εκ των 10 εντολών
... και μην πηγαίνει το πονηρό μυαλό σου στην εβδόμη, διότι εγώ "πάτησα" την ακριβώς επομένη, την ογδόη δηλαδή, που σημαίνει ...ΕΚΛΕΨΑ

Ναι, έκλεψα ένα βραβείο από ΕΔΩ, που ξεκίνησε λέει από το
"Χαμομηλάκι", γιατί το ζήλεψα.
Και το ζήλεψα... γιατί μιλάει για τα παιδιά.

Τώρα δικαιολογημένα θα σκεφτείς και τι έκανα εγώ γι' αυτά και ποιά ήταν η προσφορά μου.
Πέρα λοιπόν από τα πέντε δικά μου που έφερα στον όμορφο πλανήτη μας αλλά άδικο κόσμο, δεν έχω προσφέρει τίποτε το ιδιαίτερο... το εξαιρετικό.


Δεν πέρασαν όμως λίγες ώρες και μου ήρθε σαν ΔΩΡΟ από την άξια φίλη μας την cook.


Επειδή ΚΑΙ τούτο το βραβείο, όπως και όλα τα άλλα που μέχρι σήμερα παραλάβαμε και απλόχερα μοιράσαμε, έχει τους όρους του, καλούμαι τώρα εγώ να το απονείμω σε συνιστολόγους που ασχολούνται με το παιδί.
Και θα το πράξω (νάτη και η ..άλλη αμαρτία μου, αλλά τούτη δεν εντάσσεται στις 10...),
παραβαίνοντας την πάγια τακτική μου.


marilia
astropeleki
andria's home

VAD 
O δάσκαλος

γιατί ασκούν το λειτούργημά τους με ευαισθησία, μεράκι, υπομονή, επιμονή και ενδιαφέρον για τα παιδιά.

Στην καλή φίλη ανεμώνη που ταυτίζεται με τη λέξη ΑΝΘΡΩΠΟΣ

Στην Αμά(λ)θεια
που κοντά της παρακινούμαι στις στιχοπλοκές


Στη μαμά αχτίδα,
που φως σκορπίζει το χαμόγελό της


Στη μαμά από την Κομοτηνή,
που μόλις χθες γνώρισα


Στις νέες μανούλες
manetarious

Ιωάννα

και
σε ΟΛΕΣ τις ΜΑΝΕΣ!!!


Τρίτη, 12 Ιανουαρίου 2010

Σου το 'πα μια, σου το 'πα δυο...






....στο λέω ....
ΤΡΕΙΣ!!!



και δεν ξέρω πόσες ακόμη.


Κανείς μας εξάλλου όταν ξεκινούσαμε την ηλεκτρονική και μέσω των blogs, καταγραφή εντυπώσεων, ερεθισμάτων και προβληματισμών, δεν το γνώριζε εκ των προτέρων.


΄Ηταν απόφαση που δεν την επεξεργάστηκα για πολύ. Είμαι ενθουσιώδης, σου το έχω ξαναπεί και παρορμητική.
΄Οσο εσύ γνώριζες πριν ξεκινήσεις τι σημαίνουν τούτες οι ηλεκτρονικές σελίδες, άλλο τόσο το γνώριζα κι' εγώ.
"Ψάξτε και θα ανταμειφθείτε πλουσιοπάροχα"
έγραφε στο άρθρο του Έθνους της Κυριακής (2/7/06), η δημοσιογράφος Αγγελική Κώττη, με τίτλο "Κίνημα Επικοινωνίας".




΄Ετσι λοιπόν... (27/12/2006)
το αποφάσισα.
Τόλμησα
(12/1/2007 ανάρτηση )
και ξεκίνησα, περισσότερο από περιέργεια όσον αφορά τις δυνατότητες της διαδικτυακής τεχνολογίας.



Σήμερα τρία ολόκληρα χρόνια αργότερα, βρίσκω πως η ανταμοιβή μου είναι ανεκτίμητη.



