![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiXVq4znbsAjFF50pslOM-6PjhuZTmgLbuZ3HB42Mub6rvioRzj5LPgJuAdVmYgjLWX9VRkepWR8vJDnBQfxruyCglKbQ0GMZ1AJIxqxSZCR23_aaU4b6eF7TNvDgtEZdF1Z7djDh94oSI/s320/alm.jpg)
Την έχουν αγαπήσει...
![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhrmoAdq7GgYrs4APTJpaz92Dvvw8aFxwUbR6UT9lFbREMyY07JnfHebYPpDuoy49x54vJWY6qbTFdTglzzKA-FHG3xG2kO-mg8NRxwbSBLeBxWSvIw5HdPegQS7tC6IfkGO4VPWNtBV1I/s320/Almondtree2.jpg)
![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjRSttYHXFHeMhl9-3OY-cWDMbniI9VA08D26RqLGduW_teqaKuxKAShiIiapvocqHIfVMqJ1IjX0r-pPeR8FfDRs7eAcg1vRmlZn1R1xtf7h27HdNjpyQYXQ1QJFZak_IRCtnvsdeoY6E/s320/f_0671.jpg)
Δεν έχανε την ευκαρία, τέτοιαν εποχή (κοντά ήσαν και οι Απόκριες, όπου συνηθίζονταν οι μελωδικές παρεϊστικες βραδιές), για να γεμίσει το χώρο με τη μελωδική και κελαρυστή φωνούλα της....
Ετίναξε την ανθισμένη αμυγδαλιά (δις)
με τα χεράκια της
κι εγέμισ' από άνθη η πλάτη
η αγκαλιά και τα μαλλάκια της.
Κι εγέμισ' από άνθη...
Αχ, σαν την είδα χιονισμένη την τρελή (δις)
γλυκά τη φίλησα
της τίναξα όλα τ' άνθη από την κεφαλή
κι έτσι της μίλησα:
Της τίναξα όλα τ' άνθη...
"Τρελή, να φέρεις στα μαλλιά σου τη χιονιά (δις)
τι τόσο βιάζεσαι;
Μονάχη της θε να 'ρθει η βαρυχειμωνιά,
δεν το στοχάζεσαι;
Μονάχη της θε να 'ρθει...
Του κάκου τότε θα θυμάσαι τα παλιά (δις)
τα παιχνιδάκια σου,
σκυφτή γριούλα με τα κάτασπρα μαλλιά
και τα γυαλάκια σου.
Σκυφτή γριούλα..."
Κόρη της δεν ήταν και η μαμά μου; Τα ίδια νοσταλγικά τραγούδια θυμόταν κάθε τέτοια εποχή. Τότε που λίγο να απομακρυνόσουν από το κέντρο της Αθήνας, ξεχυνόσουν στους αγρούς. Και είχε πάρα πολλούς το Λεκανοπέδιο τότε.
Από αγρούς ήταν γεμάτο, πέρα από το κέντρο του και το Μαρούσι. Δεν ήταν ανάγκη να φεύγουμε πιο πέρα, αλλά ήταν βλέπεις και το καινούριο αυτοκίνητο και έπρεπε λέει να του κάνει τα χιλιόμετρά του. Μας πήγαινε λοιπόν ο πατέρας μου πολύ συχνά βολτίτσες στις πέριξ του Λεκανοπεδίου περιοχές, που τα τότε....αμπελοχώραφα, έχουν μετατραπεί σήμερα σε ασφυκτικά πυκνοκατοικημένες συνοικίες...
![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhqlUyUEVaEq2ljBTwlCFfLaOy_I_oWdbTST5UO-ILHFMJMsVwMEFb4WlOn0unwRV-i0rEba_EXibzbyFvnmzUIFOBLhuhujrZcq-H8oV9Y3RnIfW18fU7L-ugRhuY3mNWwpMUTEIUbtt8/s320/chico.jpg)
Μικρό κορίτσι εγώ τότε, δεν ήθελα να πολυπηγαίνω μαζί τους. Με γκρίνιες με έπαιρναν (το μοναχοπαίδι τους βλέπεις), αλλά τολμούσα να κάνω και διαφορετικά;
΄Ηθελα βρε αδερφέ, να καθίσω με τη φίλη μου να ακούσουμε από το μαγνητόφωνο τον Πασχάλη.... και πόσο του άρεσε ο τρόπος που τον αγαπούσε... και που όταν καθότανε στο διπλανό θρανίο...
Και με έπιανε, που λες μια μελαγχολία.... και όλο τα έκλεινα τα βιβλία...
και ναααα το δάκρυ...
Καλά σου κάνανε, μου λέει ο Γλάρος μου, που δε χάνει ευκαιρία να με πειράξει....έβλεπαν οι άνθρωποι ότι πέταγε το μάτι σου.
Τί του λες, τώρα...
Τις έχω συνδυάσει όμως και με το γάμο της αδελφής της μαμάς μου. Είχαν στολίσει το αυτοκίνητο με αμυγδαλιές μόνο.
