΄Εχει αυτιά η θάλασσα (;) κι' υπομονή ν' ακούει
τα μύρια όσα απ' την ακτή της σιγοψιθυρίζουν
οι ερωτευμένες οι καρδιές κι' οι άλλες που πονάνε
για έρωτες ανήμερους, γι' αυτούς που αγαπάνε...
Και όμως, έχουν αυτιά οι θάλασσες,
κοχύλια φιλντισένια,
που στα βραχάκια τ' Αναπλιού
βρήκε και η Γλαρένια.
Πριν μερικά χρόνια, που λες, είχα βρει αλιώτιδες σε βραχάκια της παραλίας, στο αγαπημένο μου Ναύπλιο, χωρίς να γνωρίζω βεβαίως, περί τίνος ακριβώς επρόκειτο. Με ενθουσίασε το ιριδίζον εσωτερικό μέρος του όστρακου, που είναι σα φίλντισι, τέλειο κόσμημα...
Στο βαζάκι λοιπόν, ελάχιστες θαλασσινές ομορφιές...
To ότι παρακολουθώ την κίνηση των επισκεπτών στο μπλογκ μου μέσω extreme tracking,
δεν είναι από περιέργεια για τον ίδιο τον επισκέπτη προσωπικά αλλά για την αναζήτησή του που τον έφερε μέχρι τη μπλογκο-θύρα μου.
Η αναζήτηση λοιπόν κάποιου e-φίλου για τις αλιώτιδες, μου θύμισε μία προ τριετίας ανάρτησή μου, στην οποία οι σχετικές πληροφορίες είναι περιεχόμενο άλλης πολύ παλαιότερης (πενταετία και...) αλλά και μια υπόσχεσή μου σε φίλη μακρινή.
Αrtanis μου, η έκπληξη που από παλιά σου υποσχέθηκα, για τα paua που βρήκες στα σκουπίδια στην εκδρομή σας στην kaikoyra.και να είσαι ΠΑΝΤΑ καλά!!!
Αλιώτις (Haliotis
Για περισσότερα από 125.000 χρόνια οι αλιώτιδες του γένους Haliotis Midae αποτελούν τροφή για τον άνθρωπο. Η ανεξέλεγκτη εκμετάλλευσή τους όμως, οδήγησε στη μείωση του είδους, εξαιτίας του ότι οι νότιες ακτές της Αφρικής αποτελούν τον παράδεισο των λαθροθηρών.
για έρωτες ανήμερους, γι' αυτούς που αγαπάνε...
Και όμως, έχουν αυτιά οι θάλασσες,
κοχύλια φιλντισένια,
που στα βραχάκια τ' Αναπλιού
βρήκε και η Γλαρένια.
Πριν μερικά χρόνια, που λες, είχα βρει αλιώτιδες σε βραχάκια της παραλίας, στο αγαπημένο μου Ναύπλιο, χωρίς να γνωρίζω βεβαίως, περί τίνος ακριβώς επρόκειτο. Με ενθουσίασε το ιριδίζον εσωτερικό μέρος του όστρακου, που είναι σα φίλντισι, τέλειο κόσμημα...
Στο βαζάκι λοιπόν, ελάχιστες θαλασσινές ομορφιές...
To ότι παρακολουθώ την κίνηση των επισκεπτών στο μπλογκ μου μέσω extreme tracking,
δεν είναι από περιέργεια για τον ίδιο τον επισκέπτη προσωπικά αλλά για την αναζήτησή του που τον έφερε μέχρι τη μπλογκο-θύρα μου.
Η αναζήτηση λοιπόν κάποιου e-φίλου για τις αλιώτιδες, μου θύμισε μία προ τριετίας ανάρτησή μου, στην οποία οι σχετικές πληροφορίες είναι περιεχόμενο άλλης πολύ παλαιότερης (πενταετία και...) αλλά και μια υπόσχεσή μου σε φίλη μακρινή.
Αrtanis μου, η έκπληξη που από παλιά σου υποσχέθηκα, για τα paua που βρήκες στα σκουπίδια στην εκδρομή σας στην kaikoyra.και να είσαι ΠΑΝΤΑ καλά!!!
Αλιώτις (Haliotis
Midae)
"Οι Αλιώτιδες ή "αυτιά της θάλασσας" ανήκουν στην οικογένεια των γαστρόποδων και ευδοκιμούν κυρίως στις θάλασσες της Νότιας Αφρικής.
Mπορεί να φθάσουν τα 2 κιλά βάρος και η ηλικία τους τα 30 χρόνια. Ζουν σε ρηχούς ύφαλους και σε δάση από φύκια.
Γενικότερα οι λαθροθήρες και οι λαθρέμποροι ενδιαφέρονται για τη σάρκα των αλιωτίδων πολύ περισσότερο από τα ελεφαντόδοντα και τα κέρατα ρινόκερου. (*)
Οι καλοφαγάδες Ασιάτες αγαπούν τη σάρκα τους, που τη θεωρούν εξαιρετική λιχουδιά και αφροδισιακό μεζέ, ενώ τα εστιατόρια του Χονγκ Κονγκ αγοράζουν την αλιώτιδα περίπου 120 δολάρια το κιλό."
(*) Η πεποίθηση ότι το κέρατο του ρινόκερου μπορεί να αυξάνει τις σεξουαλικές επιδόσεις των ανδρών, είχε οδηγήσει πριν περίπου 15 χρόνια, σχεδόν σε πλήρη εξαφάνιση του ρινόκερου. Τότε οι διεθνείς οργανισμοί για την προστασία των ζώων εισηγήθηκαν σαν εναλλακτική λύση τη σκόνη από το κέρατο μια αρσενικής αντιλόπης που ευδοκιμούσε ιδιαίτερα στην Κεντρική Ασία."
(Στοιχεία για τις αλιώτιδες από ΓΕΩ-τρόπιo)
Από τις αναζητήσεις μου στο διαδίκτυο, επίσης έμαθα, πως το "Αυτι της θάλασσας" είναι αγαπημένος μεζές όλων των χταποδιών (άλλωστε εκεί συνήθως τα βλέπουμε άδεια, έξω απο τα θαλάμια).
Από τις αναζητήσεις μου στο διαδίκτυο, επίσης έμαθα, πως το "Αυτι της θάλασσας" είναι αγαπημένος μεζές όλων των χταποδιών (άλλωστε εκεί συνήθως τα βλέπουμε άδεια, έξω απο τα θαλάμια).