Πέρα από την επικοινωνία μας (καθημερινά μαθαίνω αξιόλογα πράγματα), συγκινούμαι και δακρύζω με τις ευαισθησίες και τα σπουδαία αποθέματα ψυχής όλων των φίλων. Επλήσσομαι από τις εκδηλώσεις ενδιαφέροντος, αλληλοσεβασμού και αγάπης όχι μόνο προς εμένα αλλά και για τον καθένα ιδιαίτερα.
Χαμογελάω από συμπάθεια και συγκίνηση.
Γελάω με όλη τη σημασία της λέξης με τα mails, τα ανέκδοτα και άλλα χαριτωμένα που βρίσκω, αλλά και ...έχω χωθεί για τα καλά στην κουζίνα μου, να δοκιμάζω τις γευστικές σας προτάσεις.


Θα ήταν άδικο να μην αναφερθώ στις εκδηλώσεις της αγάπης σας, παρά το ότι δίσταζα, φοβούμενη τον τρόπο που θα το εισπράξετε. ΄Ομως θεωρώ υψίστη την τιμή που μου κάνατε, να ασχοληθείτε μαζί μου.





Η asimenia λοιπόν (έχει κλείσει το μπλογκ της) αρχές του 2007 ξεκίνησε με ένα αφιέρωμα στην αφεντιά μου.

Καμαρώστε την, έγραφε, ενώ κοιτάζει καλά καλά τα σπιτάκια μας και αναρωτιέται σε ποια αυλή θα πρωτοπροσγειωθεί για να αφήσει τα γλυκά της λόγια...



Και εγώ έμεινα τότε με το στόμα ανοιχτό από την έκπληξη, να αναρωτιέμαι, μα τί έκανα...
Πολλοί επίσης φίλοι συμπλόγκερς με έχουν τιμήσει κατά καιρούς με αναφορές τους στη "Γλαρένια":

Ο George, που με το ξεκίνημά μου σκόνταψα στα γενέθλιά του.
και ακολούθησαν:
tzonakos, Νερίνα, betty (cookthebook), cinestef, pediatre, elpida (Κατερίνα ΔΕ.ΣΤΑ.ΠΑ), Μαρίνα-έμπυρη γνώση (20/7/2007 με τίτλο "για Σένα Γλαρενια μου...")



"Σου εύχομαι την ζωη του
Ιωνάθαν Γλαρένια μου....Μέσα απο την ψυχή μου...",   μου
ευχήθηκε.

Μαριλένα, ΩΣΗΕ, ξανά ο George, ξανά η elpida (Kατερίνα ΔΕΣΤΑΠΑ), Sad Prince (έχει επίσης κλείσει το μπλογκ του) και πάλι από elpida, takiz, και πάλι takiz, elpida ξανά, Αristodimos, Το τέρας της Αμάθειας, maria λεμονάτη, radio marconi, ξανά το τέρας της Αμάθειας, paratriha με την καταστροφή και την ανασυγκρότηση της....Φυρδηνίας, Kαραφλοκότσυφας, νατασσάκι, afmarx (χαχα...ακόμη γελάω..), EKTOΡΑΣ, mareld, κούκος μόνος, ξανά cinestef, ανασαιμιά (Πολύμνια), Surrealist (το παραθέτω αυτούσιο μιας και το μπλογκ είναι πλέον "κλειστό"

"Τρίτη, 11 Νοέμβριος 2008
από καιρό το είχα υποσχεθεί, μία ανάρτηση για τη φίλη Φύρδην Μίγδην, τη γλαρένια αγκαλιά, αυτή την εξαιρετική παρουσία στη παρέα μας στο internet,
Θέμα η αγκαλιά και
απλώς να πω πως όλα όταν είμαστε θετικοί είναι μια αγκαλιά
η θάλασσα
το σώμα του ουρανού
η γη που ακουμπάμε που πατάμε που φιλάμε...
όσα το βλέμα μας αγγίζει
όσα η αφή “γεύτηκε”
και όσα ακούσαμε υποδυόμενα ή όχι,
ηθελημένα ή αθέλητα...
όλα μια αγκαλιά

ο κάθε μορφασμός
η κάθε μας κατάφαση ή άρνηση
κάθε χαρά ή μη
κάθε αφοσίωση
κάθε γλυκιά-πικρή αγάπη
κάθε μηχανισμός μας ταυτοποίησης
κάθε κατάσταση που συνέβη και συμβαίνει
είναι μια αγκαλιά

όλα που μας εφησυχάζουν,
κάθε συλλογισμός
ακόμα κάθε απειλή
κάθε χαρακτηρολογικό στοιχείο που διαταράζει ή αντιστοιχεί.