Με αυτήν τη θεία μου λοιπόν, μόλις 10 χρόνια μεγαλύτερή μου, βρεθήκαμε πριν πολλά χρόνια, στο Λύκειο των Ελληνίδων σε μια βραδιά αφιερωμένη στον εμπνευστή και δημιουργό της Ανθισμένης αμυγδαλιάς, το Γεώργιο Δροσίνη.
Παρά το νεαρό της ηλικίας μου (όλο μεγαλο...κοπέλες ήσαν μαζεμένες), εντυπωσιάστηκα από το ρομαντισμό μιας εποχής που μπορεί να μην έζησα, αλλά έτυχε εκείνο το βράδυ να γνωρίσω, ανάμεσα σε τσάι και μαντολινάτες.
Και η, κατά τη μυθολογία, ιστορία της:
-->
-->
Εμένα τώρα, γιατί μου φαίνεται πως η ιστοριούλα με τη Φυλλίδα έχει κενά…
Για ποια ελπίδα και για ποια αγάπη μιλάει;
Η κοπελίτσα πέθανε λέμε, περιμένοντας τον όμορφο…
Μην τρελαθούμε τώρα….
Η αμυγδαλιά, από τη στιγμή που παράγει μύγδαλα (τα οποία είναι τα σπέρματα με τα οποία δίνουν ζωή στο νέο φυταράκι) εκπληροί τον προορισμό της με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Σύμφωνα μάλιστα με πρόσφατες μελέτες που έγιναν στο Ισραήλ, αν άνθιζε αργότερα θα είχε τον κίνδυνο να εξαφανιστεί. Τούτο επειδή τα λουλούδια της είναι ατελή και δεν τα προτιμούν τα έντομα όταν έχουν άλλη δυνατότητα. Δηλαδή, να πάνε να πάρουν νέκταρ από ένα άλλο λουλούδι. Οπότε δεν θα μεταφέρουν τη γύρη από το αρσενικό λουλούδι της αμυγδαλιάς στο θηλυκό για να γονιμοποιηθεί.΄Οταν όμως η αμυγδαλιά ανθίζει νωρίς, προλαβαίνει τα πρώτα έντομα που εμφανίζονται προσφέροντάς τους τροφή σε μια εποχή που τίποτε άλλο δεν είναι διαθέσιμο."
(εικόνα)
΄Ολα έχουν το λόγο, το σκοπό και τον προορισμό τους και για όλα η Φύση έχει την απάντηση.
![photo 00h8055xxiv-1.gif](http://i650.photobucket.com/albums/uu228/rouby_bucket/rouby/00h8055xxiv-1.gif)
(Στη μνήμη της γιαγιούλας μου και της μητέρας μου -
Εικόνες από Flickr & Photobouquet )
96 σχόλια:
Ανθισαν κι οι μυγδαλιές;
Αραγε, έχουν εδώ;
Φιλιά Γλαρένια μου...
Υπέροχη ανάρτηση, γλαρένια μου. Μας ταξίδεψες σε εποχές που σήμερα φαντάζουν παραμυθένιες. Αγρούς στο λεκανοπέδιο, ποιος να το φανταστεί σήμερα;... Ποτέ δεν θα έλεγα τα άνθη της αμυγδαλιάς ατελή. Η φρεσκάδα τους, το εύθραυστο κι αθώο που αναβλύζουν σα να' ναι όνειρο και σκέψη, το λεπτό τους άρωμα που λες και ταξίδεψε από μέρη μακρινά για να μας βρει, δεν θα μπορούσαν να είναι πιο τέλεια.
Ναι, για όλα έχει η φύση την απάντηση. Εμείς είμαστε οι κουφοί που δεν ακούμε και οι τυφλοί που δεν βλέπουμε.
Φιλιά, γλυκιά γλαρένια :)
Aυτός ο πίνακας του Van Gogh είναι από τους πολυαγαπημένους μου...
Από την άλλη νομίζω ότι χρειάζεται αυτή η τρέλα παράδειγμα του να ανθίζει στο χιονιά... αν μπορεί αυτή μπορούμε όλοι μας...
Μεγάλο Φιλί και καλό βράδυ...
Άψογο το αφιέρωμα...
Και εγώ αυτό αναρωτήθηκα στην αρχή, ποιά ελπίδα; Μάλλον την ελπίδα ότι κάποτε θα γύριζε.. όπως και γύρισε..
Είναι ωραία δέντρα και με ωραίους ανθούς, δυστυχώς εδώ δεν έχουμε, είναι πολύ ψηλά...
Είναι ωραίο που με αφορμή τις αμυγδαλιές θυμάσαι τη μαμά και τη γιαγιά σου..
Ti μου θυμισες!
Λουντεμη φυσικα κι ας δεν ειναι κερασιες ..μια παλια ελληνικη ταινια..τη αγαπημενη μου σοκολατα..Βαν Γκογ του οποιου ειναι η τελευταια τρεμαμενη αμυγδαλια..
