Τρίτη, 19 Οκτωβρίου 2010

Είπαν για μένα...



Κούκε μου καλέ, με είδες καθαρά.


"Καλύτερα και από τηλεόραση."

"Και ήρθε η γνωριμία που σημάδεψε τη ζωή σου. Αμέσως κατάλαβες με σιγουριά το λιμάνι που καρτερούσες. Ο γάμος, τα παιδιά. Οι χαρές και οι λύπες. Μια ζωή ολόκληρη. Και είσαι σίγουρη, αν μπορούσες δεν θα άλλαζες τίποτα.



Φυλαχτό οι ευχές σου, καλέ μου Ιωάννη

"Υποθέτω επέτειος γνωριμίας απόψε.
Πόσα χρόνια να πέρασαν άραγε;
Πέντε – δέκα – δεκαπέντε, όπως το μέτρημα στο κρυφτό στον τοίχο του σχολείου στα διαλείμματα.
Μα έχει σημασία τώρα πια;
Ίσως και να ‘χει.
Απλά για το μέγεθος των χρόνων της ευτυχίας.
Η ποιότητα είναι στο χαμόγελο το πρωινό, στην καλημέρα, στην καληνύχτα.
Στον απολογισμό που έρθει όταν πια οι «υποχρεώσεις» σας θα έχουν δημιουργήσει τις δικές τους «υποχρεώσεις».
Εύχομαι πάντοτε να είναι ήλιος στην ψυχή σου.
Κι ακόμα εύχομαι τα γλαρόπουλα σας έτσι να νιώθουν τους συντρόφους τους.
Κάθε ευτυχία..."