Ήθελα απλώς να πω ότι όλη η ζωή είναι μια αγκαλιά...
και η αγκαλιά είναι η αρμονία μιας ζωής,
της ζωής μας, υπεραναπληρώνοντάς την πρόθυμα, αράθυμα, ακατάπαυστα
και ίσως κυκλοθυμικά,
η αγκαλιά αναγκαία."

Ξανά radio marconi, butterfly, homemade με το πολύ ωραίο βιντεάκι, Steriani Zali με το μοναδικά υπέροχο ταξίδι, trelos tou xwriou, Thalasseniazamanftou.


Εδώ και αρκετό καιρό επιθυμία μου μεγάλη ήταν να αναφερθώ σε όλα αυτά τα αφιερώματα ή τις αναφορές που κατά καιρούς κάνατε για μένα τιμώντας με ιδιαίτερα,
για να σας ευχαριστήσω
ΟΛΟΥΣ.


Δίσταζα όμως, δεν ήξερα πώς θα εκληφθεί και έμεναν αποθηκευμένα στο σκληρό δίσκο του υπολογιστή μου, γιατί κατά τα άλλα τα έχω και θα εξακολουθώ να τα έχω καταγεγραμμένα στην καρδιά μου.
Εκεί δεν κινδυνεύουν από κανένα διαδικτυακό ιό...




Update 5/10/11
Ενδιαφέρουσες εγγραφές σχετικές με την αγκαλιά από:


The Law og 4 L
Planitikos

Πέμπτη, 7 Ιανουαρίου 2010

Κάθε πράμα στον καιρό του





Είχα, που λες, προ ετών ακούσει ένα τραγούδι που με άγγιξε η μελωδία, ο μελαγχολικός του στίχος και η άγνωστη (τότε) για μένα φωνή του καλλιτέχνη, που εν τέλει, δε μου ήταν καθόλου αδιάφορη.
Πέρασαν χρόνια και είχα μείνει στο όνομα της κοπέλας που επικαλούταν ο στίχος και έτσι περιορίζονταν οι αναζητήσεις μου, χωρίς όμως κανένα αποτέλεσμα.
Πέρυσι...κοίτα τώρα, λίγες μόνο μέρες πέρασαν από την αλλαγή του χρόνου και για το 2009 αναφερόμαστε θαρρείς και είναι μακρινό παρελθόν... πέρυσι λοιπόν το καλοκαίρι στις συνηθισμένες επαναλήψεις των καναλιών, κάποιο Σαββατόβραδο από το κρατικό μας κανάλι τη ΝΕΤ, ο Σπύρος Παπαδόπουλος παρουσίασε
Και .... και ω! του θαύματος, το ξανάκουσα...


...και χάρισμά μου.

Διότι, εδώ που τα λέμε, ένα παράπονο το είχα η γυναίκα....
Τη Μαρία, την Ελένη μέχρι τη Βαγγελιώ την παινεμένη τις τραγουδήσανε, εμένα ...μάνα δε με έκανε;





Μεγάλη γιορτή σήμερα και η μισή σχεδόν Ελλάδα γιορτάζει, διότι ως γνωστόν... ..."σπίτι χωρίς Γιάννη προκοπή δεν κάνει" κι' εμείς στο Γλαραίϊκο είμαστε δύο (μάνα-γιος)


Μαζί μου όμως γιορτάζουν και καλοί μου φίλοι
(εύχομαι να μην παρέλειψα κανένα)

'Ηχε ΜΟΥ πλάγιε Μόνε...

hfaistiwna-κο ΜΟΥ,

tzonako ΜΟΥ,

Skoytzako MOY,

ikor ΜΟΥ,

johnpatra

Γιάννη ΜΟΥ Φιλιππίδη,

MAD MOY,

Ιωάννα ΜΟΥ και ...Αχτιδο-θυγατέρα
και
ΝΑ ΣΟΥ ΖΗΣΕΙ ο μπεμπούκος σου,

JamanFou MOY,

ΓΙΑΝΝΑ ΜΟΥ,

jacki MOY,


και οι απανταχού ...Ιωάννηδες, Γιάννηδες, Ιωάννες και Γιάννες

Χ Ρ Ο Ν Ι Α
"M Α Σ"
Π Ο Λ Λ Α







Είχα σκεφτεί αρχικά να μην κεράσω γλυκάκι, γιατί αρκετά ...χαλάσαμε τη
γραμμή μας τις γιορτές, όμως ...δεν αντιστάθηκα στον πειρασμό...