αγαπημενα μου προσωπα σαν τα δικα σου χαμενα στο χρονο
μα ποτε αναπαυμενα στη ληθη της ψυχης μου
και μικρες στιγμες ευτυχιας καποιες ανοιξιατικες εκδρομες που ακομα παιδια
πηγαιναμε σε ενα τοπο που τον λεγαμε "μυγδαλιες" και τσακιζαμε τις καημενες για να κανουμε αγκαλιες απο ανθοδεσμες στις Κυριες
που μεχρι να τις παμε ..
μαδουσαν ασθενικες ..
ειναι τοσο ευαισθητα τα ανθη της μυγδαλιας
-οσο και το τοσο ομορφο ποστ σου Γλαρενια!
χχχχχχχχχχχχχχ
εμένα πάντως με κάλυψε ο μύθος! σαν την πιστή πηνελόπη. και σε περιμένω σαν τσιγάρο αναμμένο που λένε..
δεν την ήξερα την ιστορία βέβαια. και δεν μου είχε περάσει ποτέ από το μυαλό γιατί η αμυγδαλιά ανθίζει νωρίτερα..για όλα όμως υπάρχει μία εξήγηση. "και αυτό έχει μία λογική.."
πως να ξεχαστουν, αφου ζουν μεσα στην καρδιά σου;
σε φιλώ!
Πόλύ όμορφη ανάρτηση, με τόσες πληροφορίες, τρυφερή σαν τα άνθη της αμυγδαλιάς και χάδι σε μνήμη αγαπημένων.
Με άγγιξε.
Τι ομορφιές είναι αυτές καταχείμωνο??
Μόλις βρω ανθισμένες αμυγδαλιές(είμαστε κοντά στη φύση εμείς βλέπεις):), θα σου στείλω σχετικές φώτο!
Ωρα καλή Γλαρένια!
Τελικά, το "άσπρο" κυριαρχεί κι εδώ.
Να ισχύει άραγε ότι κάποια πνεύματα έχουν υπέρλογες συναντήσεις;;;
Ακριβως οπως πολυ σωστα το είπες
"όλα εχουν το λογο, το σκοπο και τον προορισμό τους"
Γιατί τα πάντα με σοφία εποίησε...
Ομορφη νάναι η Κυριακή σου γεμάτη ανθη κι όμορφες ευωδιαστές αναμνήσεις
Αρης
καλημέρα. Ανθισμένες μυγδαλιές,τραγουδια, μύθοι και λογικές...μμμμ οτι πρεπει για το πρωινό ξύπνημα της Κυριακής. Καφεδάκι και ξεκίνημα για δουλεια...
συνεχίζει ο νοτιας στην Καρυστο και εχει μια γλυκούρα εξω..και μια μουνταδα που τρυπώνει παντου,οπου βρει,ναι ναι και στην καρδια...
καλη σου μερα και φωτεινή
φιλια Κυριακάτικα
Και μεις οι...πεζοί,μόλις άνθιζαν στο κτήμα του Παναγιωτάκη,δεκαπέντε στρέμματα μόνο αμυγδαλιές,δεν εντυπωσιαζόμασταν απ'τις ευωδιές,μα μετρούσαμε τις μέρες,πότε θα φάμε τα άγουρα αμύγδαλα:)
Ανθοφόρα ψυχή, μες σε τέτοιες ομορφιές να μπουμπουκιάζεις και να καρπίζεις και να ομορφαίνεις τους παγουμένους καιρούς!
καλημερα..τολμω να πω οτι μαζι σου ....οσο ζω μαθαινω..τον μυθο δεν τον ηξερα..στην φυση τιποτα δεν ειναι τυχαιο.η μυγδαλια ειναι η πρωτη που ανθηζη μεσα στα...χιονια....σαν ενδειξη μιας νεας ζωης....
Καλημέρα γλυκιά μου,τι υπέροχες φωτογραφίες είναι αυτές;Η γιαγιά μου τις λέει "νυφούλες" επειδή είναι έτσι με τα μπουμπουκάκια στολισμένες.Πόσο τ΄ αγαπάω αυτά τα δέντρα,αυτά τα άνθη.
Σε ευχαριστούμε καλή μου για τις ομορφιές.
Καλή Κυριακή.
δεν μοιάζει απίστευτο που η ξαδέλφη του δροσίνη κούνησε ανθισμένη νερατζιά και όχι αμυγδαλιά; :)
είναι τρομερά δέντρα! και ετοιμάζονται να βγάλουν άνθη όπου να 'ναι.
έχεις ακόμα το μαγνητόφωνο;;
αυτό με τις ταινίες;;
πολλά φιλιά! ανθισμένα!
δεν ξεχνιούνται
Το πιο όμορφο
Να κοιτάς μες στην καρδιά του χειμώνα την ομορφιά της να απλώνεται σιγά σιγά!!!
Θα συνεχίσουμε να την τραγουδάμε , έτσι για να μην ξεχάσουμε και να μην ξεχαστούμε!!
Πολλά φιλιά γλάρε μου
Μου έλυσες την απορία γιατί οι αμυγδαλιές ανθίζουν νωρίς! Πολύ όμορφο το αφιέρωμα σου!