Εεεεπ, εδώ μην αγγίξει κανείς,

είναι για το μανιταράκι μας.


Και συνεχίζουμε...


Με αγάπη,
για τους δικούς μου Γιάννα....
και ΠΑΝΤΑ με Γλαρένιες αγκαλιές

(Η σπασμένη πέτρα ("όσα αγαπώ δεν τα πετώ") είναι ζωγραφισμένη από πολύ καλή συνάδελφο)

Τρίτη, 5 Ιανουαρίου 2010

Επώνυμοι ...οι τριβόλοι




-->
(εικόνα)

"Οι Λυκοκαντζαραίοι έρχονται από τη γης από κάτου. Ούλον τον χρόνο πελεκάν με τα τσεκούρια να κόψουν το δέντρο που βαστάει της γης. Κόβουν, κόβουν όσο που μινέσκει λιγάκι ακόμα, ως νια κλωνά άκοπο, και λεν: "Χάϊστε να πάμε, και θα πέσει μοναχό του." Γυρίζουν πίσω της Βάφτισης και βρίσκουν το δέντρον ολάκερον, ακέριον μπίτι. Και πάλε κόβουν, και πάλ' έρχονται, κι ούλο 'φτόνη τη δουλειά κάνουν."

(από το δίτομο έργο του Νικόλαου Πολίτη "Παραδόσεις")


Οι καλικάντζαροι είναι πειραχτήρια – περισσότερο πειράζουν τις γυναίκες – και φοβεροί ζημιάρηδες.

"Βγαίνουν τη νύχτα και γυρνούν και κάνουν χίλιες τρέλες,
στους δρόμους και στα μαγαζιά μπερδεύουν τις ταμπέλες.
Γλιστράνε μες στα σπιτικά από τις καμινάδες
και μαγαρίζουν τα γλυκά που φτιάνουν οι κυράδες.
Μπαίνουν μες στα φουρνιάρικα σα λείπουν οι ψωμάδες
και χώνουν τις χερούκλες τους μέσα στους λουκουμάδες.
Μαγεύουνε τα ζωντανά κι οι γάτες κελαηδούνε,
οι κότες νιαουρίζουνε κι οι γάϊδαροι λαλούνε."

Είναι ακόμη μεγάλοι πεινάλες και λιχούδηδες με ιδιαίτερη προτίμηση στα μελωμένα χριστουγεννιάτικα γλυκά . Όλοι ανεξαιρέτως είναι βλάκες και γι’ αυτό οι
άνθρωποι μπορούν πολλές φορές και τους ξεγελούν κι έτσι γλιτώνουν από αυτό το μπελά. Τους αρέσουν οι καυγάδες και τσακώνονται πολύ μεταξύ τους .







Ο καθένας από τους καλικάντζαρους έχει και κάποιο ιδιαίτερο χαρακτηριστικό που τον κάνει να ξεχωρίζει . Από αυτό το χαρακτηριστικό ο λαός μας τους έδωσε και τα ονόματά τους . Είναι ως επί το πλείστον λέξεις σύνθετες και αστείες.
ΜΑΛΑΓΑΝΑΣ
Ο Μαλαγάνας θέλει πολύ προσοχή γιατί ξεγελάει τα παιδιά με γλυκόλογα και έτσι καταφέρνει να τους παίρνει τα γλυκά.

ΤΡΙΚΛΟΠΟΔΗΣ
Ο Τρικλοπόδης έχει χταποδίσιο χέρι που το χώνει παντού και σκουντουφλάνε πάνω του οι άνθρωποι . Του αρέσει πολύ να μπερδεύει τις κλωστές από το πλεχτό της γιαγιάς.

ΠΛΑΝΗΤΑΡΟΣ
Ο Πλανήταρος πλανεύει τους ανθρώπους γιατί μπορεί να μεταμορφώνεται σε ζώο ή σε κουβάρι.

ΜΑΛΑΠΕΡΔΑΣ
Του Μαλαπέρδα του αρέσει να κατουράει και στα φαγητά την ώρα που μαγειρεύονται. Γι’ αυτό όσες νοικοκυρές τον ξέρουν φροντίζουν να κλείνουν καλά το καπάκι της κατσαρόλας τους.


ΜΑΓΑΡΑΣ
Ο Μαγάρας έχει μια κοιλιά σαν τούμπανο και αφήνει βρομερά αέρια πάνω στα φαγητά των ανθρώπων.

ΒΑΤΡΑΚΟΥΚΟΣ
Ο Βατρακούκος είναι θεόρατος και ολόιδιος βάτραχος.

ΚΑΤΑΧΑΝΑΣ - ΠΕΡΙΔΡΟΜΟΣ
Ο Καταχανάς τρώει διαρκώς και τα πάντα. Ρεύεται και βρομάει απαίσια.
Ο Περίδρομος είναι ο άλλος φαταούλας της παρέας.


ΚΟΥΛΟΧΕΡΗΣ
Ο Κουλοχέρης είναι σαραβαλιασμένος , μ’ ένα χέρι κοντό κι' ένα μακρύ , κι' όλο μπερδεύεται και πέφτει κάτω.

ΠΑΡΩΡΙΤΗΣ
Ο Παρωρίτης έχει μύτη σαν προβοσκίδα και πολύ μαλακή. Εμφανίζεται λίγη ώρα πριν λαλήσει ο πετεινός , αξημέρωτα , κι έχει μανία να παίρνει τις φωνές των ανθρώπων.

ΓΟΥΡΛΟΣ
Ο Γουρλός έχει τα μάτια του τεράστια σαν αυγά και πεταμένα έξω. Φυσικά δεν του ξεφεύγει τίποτα.


ΚΟΨΟΜΕΣΙΤΗΣ
Ο Κοψομεσίτης είναι κουτσός κα καμπούρης και πιο πολύ απ’ όλους τους άλλους καλικάντζαρους του αρέσουν οι τηγανίτες με το μέλι.

ΣΤΡΑΒΟΛΑΙΜΗΣ
Το χαρακτηριστικό του Στραβολαίμη είναι ότι στριφογυρνάει διαρκώς σα σβούρα το κεφάλι του.

ΚΟΨΑΧΕΙΛΗΣ
Του Κοψαχείλη τα δόντια είναι τεράστια και κρέμονται έξω από τα χείλη του. Του αρέσει να κοροϊδεύει τους παπάδες και γι' αυτό φορά συνήθως ένα ψεύτικο καλιμαύχι.

ΚΩΛΟΒΕΛΟΝΗΣ
Ο Κωλοβελόνης είναι μακρύς σαν μακαρόνι κι έτσι μπορεί εύκολα να περνάει από τις κλειδαρότρυπες κι από τις τρύπες του κόσκινου . Είναι ιδιαίτερα σβέλτος και γρήγορος στις κινήσεις του. Λένε πως ίσως ο Κωλοβελόνης να έχει ουρά που καταλήγει σε βέλος.

ΜΑΝΤΡΑΚΟΥΚΟΣ
Μαντρακούκος ή Πρώτος ή Κουτσός. Αυτός ο αρχικαλικάντζαρος την ημέρα κρύβεται στις μάντρες και τη νύχτα βγαίνει και πειράζει τις γυναίκες που περπατούν στο δρόμο. Είναι κοντόχοντρος, τραγοπόδαρος, καραφλός, ασχημομούρης, πιο πολύ απ’ τους άλλους και πολύ επικίνδυνος.

ΠΑΓΑΝΟΣ
Παγανός ή Πρώτος ή Μεγάλος.