Εμένα μ'αρέσουν πάρα πολύ τα ωμά αμύγδαλα! Μικρή, όπου έβλεπα αμυγδαλιές προσπαθούσα μετά μανίας να σπάσω το περίβλημα, να πάρω τον καρπό με την λεπτή φλουδίτσα και να το φάω! Όμορφες αναμνήσεις!
Καλησπέρα Γλαρένια μου!
Καλή εβδομάδα να έχουμε!
Αrtanis μου,
΄Ο,τι περίεργο βλέπεις από δέντρα και φυτά να μας ενημερώνεις, ναι;
:-)
Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές
Πένθιμες ομορφιές!:)
evaggelia-p. μου,
Πράγματι, για ποια "ατέλεια" να μιλήσουμε. Τα άνθη της και λεπτεπίλεπτο άρωμά τους, έστω και μέσα από αυτή την ευθραυστότητα, είναι η έκφραση της φινετσάτης τελειότητας
Και ναι, παραμυθένιες φαντάζουν οι εποχές αυτές, που μέσα από παλαιότερες ταινίες πρόλαβα στην εφηβεία μου.
Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές
οdipore μου,
Στα θέα τους δε γίνεται να μη χαμογελάσουμε και έστω προς στιγμήν να αισιοοξήσουμε.
΄Ισως να εντάσσεται και αυτό, σε ένα από τα μαθήματα που η Φύση καθημερινά μας διδάσκει.
Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές
hfaistiwnako μου,
Και τί κατάλαβε που γύρισε ο άκαρδος, αφού μαγκούφης έμεινε;
;-)
Χα... δίπλα-δίπλα να μας βάλουν εμάς τους δυο....να τους κάνουμε το άσπρο ...μαύρο
Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές
talisker μου,
Διάβασα και ξαναδιάβασα το νοσταλγικό σου σχόλιο, ακουμπισμένη στο ένα μου χέρι, για να είμαι πιο κοντά στην οθόνη, αλλά και να προφτάσω τις μυρωδιές από τις μισομαδημένες αμυγδαλιές της Κυρίας σας τότε.
Να είσαι καλά!
Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές
toVenito μου,
Μετεξεταστέοι και στο ίδιο θρανίο και οι δυο μας λοιπόν
:-)
Τα ίδια ακριβώς πράγματα δε γνώριζα ούτε εγώ και όπως καταλαβαίνεις, άμα τη ανακαλύψει των πληροφοριών και του βίντεο, αυτός ήταν και ο λόγος της ανάρτησης, συν τις ...θύμισες.
Καλό σου βράδυ,
Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές
Μαριλένα μου,
΄Ετσι είναι.
Καλή σου εβδομάδα,
Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές
΄Αστριά μου,
...σαν το λεπτό τους και αιθέριο άρωμα....
Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές
Υπάρχουν κιάλλα πολύ όμορφα λουλούδια,αλλά αυτό της αμυγδαλιάς για μένα είναι το ωραιότερο, έτσι οπως μένει επάνω στο δένδρο του.
Μου γέμισες ψυχή και μάτια με τις φωτογραφίες σου Γλαρένια. Σαν να ερχόταν κιόλας η άνοιξη. Νάσαι καλά.
΄Ωρα καλή και σένανε
καλέ μου busy bee
και περιμένω με χαρά
έστω και ένα τους κλαδί.
:-)
Θα βάλω τις αμυγδαλιές σου στο sidebar, δίπλα στα ρόδια σου
Σ' ευχαριστώ!
Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές
Aristodime μου,
Μα....TA ΠΑΝΤΑ!!!
Καλή σου εβδομάδα
Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές
Venceremos μου,
Χαίρομαι που σε συντρόφεψα στην πρωινή χαλάρωση.
Δε θα το πιστέψεις...λατρεύω τούτη την υγρή μουντάδα...
Kαι καφέ πίνω μόλις τώρα, διαβάζοντας και σχολιάζοντας, γιατί οι μύριοι (γλαρόπουλα) επέδραμαν και πάλι...
:-)
Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές
Vad μου,
Παιδιά.... ξεγνοιαστες ηλικίες και πολύτιμες θύμισες, όποιες κι'αν ηταν αυτές
Καλή σου εβδομάδα1
Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές
Αρχόντισσά μου Καπετάνισσα,
΄Αλλος αέρας, με αρμύρα φερμένη από όμορφα πελάγη,μπήκε εδώ μέσα σήμερα.
Καλή σου και όμορφη εβδομάδα!
Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές
Αnastasie μου,
Ως κόρες ερυθριούν οι αμυγδαλιές εδώ σήμερα και μας γεμίζουν αιθέριες ευωδιές.
Τί θυμήθηκα πάλι....Οι αμυγδαλιές που στόλισαν το νυφικό αυτοκίνητο της θείας τότε, ήταν από την ....άγια Αργολική γη φερμένες
:-)
Μετ' ασπασμών τε και εναγκαλισμών
gregory μου,
Θαρρείς πως κι' εγώ το γνώριζα καλέ μου;
Και ναι συμφωνώ πως τίποτε δε είναι και δε γίνεται τυχαία, ούτε ακόμη το γεγονός πως στο διαδικτυακό χώρο, γίναμε μια όμορφη παρέα και μοιραζόμαστε πράγματα, εμπειρίες και συναισθήματα
:-)
Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές
gregory μου,
Αααααα.....ΧΡΟΝΙΑ ΣΟΥ ΠΟΛΛΑ και ΚΑΛΑ και από εδώ.
Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές
neni μου,
Κι' εγώ σ' ευχαριστώ που με τις "νυφούλες" της γιαγιάς σου μου θύμισες πως ναι, έτσι εκφράζονταν οι γιαγιούλες μας.
Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές
b|a|s|n\i/a μου,
Και τα άνθη της νερατζιάς (κάθε Μ. Εβδομάδα (ειδικά) που πηγαίναμε στις εκκλησιές) θεσπέσιο εχουν άρωμα!!!
Το μαγνητόφωνο ναι, με τις ταινίες, που ποτέ δεν είχα, ήταν της φίλης μου.... και ακούσαμε
A casa d' Irene...που σου σου αφιερώνω
με αγάπη, όπως τότε με τους ερασιτεχνικούς (πειρατικούς)ραδιοσταθμούς...
΄Ελα τώρα, τί μου θύμισες πάλι
:-)
Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές
Αnastasia μου,
“..να μην ξεχάσουμε και να μην ξεχαστούμε!!”
Moυ άρεσε πολύ!
:-)
Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές
eirini μου,
Ναι, έτσι κάναμε.
Εγώ η μεσήλξ, το συνηθίζω με αγίνωτα καρύδια κάθε Σεπτέμβρη.
:-)
Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές
kaveire μου,
Δε θα το έλεγα...
Να ήταν βιολέτα, που συνδέεται άμεσα και με το Μεγαλοβδομαδιάτικο "πένθος", να το πεις.
Το προτιμώ σαν το ελπιδοφόρο προμήνυμα της ΄Ανοιξης που θα έρθει, μετά και τους τελευταίους χιονιάδες.
Χαμόγελο και καλή σου εβδομάδα!
:-)
Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές
Λιόντα μου,
Είπες "σαν";
Πού θα πάει, ένας μήνας και μισός περίπου έμεινε ακόμη και ύστερα... ΄Ανοιξη!
:-)
Καλή σου εβδομάδα!
Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές
Η αμυγδαλιά είναι το αγαπημένο δέντρο της μητέρας μου και για αυτό το αγαπώ κι εγώ ιδιαίτερα. Η αμυγδαλιά μας δεν έχει ανθίσει ακόμα, την περιμένουμε από μέρα σε μέρα! Καλή εβδομάδα!
kατατοπιστικοτατες η πληροφοριες για τις αμυγδαλιες..το αγαπημενο μου δεντρακι.....μα εχουν το λογο τους που ανθιζουν νωρις κατι που δεν ηξερα!!!
σιγουρα η φυση ξερει και εμεις απλα να την ερμηνευσουμε προσπαθουμε...
οσο αναφορα την ιστορια με το γιο του θησεα εχεις δικιο να λες οτι αγαπη μαλλον μονο η φυλλις ειχε...πεθανε περιμενοντας τον!!!!!!!!!μα η αγαπη οπως και να χει την εκανε κι ανθισε...
Η μυγδαλιά κι ο έρωτας δεν έχουν λογική,
ευτυχώς!
Την είδα χτες την τρελαμένη,ολάνθιστη !
Ανοίγει φώναζε ,η μέρα,κι ο Ήλιος ανεβαίνει,
δεν φοβάμαι!
με έστειλες!! να 'ξερες σε πόσες εικόνες πίσω. και με συγκίνησες.
μαγνητόφωνο έχουμε. και ταινίες. :)) και ένα παλιό πικάπ. και 45άρια δισκάκια. και ένα από αυτά στο αφιερώνω με πολύ αγάπη. :)
..και μεσα στο χειμωνα, παρολες τις δυσκολιες, κατι υπαρχει να ανθιζει, κατι υπαρχει να μας γεμιζει αισιοδοξια...ωραιος ο μυθος.
Καλο βραδυ Γλαρένια :)
Άπό τα πολύ πολύ όμορφα λουλούδια. Αν και δεν έχω την ευτυχία να βλέπω κλαδιά αμυγδαλιάς , μιας και ζω στη πόλη, ικανοποιούμε με τα κλαδιά που βλέπω να πουλούν στις λαικές, ή τις νερατζιές και τις κορομηλιές που βγάζουν κι αυτές αυτά τα μικρά όμορφα ανθάκια. Κανένα όμως δεν έχει την ομορφιά της :)
Να είσαι καλά να θυμάσαι και τη γιαγιά και τη μαμά , και τις αμυγδαλιές που έχουν φυτέψει τόσο καλά και όμορφα στη καρδιά σου για να είναι πάντα ανθισμένη.
Φιλιά Γλαρένια μου, καλό βράδυ και καλή εβδομάδα.
και να σκεφθείς, δεν το πρόσεξα!
Ανθίσανε κιόλας; Κι εγώ που είμαι;
Να είσαι καλά, γλαρένια μου!