Η αφεντιά του είναι κουτσός. Λένε μάλιστα πως τον κούτσανε μια κλωτσιά από το γαϊδούρι της Μάρως , μιας χωριατοπούλας που την κυνηγούσε κάποτε ο Παγανός για να την κάνει γυναίκα του, αλλά αυτή κρύφτηκε στα σακιά με το αλεύρι που είχε φορτωμένα στο γαϊδούρι της και κατάφερε να του ξεφύγει. Ο Παγανός έτρεξε μανιασμένος κοντά στο γαϊδούρι και την έψαχνε. Το ζωντανό τότε τρόμαξε τόσο πολύ που άρχισε να κλωτσάει. Μια δυνατή φαίνεται πως έφαγε ο Παγανός και σακατεύτηκε. Ο Παγανός λατρεύει τη στάχτη και γι’ αυτό τρυπώνει από τις καμινάδες. Φοβάται όμως πιο πολύ απ’ όλους τους Καλικάντζαρους τη φωτιά και γι’ αυτό οι νοικοκύρηδες φροντίζουν να μη σβήσει κατά τηδιάρκεια του δωδεκαήμερου. Ρίχνουν μάλιστα και αλάτι που κάνει θόρυβο όταν πέσει στη φωτιά, για να τον τρομάξουν ακόμα περισσότερο.

ΚΑΤΣΙΚΟΠΟΔΑΡΟΣ
Κατσικοπόδαρος ή Κατσιποδιάρης ή Μέγας Καλικάντζαρος.
Η μεγαλειότητά του είναι φαλακρός και κασιδιάρης κι έχει ένα κατσικίσιο ποδάρι . Είναι κακορίζικος, ελεεινός και γρουσούζης. Όπου βάλει το κατσικίσιο του ποδάρι φέρνει καταστροφές.







Διαβόλοι και τριβόλοι
Δημιουργός:  Ευτύχης Χαιρετάκης


Του κόσμου το δεντρί 
το κόβει η πονηρή, 
η καλικαντζαρού, 
που σερνει συντροφιά 
διαβόλια με σκουφιά, 
ξοπίσω της παντού!


Χαμός και ταραχή, 
σα βγει πάνω στη γη 
να αλλάξουν οι χρονιές,
να πείτε του παπά,
πως δεν την ακουμπά
με ξόρκια και φωνές!

Κοτέτσια αδειανά,
κλεμμένα ζωντανά,
σβησμένη κι η φουφού...
γελά με σκανταλιές
στου κόσμου τις αυλές,

η καλικαντζαρού! 



καθημερνή και σχόλη, 
δεν πιάνουν οι φοβέρες, 
για δώδεκα ημέρες 


Του κόσμου το δεντρί 
θα ρίξουν, δε μπορεί, 
τα καλικαντζαριά... 
θα βγουν μετά στο φως, 
να γίνει χαλασμός 
σε πόλεις και χωριά! 

Θα παίξουν σα παιδιά, 
θα φέρουν γρουσουζιά, 
στα σπίτια σας θα μπουν! 
Μωρά μες στο παχνί

και ρούχα στο σκοινί, 
πειράζουν ό,τι βρουν! 

Θα σβήσουν τις φωτιές, 
θα πούνε και ψευτιές, 
σε γέρους και παιδιά... 
χαλάνε τις δουλειές, 
γεμίζουν τις κοιλιές, 
τα καλικαντζαριά!





Φώτη, Φάνη κι Ιορδάνη, 
Ουρανία, Ράνια, Φωτούλα και Φανή 
αλλά και σε όσους γιορτάζουν!!! 

ΧΡΟΝΙΑ ΣΑΣ ΠΟΛΛΑ




Photobucket






BloggerTούτη την ανάρτηση την αφιερώνω... 
πού αλλού; Στο νέο φίλο καλικάτζαρο



Στον πιο μεγάλο -κάτζαρο απ' τα καλικατζάρια
που αίφνης εμφανίστηκε και τσάκισε ποδάρια 
Στίχους μας φτιαχνει έμμετρους με δεξιοτεχνία 
με χιούμορ, καυστικότητα και τέλεια μαεστρία 
Βλέπει λέει ονείρατα μ’ εντυπωσιακές ξανθιές
΄Ηρθε και κάνει σκανδαλιές και άλλες διαολιές
΄Εχω όμως περιέργεια πώς θα το καταλήξει, 
Αφού αγιάζουν τα νερά θα πρέπει να ...λακίξει