Eδω άνθισαν κιόλας!!!Σήμερα τις κόιταζα και σιγοτραγουδούσα το γνωστο παλιό τραγουδάκι!
Ωραια αναρτηση και αισιόδοξη μες το καταχείμωνο Γλαρένια μου!
πλυμμηριζει αγαπη
φιλι
Άνθισαν ε; Ε βέβαια με τέτοιο καιρό...
Υπέροχο φυτό, υπέροχη ανάρτηση...
Φιλιά πολλά!!
Τρελοτουρίστρια
Τόση ομορφιά μετά απο τη συννεφια και τη βροχή ήταν ότι επρεπε:)))
ΥΠΕΡΟΧΕΣ φωτο.
Την καλημερα μου.
aspa μου,
Αγαπημένο δέντρο.
Στη ...Γλαρούπολη είναι από τα λίγα δένδρα που δεν έχω.
Από εδώ και πέρα είναι η εποχή τους και η πλήρης άνθηση περί τα τέλη Φεβρουαρίου.
Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές
παπαρούνα μου,
Πόσα δώρα κατά περιόδους και μέσα στην ίδια εποχή, μας χαρίζει αλήθεια η μητέρα Φύση.
Θυμήθηκα τώρα τους καταπράσινους αγρούς "'ματοβαμμένους" από τις παπαρούνες,
Φοβερό κι' αυτό το θέαμα!!!
:-)
Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές
kostaslogh μου,
Tρελλή κι' αλλοπαρμένη,
λουλούδια φορτωμένη,
κι' αιθέριες μυρωδιες
σ' όμορφες εξοχές...
Και θα μεγαλώνει η μέρα καθημερινά, μέχρι 21 Ιουνίου
Το χέρι ν' απλώσουμε την πιάσαμε την ΄Ανοιξη....
Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές
Μου φώτισες την ημέρα. Όχι, ολόκληρη την εβδομάδα!
Άνθιζαν οι αμυγδαλιές και δεν το πήρα χαμπάρι…
Ευχαριστώ, γλυκιά μου γλαρένια…
Τι έκπληξη Γλαρένια μου, γεμάτη ελπίδα..τι ομορφιά!
Ευαισθησία με γνώση!
Άγγιγμα ψυχής!
«Ποτάμι μου, συ τη θάλασσα άφοβα κοίτα
δίχως όρια ταξίδεψε όπως ξεκίνησες.
Στ' αλμυρά νερά της δεν θα πνιγεί η γλύκα σου.
Κυκλάμινο άνθισε, ο Θεός σού χαμογελά.
Αμυγδαλιά, η ομορφιά σου θα σώσει τον κόσμο…»Διαμαντάκη
Πάντα γελαστή!
Σε ευχαριστώ!
Ζεστές αγκαλίτσες!
Καλή σου βδομάδα!
Και ποιος δεν έχει ιστορίες με ανθισμένες αμυγδαλιές.... Ποιος δεν την έχει θαυμάσει... Ποιος δεν την έχει τραγουδήσει... Ποιος δεν έχει κόψει ένα κλαράκι για να το χαρίσει σε κάποια ψυχούλα...
Εκπληκτικό, Γλαρένια!!!
Καλημέρα και καλή εβδομάδα να έχεις!
b|a|s|n\i/a μου,
Κοίτα τώρα, που θα πρέπει να μάθω Ιταλικά..
:-)
Γιατί εσύ, τί νομίζεις πως έκανες;
Με 'ξαπέστειλες....
Τί λες και δισκάκια έ; από εκείνα με το γνώριμο ....χρατσάνισμα.
Να δεις χρατσάνισμα που κάνει η Λιλή Μαρλέν από το 78άρι που έχω. ΄Αλλο μηχάνημα και τούτο...
Καλή σου εβδομάδα,
Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές
iLia μου,
Καλή σου και φωτεινή και ηλιόλουστη μέρα!!!
Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές
Ulive2loveU μου,
Τώρα που είπες κλαδιά. Στις λαϊκές και φυσικά τα ανθοπωλεία πουλάνε τσιντόνιες, οι οποίες είναι επίσης πανέμορφες, ανθεκτικότατεες, αλλά τα άνθη τους άοσμα.
Καλή σου εβδομάδα!
Φιλί και Γλαρένιες
απάγγειο μου,
΄Ακου πράματα.... να ρωτάς που βρίσκεσαι...
Κοντά μας καλή μου φίλη.
Είσαι και ΠΑΛΙ κοντά μας και πολύ χαίρομαι.
:-)))
Καλή σου εβδομάδα!
Φιλί και Γλαρένιες
faraona μου,
Φαντάζομαι πόσο όμορφα θα βλέπεις από το μπαλκόνι σου, εκείνο με την πανοραμική θέα, αν φυσικά έχεις κοντά σου αμυγδαλιές
Καλή σου και φωτεινή εβδομάδα!
Φιλί και Γλαρένιες
skouliki μου,
Μα γίνεται στη θέα τους να μη χαμογελάσεις;
Καλή σου εβδομάδα!
Φιλί και Γλαρένιες
na eisai kala na tis 8imasai!!iperoxes oi foto sou!!!filia!
Κι εγώ έχω ιδιαίτερη σχέση με τις αμυγδαλίτσες. Στην επαρχιακή πόλη που μεγάλωσε, απέναντι απ' το σπίτι μας ήταν ένα λιβάδι με πολλές αμυγδαλιές. Τώρα έγινε ένα μεγαθύριο και στργάζει τη ΔΟΥ και το ΙΚΑ...
Αχ η αμυγδαλιά..Τι υπέροχο δεντρο.
Αν σου πω πως αυτό το πάρα πολύ παλιό τραγούδι το αγαπώ ιδιαίτερα θα με πιστέψεις??
Πάντα η εικόνα της με ταξιδεύει...
Να'σαι καλά γλαρένια μου
Μα είναι πανέμορφες οι μυγδαλίτσες, τι ανθάκια φανταστικά έχουν !!!!
Κάθε χρόνο τις φωτογραφίζω , τώρα οι δικές μας αμυγδαλιές , εδώ στο κτήμα μας, είναι μπουμπουκιασμένες (χθες τις έβλεπα), σε λίγο θ ανθίσουν , περιμένω ..... Γλαρένια , μ αυτά τα λευκά ανθάκια , μας έφερες την άνοιξη !!!!
Καληνύχτα από το νησί μου
Μπράβο κοπέλα μου, άνοιξε το μάτι μου -επιτέλους- από την ομορφιά...
Μπράβο...
Μόνο που κι αυτές, τα τελευταία χρόνια δεν ξέρουν πότε ν΄ανθίσουν.
Τέτοιο σοκ έχουν πάθει με τον παλιόκαιρο και την χαλασμένη ατμόσφερα.
Ας είναι...
Είναι τόσο όμορφες που έχω την αίσθηση πως η μυρωδιά τους έχουν πλημυρίσει το γραφείο...
Τοσο ζωνανές.
Το είχα ανάγκη.
Νά'σαι καλά...
Την πολύ καλημέρα μου.
Κωστας
vloutis.wordpress.com
vloutis.blogspot.com
Ανθισαν , τις είδα! Τα πρώτα λουλουδάκια άνοιξαν, η μέρα μεγάλωσε, έρχεται η άνοιξη.
Μου αρέσουν και μένα τα παλιά τργουδάκια, όλα τα ωραία τραγουδάκια μου αρέσουν, αλλά να με δεις στον εθνικό κήπο να τραγουδάω μοναχή μου, για αμυγδαλιές, για γιούλια και βιόλες, τι να σου πω δηλαδή. Γέλαγα μόνη μου μετά.
Ωραίες αναμνήσεις οι δικές σου, αλλά να βλέπεις πως είναι σήμερα οι εξοχές της Αττικής, ακόμα δεν μπορώ να το χωνέψω.
καλημέρα
Πολύ όμορφο το θέμα....τρυφερό και αγαπησιάρικο.
Οι αμυγδαλιές πάντως είναι το αγαπημένο μου δέντρο...
Να σου πω ένα μυστικό...έχω μια στο κήπο μου....και αν όλα τα δέντρα κατα καιρούς έφυγαν και ήρθαν άλλα...αυτή εκεί στέκει αγέρωχη...
Βλέπεις και η γειτονιά την θέλει..
Η αμυγδαλιά και η καρυδιά στην αυλή μου μάλλον θα είναι εκεί αιώνια!!
Πάλι καλά που πρόλαβα να μπλογκάρω μαζί με τις μυγδαλιές..
Καλημέρες Γλαρένια μου!!!!!!
(Εσύ Πασχάλη, εγώ προχτές άκουγα live Θάνο Καλλίρη!!!)
leviathan μου,
Σ' ευχαριστώ και με τιμάς πάντα με την επίσκεψή σου.
Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές
Ασκαρντουλίνο μου,
΄Εχεις δίκιο να δηλώνεις πικρία για την αλόγιστη οικοπεδοποίηση και ανοικοδόμηση.
Αναρωτιεμαι γιατί εμείς στην Ελλάδα να μη σεβόμαστε τη Φύση όσο θα έπρεπε. Γιατί να μην είναι υποχρεωτικοί οι χώροι πρασίνου σε κάθε οικόπεδο.
Γιατί να "κολλάμε" ντε και καλά τα κτίρια σαν συσκευασίες στα ράφια...
Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές
crazy tourists μου,
Αχ, όμορφα που θα είναι τώρα στις Σπέτσες
:-)
Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές
ΠΑΛΜΕ μου,
Xρειαζόταν, έτσι για μια βαθιά ανάσα, μέχρι να ξεπεράσουμε και τα τελευταία ξεσπάσματα του φετινού χειμώνα.
Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές
agapi μου,
:-)
Χαρά να έχεις!!!
Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές
mareld μου,
Σου χαμογελάω...με συγκίνηση....και αγάπη. Μπορεί να μη με βλέπεις μα το νιώθεις, ναι;
Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές
Και όμως καλή μου Γλαρένια οι ιστορίες μεγάλης αγάπης που υμνήθηκαν δεν έχουν ποτέ αίσιο τέλος, κάπως έτσι τελειώνουν, ή φεύγουν και οι δύο ή ό ένας από τους δύο.
Και μία απορία να μου λύσεις. Που βρίσκεις τον χρόνο και κάνεις τόσο ωραίες αναρτήσεις; Πολλά φιλιά gskastro
Μηθυμναίε μου,
Και σε ποιού τα μαλλιά δε μπλέχτηκαν τα λεπτεπίλεπτα πέταλά τους..
Καλή σου μέρα κι' όμορφη,
Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές
rain μου,
Kι' εγώ το θεωρώ διαχρονικό τραγούδι. Στο άκουσμά του και τα νεαρά παιδιά του σήμερα, σίγουρα θα χαμογελάσουν...δε μπορεί...
:-)
Καλή σου μέρα κι' όμορφη,
Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές
Αθηνά μου,
Περιμένω να γεμίσεις με ανθη, από τα δικά σου, τη σελίδα σου, έτσι όπως μόνο εσύ ξέρεις να "ντύνεις" όμορφα
:-)
Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές
David Santos,
Very nice to see you again
Thank you very much my dear friend.
Keep well!!!
Um grande ambazo,
Johanna
Κώστα μου Βλουτή,
Η Φύση εξακολουθεί να μας απαντά μόνο με ομορφιές, χαμόγελα και ευωδιές.
Ας το χαρούμε και ς συνέλθουμε επιτέλους και να σταματήσουμε να την πληγώνουμε.
Χαίρομαι που σε ευχαρίστησαν οι αμυγδαλιές μου,
Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές
sofia μου,
Διακρίνω έναν ΚΗΠΟ στην ψυχή σου και χαίρομαι καλή μου φίλη.
Τις εξοχές της Αττικής τις γνωρίζω από μικρό παιδί και πονάω με όλο αυτό που βλέπω σήμερα.
΄Αναρχη δόμηση και χωρίς καμία πρόβλεψη.
Και μόνο η έλλειψη χώρων στάθμευσης για κάθε πολυόροφο κτίριο, δείχνει την στενομυαλιά όλων όσων καθιέρωσαν έναν Γ.Ο.Κ. (Γενικό Οικοδομικό Κανονισμό), έξω από κάθε ανθρώπινη λογική.
΄Ολοι αυτοί που κυβέρνησαν και κυβερνάνε όμως, πάντα είχαν αλλά και έχουν τον τρόπο τους, χωρίς να χρειάζονται 1,5-2 ώρες για μια θέση parking...
Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές
tdjm μου,
Kαρυδιά, ε;....
Πες μου πού είσαι και το Σεπτέμβρη σου 'ρχομαι...
Πλάκα κάνω, έχω κι΄εγώ στη Γλαρούπολη
Λατρεύω τα αγίνωτα, εκείνα που τα ξεφλουδίζω.
:-)
Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές
patsioura-άκι μου,
Καλλίρη;...
Δώρο για σένα αυτό που το αγαπώ κι' έχω και απίστευτα όμορφες αναμνήσεις από Πήλιο
Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές
Σαν κάποιος να μπήκε στα ...χωράφια μου. Δυστυχώς τώρα πια δεν είναι μόνο οι αμυγδαλιές που ανθίζουν πρώιμα. Και το ξέρω λόγω δουλειάς. Η καταστροφή που έχουμε προκαλέσει στο περιβάλλον έχει σαν αποτέλεσμα πολλά φυτά να μην ¨κοιμούνται¨ καν τον χειμώνα γεγονός που έχει βέβαια καταστροφικές συνέπειες. Άραγε θα βάλουμε κάποτε μυαλό; Καλησπέρα, να είσαι καλά.
"Μαζί ξανά στη γιορτή
στην κάθε γιορτή
να παίζει κρυφτό
με τα χρώματα η ψυχή μας.."
Υπέροχος ο ύμνος σου στην Αμυγδαλιά
γλυκιά μου Γλαρένια..
Σε φιλω και σε καλησπερίζω..
Σε ένα προάστιο των Αθηνών γλαρένια μου..
Και η καρυδιά μου είναι ακόμη μικρή μόλις 18 χρόνων ,καρυδάκια όμως βγάζει λίγα....
Και εμένα μου αρέσουν αγίνωτα...αυτά που μαυρίζουν τα χέρια!!
Τα άνθεα της αμυγδαλιάς να στολίζουν τη ζωή σου γλαρένια γιατί το αξίζεις...
χμ.. πέταγε το μάτι σου ε?
φιλιά σε όλους
Τι όμορφη ανάρτηση για την αγαπημένη αμυγδαλιά!
τι όμορφο κι ανθισμένο ποστ! Κι εγώ έχω μεγάλη αγάπη για την αμυγδαλιά, είναι το τρίτο αγαπημένο μου δέντρο. Και πόσο σε γεμίζει αισιοδοξία όταν τη βλέπεις μες το χειμώνα να ανθίζει ε;
Δημοσίευση σχολίου